Գոհաբանություն և երկրպագություն

Արմոդոքսին այսօր

Գոհաբանություն և սեր

Ժամանակի ոգուն համահունչ, ինչպես որ մանրածախ առևտրականները «Սև ուրբաթը» տարածեցին ամբողջ նոյեմբեր ամսվա վրա, մենք ևս գոհաբանությունը դուրս ենք բերում ավանդական մեկօրյա հիշատակման սահմաններից՝ այս թեմայի շուրջ մի շարք մտորումների տեսքով։ Վերջին մի քանի օրվա ընթացքում մենք խոսել ենք անկեղծորեն երախտապարտ լինելու անհրաժեշտության, համեմատական գնումներից խուսափելու և մեր երախտագիտությունը չչափավորելու մասին։ Մենք նույնիսկ խոսել ենք գոհաբանության մասին՝ որպես եսասիրության աճը կանխող դեղամիջոց։ Այսօր մենք կանդրադառնանք մեր երախտագիտության հասցեատիրոջը՝ Աստծուն։

Գոհաբանությունը աղոթք չէ։ Գոհաբանությունը Ձեզանից վեր գտնվող մի բանի ճանաչումն է։ Որպես այդպիսին, այն դասվում է երկրպագության շարքին։ Հայ եկեղեցում երկրպագությունը կատարվում է օրական յոթ անգամ։ Վաղ առավոտյան ժամերից մինչև հանգիստ քնին նախորդող պահերը, կան երկրպագության յոթ ժամեր։ Մի ժողովրդի համար, որը քիչ խաղաղություն և բարգավաճում է տեսել, որը ենթարկվել է հարձակումների, բռնությունների և սպանությունների, չափազանց անսովոր է այսքան գոհաբանություն մատուցելը։ Այն անսովոր է, եթե չդիտարկվի հայկական ուղղափառության՝ «Արմոդոքսիայի» տեսանկյունից։ Գոհաբանությունը, և հետևաբար՝ երկրպագությունը, Աստծո եսը շոյելու մասին չէ։ Ավետարանիչ Հովհաննեսը մեզ ասում է, որ Աստված սեր է։ Հետևաբար, սերը եսասիրական խնդիրներ չունի։ Սերը տալ և զոհաբերել է։ Երբ մենք երկրպագում և շնորհակալություն ենք հայտնում, մենք ճանաչում ենք սիրո զորությունը։ Առաքյալի խոսքերը (Ա Կորնթացիս 13) կենդանանում են. «Սերը համբերող է, քաղցր է», և մենք ստիպված ենք լինում հաշտվել սիրո զորության հետ, ինչպես գրում է Սուրբ Պողոսը. «Սերը չի նախանձում, չի հպարտանում, չի գոռոզանում, անվայել վարմունք չունի, իրենը չի փնտրում, բարկությամբ չի գրգռվում, չար բան չի խորհում, անիրավության վրա չի ուրախանում, այլ ուրախանում է ճշմարտությամբ. ամեն ինչ ծածկում է, ամեն ինչ հավատում է, ամեն ինչ հուսում է, ամեն ինչ համբերում է։ Սերը երբեք չի վերջանում»։

Սերը Աստված է, Աստված՝ սեր։ Գոհաբանությունն, ըստ էության, Աստծուն ճանաչելն է, և հետևաբար՝ սիրո զորությունը գիտակցելը։

Աղոթենք. Օրհնե՛ք մեզ սիրով, ո՛վ Ողորմած Աստված, որպեսզի մենք սիրենք այնպես, ինչպես Դուք եք սիրում։ Որպեսզի մենք համբերություն, հանդուրժողականություն, բարություն, հոգատարություն և սեր ցուցաբերենք բոլորի հանդեպ։ Ամեն։