Մեծ պահքի ուղին – Դեպի Սուրբ Պատարագ

Հիսուսը Սիրո անունն է, ասում է Սուրբ Ներսես Շնորհալին, և հենց այս հռչակումից էլ մենք սկսում ենք մեր Մեծ պահքի ուղին դեպի Սուրբ Պատարագ։ Սերը կյանքում այն միակ ուժն է, որը հաղթահարում է աշխարհն ու մարդկությունը բաժանող էթնիկ, սեռային, սոցիալ-տնտեսական, աշխարհագրական և այլ տարբերություններ։ Այն մարդկությանը հայտնի ամենահզոր, բայց և ամենանուրբ էներգիան է։ Ասում են՝ այն կարող է լեռներ տեղաշարժել, սակայն անսանձ մնալու դեպքում կարող է կործանել նույնիսկ ամենաամուր սիրտը։

Մենք հաճախ ենք խոսում կյանքի միստիկ և հոգևոր չափումների մասին՝ հասկանալով, որ կյանքը շատ ավելին է, քան ժամանակավոր երևույթները՝ այն ամենը, ինչ մենք զգում ենք՝ լինի դա զգացմունքների, համի, հոտի, թե հնչյունների միջոցով։ Կյանքի այս չափումը, որը դուրս է մեր ֆիզիկական ընկալումից, մենք վերագրում ենք Աստծուն, Էներգիային, Տիեզերքին կամ մեկ բառով՝ Աստվածայինին։ Ինչպե՞ս էլ փորձենք նկարագրել այն, մենք հասնում ենք մի կետի, որտեղ մեր սահմանափակ կարողությունները չեն բավականացնում Աստվածայինի անսահմանությունը հասկանալու համար։

Ուղղափառության մեջ մենք դիմում ենք խորհուրդներին, այսինքն՝ այն արտաքին և ընկալելի միջոցներին, որոնցով անըմբռնելին հասանելի է դառնում մեզ։ 7 հայտնի խորհուրդներից Սուրբ Հաղորդությունը՝ Սուրբ Պատարագը, մեզ բոլորիս համար ամենահասանելին է։ Մեր այս ուղևորության առաջին օրը սկսվում է այն ընդունումով, որ Աստվածային ոլորտը հասանելի է մեզ, և որ Սուրբ Պատարագն ունի նախագիծ ու նպատակ՝ մեզ ավելի մոտեցնելու այն Էներգիային, որը շրջապատում է մեզ և միաժամանակ մեր մեջ է։

Այս 40 օրերից առաջին օրը ժամանակ տրամադրեք՝ ընդունելու Աստվածայինի լիությունն ու խորությունը։ Ընդունեք, որ այս ուղին ոչ թե քայլերով է նշանավորվում, այլ կապերով, որոնք ձևավորվում են ձեր ֆիզիկական էության և կյանքը սահմանող ոգու ու զգացմունքների միջև։ Մի կողմ դրեք նախապաշարմունքները և բացվեք այն հրաշքի առջև, որը Սուրբ Պատարագն է։