Ընթրիք. Արարատը երկու կողմից
Մի անգամ լրագրողը հարցրեց ինձ, թե պատմության մեջ ապրող կամ մահացած ում հետ կցանկանայի ճաշել: Նա նույն հարցն ուղղել էր նաև այլ հոգևորականների, և ստացել ստանդարտ պատասխաններ, որոնցում Հիսուսը ցուցակի գլխին էր: Ինձ համար Քրիստոսը Սեր է: Ես գիտեմ դա: Այլևս ոչինչ չկա հարցնելու կամ քննարկելու: Սեր և անպայմանական սեր...
Ոչ, իմ ընտրությունը հայրս կլիներ: Ես կցանկանայի նստել նրա հետ և պարզել
| Արարատ լեռան արևմտյան կողմում: |
թե ինչն էր նրան ոգեշնչում: Ինչպե՞ս էր նա հավասարակշռում ընտանիքը, աշխատանքը, սերը, հիփոթեքը, հոգևորն ու պարտականությունները՝ պահպանելով հոգեկան հանգստությունը: Ես կցանկանայի հարցնել, թե ինչպես էր նա ամեն ինչ միավորում՝ ապրելով որպես ամերիկահայ, և ինչպես էր հասկանում ինքնությունը: Ի՜նչ շատ հարցեր ունեմ հորս:Դրանցից առաջիններից մեկը՝ ինչպե՞ս է Մաքսիմ Վենգերովը նվագում «La Ronde des Lutins»-ը՝ միաժամանակ աղեղով և մատներով նվագելով ու հասնելով այդ հնչերանգներին: (Ավելին, ես պարզապես կցանկանայի լսել այդ կատարումը և տեսնել հորս ժպիտը՝ երաժշտությանը հետևելիս):
Նույն ցանկությամբ՝ կապվելու մեր ԴՆԹ-ի ակունքներին, անցյալ ամիս մենք ուխտագնացության մեկնեցինք դեպի Երկրի ամենասրբազան վայրի՝ Արարատ լեռան ստորոտը: Մենք այցելեցինք Հայաստանի Հանրապետություն, Արցախ և պատմական Հայաստան՝ սուրբ լեռան արևմտյան կողմում: Այնտեղ մենք գտանք կյանքի հանելուկների պատասխանները: Մենք բացահայտեցինք խաղաղության հնարավորություններ՝ թե՛ աշխարհում, թե՛ մեզանից յուրաքանչյուրի համար՝ այցելելով, շոշափելով և զգալով այդ սրբազան տարածքները:
Այսօր հորս ծննդյան օրն է: Նաև այսօր մենք սկսում ենք «Next Step» հաղորդաշարի 7-րդ տարին: Այս տարի մենք կկենտրոնանանք Արարատ լեռան ստորոտում գտնվող մեկուսացված և քաղաքակրթության օրրան համարվող տարածքների միստիկ ու սրբազան վայրերի վրա: Միացե՛ք ինձ այսօր և ամեն հինգշաբթի «Next Step»-ի շրջանակում: Սա նման է հաճելի ընթրիքի, որտեղ մենք զրուցում ենք կյանքի, սիրո, նպատակի և ուղղության մասին: Լսե՛ք մեզ https://epostle.net հասցեով:







Թողնել պատասխան
Ցանկանո՞ւմ եք միանալ քննարկմանը։Ազատորեն կիսվեք Ձեր մտքերով։