Վալենտին և Տյառնընդառաջ

Armodoxy այսօր. Վալենտին և Տյառնընդառաջ

Տարվա այն օրը, երբ սիրահարները միմյանց նվիրում են ծաղիկներ, կոնֆետներ և սրտիկներով բացիկներ՝ Վալենտինի օրը նշելու համար, Հայ Առաքելական Եկեղեցին տոնում է Տյառնընդառաջը՝ ի հիշատակ Ղուկասի Ավետարանի 2-րդ գլխում նկարագրված դեպքի։

Հարկ է նշել, որ Վալենտինը Հայ Եկեղեցու կողմից ճանաչված սուրբ է, սակայն պարտադիր չէ, որ նա հիշատակվի եկեղեցական օրացույցում։ Լինելով 3-րդ դարի գործիչ՝ Սուրբ Վալենտինը Տիեզերական Եկեղեցու կողմից ճանաչված սրբերի շարքին է պատկանում։ Արևմուտքում նրա տոնը նշում են փետրվարին, իսկ Արևելքում՝ հուլիսին։ Ինչ վերաբերում է ծաղիկներին, կոնֆետներին և սրտիկներով բացիկներին, ապա դա ազատ շուկան է, որը կապիտալիզացնում է սերը, ինչը վատ բան չէ։ Որքան շատ խոսենք սիրո մասին, այնքան լավ մեր աշխարհի համար։

Ըստ Սուրբ Գրքի՝ «Երբ լրացան Մովսեսի օրենքով նրա [Մարիամի] սրբագործման օրերը, նրանք [Հիսուսին] տարան Երուսաղեմ՝ Տիրոջը ներկայացնելու համար» (Ղուկաս 2:23)։ Սա տեղի է ունենում ծննդից 40 օր հետո։ Քանի որ Հայ Եկեղեցին Հիսուս Քրիստոսի Սուրբ Ծնունդն ու Մկրտությունը տոնում է հունվարի 6-ին, մենք 40 օրը հաշվարկում ենք մինչև փետրվարի 14-ը։ Արևմուտքն այս ամսաթիվը հաշվարկում է դեկտեմբերի 25-ից և նշում փետրվարի 2-ին՝ այն անվանելով Տյառնընդառաջ կամ Կանդելմաս։ Ավելի աշխարհիկ աշխարհում մեր ուշադրությունը գրավելու համար մրցակցում է նաև Գետնասկյուռի օրը։

Այս օրվա պատգամը մեզ է հասնում «Երուսաղեմում ապրող մի մարդուց, որի անունը Սիմեոն էր, և այդ մարդը արդար ու բարեպաշտ էր... և Սուրբ Հոգին նրա վրա էր։ Եվ նրան Սուրբ Հոգուց հայտնված էր, որ մահ չպիտի տեսնի, մինչև որ տեսնի Տիրոջ Օծյալին» (հմմտ. 25-26)։

Տաճարում տեսնելով Հիսուսին՝ նա գրկում է Նրան և արտասանում այս մարգարեությունը. «Այժմ արձակի՛ր Քո ծառային, Տե՛ր, ըստ Քո խոսքի՝ խաղաղությամբ, որովհետև աչքերս տեսան Քո փրկությունը, որ պատրաստեցիր բոլոր ժողովուրդների առաջ, լույս՝ հեթանոսներին հայտնություն տալու և Քո Իսրայել ժողովրդի փառքի համար»։

Այնուհետև Սիմեոնը օրհնեց նրանց և ասաց Նրա մորը՝ Մարիամին. «Ահա սա նշանակված է Իսրայելի շատերի անկման և վերելքի համար, և որպես նշան, որին պիտի հակառակվեն (այո՛, սուրը պիտի անցնի նաև քո իսկ հոգու միջով), որպեսզի բացահայտվեն շատ սրտերի խորհուրդները» (հմմտ. 29-35)։

Սիմեոնի խոսքերում և խորանի մոտ մենք գտնում ենք Հիսուս Քրիստոսի միջոցով փրկության աստվածային ծրագիրը։

Այս տոնի հետ կապված ավանդույթներից է խարույկներ վառելը, որոնց վրայով երիտասարդ զույգերը ցատկում են՝ որպես պտղաբերության ժողովրդական ծեսի մաս։ Որոշ հոգևորականներ փորձել են այն կապել «Քրիստոսի կրակի» կամ «Քրիստոսի լույսի» հետ։ Ինչպես Օկամի ածելին, Armodoxy-ն հեռացնում է ավելորդը և դիտարկում ամենապարզ բացատրությունը։ Սա հեթանոսական ժամանակներից մնացած պտղաբերության ծես է։ Այն վերաբերում է մարմնավոր սիրուն և տեղավորվում է Վալենտինի տոնի մոտիվների մեջ, ուստի, ինչպես ձմեռվա կեսին գետնասկյուռի օրը, զվարճացե՛ք և վայելե՛ք տոնակատարությունը, բայց անվանե՛ք այն այնպես, ինչպես կա։

Օրվան և ավանդույթներին համապատասխան՝ ես առաջարկում եմ Սուրբ Ներսես Շնորհալու այս աղոթքը (10-րդ ժամ). «Ո՛վ Քրիստոս, Ով Կենդանի Կրակ ես, բորբոքի՛ր իմ հոգին Քո սիրո կրակով, որը դու ուղարկեցիր երկրի վրա, որպեսզի այն այրի իմ հոգու բծերը, սրբի իմ խիղճը, մաքրի իմ մարմնի մեղքերը և իմ սրտում վառի Քո գիտության լույսը։ Ամեն»։