Մեծ կապ մեր հավատքի հետ. Կիրակնօրյա դպրոցը կենդանի է

Անցյալ կիրակի Ջենի Բորանյանը մտավ իր կիրակնօրյա դպրոցի դասարան՝ պատրաստ դասավանդելու Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի և Խոր Վիրապ կոչվող փոսից նրա ազատագրման մասին: Նա տարիների ընթացքում հարյուրավոր աշակերտների է դասավանդել այս դասը, սակայն այս անգամ այն այլ էր: Այս անգամ նա պատմությունը դուրս էր բերում դասագրքի էջերից և կիսվում Հայաստանի Սուրբ երկրից ստացած իր անմիջական տպավորություններով:

Սեմ և Ջենի Բորանյան ամուսինները գրեթե վեց տասնամյակ ղեկավարել են Կալիֆոռնիայի Վան Նայս քաղաքի Սուրբ Պետրոս հայկական եկեղեցու կիրակնօրյա դպրոցի ծրագիրը: Որպես ուսուցիչներ, մանկավարժներ, հավաքների ղեկավարներ և տեսուչներ՝ նրանք տարիների ընթացքում Աստծո խոսքը հասցրել են հազարավոր աշակերտների: Նրանք Սուրբ Պետրոս համայնքում կենդանի լեգենդներ են՝ երիտասարդության հանդեպ իրենց սիրո և նվիրվածության համար, և այժմ նրանք հարստացրել են իրենց դասավանդումը՝ աշակերտներին փոխանցելով քրիստոնեական աշխարհի ամենասուրբ վայրերից ստացած իրենց անմիջական տպավորությունները: Ես նրանց անձամբ ճանաչում եմ այդ չորս տասնամյակների ընթացքում. նրանք իմ կնոջ ծնողներն են:

Անցյալ ամիս Սեմը և Ջենին Հայաստանում անցկացրին հիշարժան և բովանդակալից 10 օր: Սյուզանի և իմ հետ միասին նրանք ճամփորդեցին Հայաստանով մեկ և կապ հաստատեցին հավատքի այն հուշարձանների հետ, որոնց մասին դասավանդել էին երկար տարիներ: Խոր Վիրապից մինչև Սուրբ Էջմիածին, Հռիփսիմեի վանքից մինչև Երևանի նորակառույց եկեղեցին՝ նրանք այցելեցին, աղոթեցին և կլանեցին հնագույնն ու ժամանակակիցը՝ ականատես լինելով Հայաստանի վերածննդին:

Նրանց ուղևորության բազմաթիվ կարևոր իրադարձություններից էր կիրակի առավոտյան Երևանի Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում Սուրբ Պատարագի տոնակատարությունը: Որպես երջանկահիշատակ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Ա Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի կողմից Պատվո շքանշանի արժանացած՝ Սեմ Բորանյանն ուղեկցվեց դեպի խորան, որտեղ նա աղոթեց Ջենիի, Սյուզանի և իմ հետ միասին: Խաչվերացի տոնի օրն էր, երբ նրանք լրացուցիչ պատիվ ունեցան երկրպագելու Քրիստոսի Սուրբ Խաչին, որը դուրս էր բերվել Երևանում բոլոր հավատացյալների օրհնության համար:

Ուղևորության ընթացքում նրանք այցելեցին Երևանի «Մեր Հույս» կենտրոն, որը նվիրված է ծանր պայմաններում ապրող աղջիկներին օգնելուն, «Վան Արդի» գինեգործարան, Մատենադարան՝ ծանոթանալու գրադարանի աշխատանքին, ինչպես նաև Երևանի փայտարվեստի թանգարան՝ հաշվի առնելով Սեմի՝ ատաղձագործության և փայտի հետ աշխատելու հանդեպ ունեցած ցմահ սերը:

Սեմը և Ջենին վերադառնում են կյանքի այս մեծագույն ճամփորդությունից՝ շարունակելու կիսվել Աստծո խոսքով, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու օրհնություններով և Քրիստոսի սիրով գալիք սերունդների հետ: Մաղթում ենք նրանց երկար և առողջ կյանք՝ ի սպաս եկեղեցու: Նրանք շնորհակալություն են հայտնում սարկավագ Հրայր Նալբանդյանին և Արամ Կրիկորյանին՝ Երևանում և Հայաստանում ցուցաբերած օգնության համար: Սեմին և Ջենիին կարելի է գտնել տարվա գրեթե յուրաքանչյուր կիրակի Վան Նայսի Սուրբ Պետրոս հայկական եկեղեցում, որտեղ նրանք մեծացրել են իրենց երեխաներին, թոռներին և այժմ՝ ծոռներին: