Թորգոմ

Road to Healing – Lenten Journey 2014
Day 27:
Play Now: 

Ինչպես յուրաքանչյուր 13-ամյա երեխա, ես ևս ձանձրանում էի կրոնի դասին։ Մենք ստիպված էինք հանդուրժել մեկ-

Շաբաթը մեկ անգամ եկեղեցու խորանում անցկացվող մեկժամյա դասեր, որտեղ քահանան մեր գլխավերևում խոսում էր անկարևոր բաների մասին։ Մինչև մի օր, մի շատ յուրահատուկ քահանա մեզ հրավիրեց պահք պահելու։ Այո՛, ճիշտ լսեցիք՝ ոչինչ չուտելու։ Չգիտեմ՝ ինչն էր պատճառը, բայց այդ մեկ դասը գրավեց ուշադրությունս և ինձ մղեց մի գործելակերպի, որը կուղեկցի ինձ ողջ կյանքիս ընթացքում։

1960-ականների վերջն էր։ Նախագահը գնդակահարվել էր մի քանի տարի առաջ։ Մեկ տարվա ընթացքում քաղաքացիական իրավունքների առաջնորդ վերապատվելի Մարտին Լյութեր Քինգը և նախագահի եղբայր Ռոբերտ Քենեդին երկուսն էլ գնդակահարվեցին։ Վիետնամում պատերազմ էր, իսկ Ամերիկայում անվստահություն կար կառավարության նկատմամբ։ Գործադուլները, բողոքի երթերն ու նստացույցերը այն միջոցներն էին, որոնցով մարդիկ արտահայտում էին իրենց հիասթափությունը հաստատված կարգերից, մինչդեռ հոգեներգործուն դեղերը համակարգի դեմ փորձարկումների մեկ այլ տեսակ էին։ «Բիթլզ»-ը Հնդկաստանից վերադարձել էր տրանսցենդենտալ մեդիտացիայով, իսկ «Քրիմ»-ի նման խմբերը սահմանում էին իմպրովիզացիոն ռոք-ն-ռոլը։ Այնպես որ, կրոնի դասին նստելը և մահացած մարդկանց մասին պատմություններ լսելը հնարավորություն էր կա՛մ նիրհելու, կա՛մ ընկերների հետ զվարճանալու։ Բայց երբ այս քահանան էր խոսում, ես լսում էի։

Նրա անունը Թորգոմ Սարայդարյան էր։ Ես Կալիֆոռնիայի Էնսինո քաղաքի Սրբոց Նահատակաց Ֆերահյան հայկական դպրոցի աշակերտ էի, որտեղ նա քահանա էր։ Նրա դասերը ինձ հիացնում էին, քանի որ նա հրավիրող էր։ Նա մեզ՝ գոնե ինձ՝ գործնականորեն ներգրավում էր իմ հավատքի մեջ։ Բոլոր դասերից ամենից շատ հիշում եմ պահքի մասին դասը։ Նա կանգնած էր խորանի առջև և բացատրում էր պահքի ուրախությունը՝ այս գործելակերպի միջոցով մարմինն ու հոգին մաքրելու փորձառությունը։ Նա խոսում էր բուժման մասին, և այդ երիտասարդ տարիքում ես իսկապես հասկանում էի, որ առողջ կյանքի համար մարմինը, հոգին և միտքը պետք է ներդաշնակ գործեն։

Շատ տարիներ անց, երբ ձեռնադրվեցի քահանա, սկսեցի փնտրել Թորգոմին։ Նա դասավանդում էր Արիզոնա նահանգի Սեդոնա քաղաքում։ Ես հավաքեցի մեր երիտասարդ ընտանիքը և ուղևորվեցինք դեպի անապատ, սակայն հիասթափվեցինք՝ իմանալով, որ Ուսուցիչը մահացել էր մեր ժամանումից ընդամենը մի քանի ամիս առաջ։ Ես իսկապես անհամբերությամբ սպասում էի նրա հետ հանդիպմանը։ Ես միայն մակերեսորեն էի հետևում նրա ուսմունքներին, բայց գիտեի, որ մենք հոգեհարազատներ ենք։ Սեդոնա կատարած մեր ուղևորությունից մի քանի տարի անց ես կապ հաստատեցի նրա դստեր՝ Գիտայի հետ, ով կենդանի էր պահում Թորգոմի ժառանգությունը՝ հրատարակելով նրա գրքերն ու «Անժամանակ իմաստության» դասերը։

Իր կյանքի ընթացքում Թորգոմը բազմաթիվ գրքեր է հեղինակել և իր իմաստությամբ ու ուսմունքով շոշափել է բազում կյանքեր։ Նրա բազմաթիվ հատորներից մեկը կոչվում է «Բուժում»։ Ցանկանում եմ ձեզ հետ կիսվել գրքի առաջին գլխից մի քանի հատվածով, որը կոչվում է «Ձգտում դեպի կատարելություն»։

Անժամանակ իմաստությունը սովորեցնում է մեզ, որ առողջության հիմնական հիմքը կատարելության ձգտելն է... Կատարելության երեք փուլ կա։ Առաջինը կոչվում է Կերպարանափոխություն։ Երկրորդը կոչվում է Վարպետություն։ Երրորդը կոչվում է Հարություն։

Անժամանակ իմաստության բոլոր ճյուղերը՝ կրոնները, ավանդույթները, լեգենդները, առասպելները և այլն, ունեն մեկ հիմնական նպատակ՝ աշխարհի մարդկանց հասցնել բոլոր այն օրենքները, կանոնները, սկզբունքները, գաղափարներն ու ուսմունքները, որոնք նրանց կդարձնեն առողջ ֆիզիկապես, հուզականորեն և մտավորապես։

Իհարկե, առողջությունը, իր հերթին, բերում է երջանկություն, բարգավաճում և հաջողություն։

Առողջ լինել նշանակում է առողջ լինել ձեր անհատականության բոլոր օղակներում՝ ֆիզիկական, հուզական և մտավոր մարմիններում։ Եթե այս մարմիններն առողջ չեն, դուք չեք կարող համարվել առողջ անձնավորություն։ Եվ այս երեք մարմինները պետք է միաժամանակ բացվեն և զարգանան, մինչև հասնեն ինտեգրման այնպիսի բարձր աստիճանի, որտեղ նրանք համագործակցում են առավելագույն արդյունավետությամբ՝ առանց միմյանց աճը խոչընդոտելու։

Ցանկանում եմ ձեզ թողնել Թորգոմ Սարայդարյանի այս մտքերը խորհրդածելու համար՝ Բուժման ճանապարհի 27-րդ օրը։ Հիշեք, որ մենք այս ճանապարհին ոտք ենք դրել ընդամենը քսանյոթ օր առաջ, բայց իսկական ճամփորդությունը՝ հարցումներով, պատասխաններով, աճով և ամբողջականությամբ լի, այն ճանապարհն է, որով մենք անցնում ենք ողջ կյանքում։ Անհամբերությամբ սպասում եմ վաղը ձեզ հետ շարունակելուն։

* Անժամանակ իմաստության և Թորգոմ Սարայդարյանի մասին ավելին իմանալու համար՝ http://www.tsgfoundation.org/ Լուսանկարը՝ Սարայդարյան կենտրոնում, Արիզոնա, «In His Shoes» խմբի հետ, 2003 թ.։ Պատրաստել է Սյուզի Շատարևյանը՝ https://epostle.net կայքի համար։