Արմոդոքսիա. Հինավուրց հավատք ժամանակակից աշխարհի համար

Epostle-ում մեր աշխատանքը հիմնված է մի պարզ համոզմունքի վրա. երկրագնդի ամենահին քրիստոնեական ավանդույթը դեռևս կարևոր ասելիք ունի ժամանակակից մարդկանց համար։ Մենք այդ ուղերձն անվանում ենք Արմոդոքսի։

Արմոդոքսին այն խորհրդավոր և հոգևոր «զենքն» է, որը փրկել է հայ ազգին և խաղաղություն պարգևել մարդկանց հոգիներին։ Տեր Վազգեն Մովսեսյանի կողմից ստեղծված այս տերմինը նկարագրում է հայ ուղղափառությունը ոչ թե որպես հնություն, այլ որպես կենսունակ համակարգ, որով կարելի է ապրել՝ հնագույն և խորհրդավոր հավատք, որը վերաիմաստավորվել է այսօրվա համար։

Վերջին վեց հազարամյակների ընթացքում հայ ժողովուրդը բնակվել է Արարատ լեռան ստորոտում՝ «քաղաքակրթության օրրանում»։ Հայաստանը պատերազմներ տեսած, ցամաքային երկիր է, որը գտնվում է երեք մայրցամաքների՝ Եվրոպայի, Ասիայի և Աֆրիկայի խաչմերուկում։ Հայերը դիմակայել են իրենց հողի, տների և կյանքերի զանգվածային ոչնչացմանը բարբարոսների, նվաճողների և, վերջերս, 1915 թվականի Օսմանյան թուրքերի կողմից իրականացված Ցեղասպանությանը։ Չնայած անթիվ վտանգներին, բնական աղետներին, վայրագություններին ու տառապանքներին, և առանց ռազմական մեծ ռազմավարության կամ հզոր բանակի, հայ ժողովրդի պատմությունը գոյատևման, վերածննդի և աճի պատմություն է։ Արմոդոքսին այն հոգևոր ուժն է, որը փրկեց այս ազգին՝ իր մեջ պարփակելով սիրո, հավատքի և հույսի հիմնարար արժեքները ողջ մարդկության համար։

Իր էությամբ Արմոդոքսին հոգու այն զորությունն է, որը ձևափոխում է աշխարհիկը և հաստատում խաղաղություն. հոգու խաղաղություն, որն ունի իր կիրառությունը ողջ աշխարհում։

Քրիստոսի պատգամը հավերժական է, սակայն այն մեզ է հասնում այնպիսի բառերով ու լեզվով, որոնք ձևավորվել են կոնկրետ ժամանակաշրջանում։ Մենք գուցե չհասկանանք ցորենի հատիկների, խաղողի այգիների կամ սամարացու փոխաբերության իմաստը։ Եթե Սուրբ Գիրքը գրի առներ Հիսուսի խոսքերը մեզ այսօր, մենք գուցե լսեինք վերելակի, հաշվիչի կամ դաշնամուրի փոխաբերություններ։ «Բարի սամարացու» պատմությունը (Ղուկաս 10) անշուշտ կհարմարեցվեր միմյանց հետ հակասության մեջ գտնվող մարդկանց։ Եթե սամարացուն ներկայացնենք որպես սևամորթ մարդու, որն օգնում է մահացող սպիտակամորթին, ապա ասելիքը հստակ կհասնի ռասիստներին կամ գերակայության ջատագովներին։ Եթե հերոսը լինի պաղեստինցի, որը խնամում է իսրայելցուն, կամ թուրք, որն օգնում է հային, ապա դա վերջնականապես կհաստատի, որ մենք հրավիրված ենք «մերձավորին» փնտրելու բոլորի մեջ, նույնիսկ օտարերկրացու կամ այսպես կոչված թշնամու մեջ։

Հայ ուղղափառությունը երկրագնդի ամենահին քրիստոնեական ավանդույթն է։ Այն դիմակայել է ժամանակի փորձություններին և հարձակումների ավերածություններին, և այդ ամենի միջով փոխանցել է Քրիստոսի սիրո պարզ պատգամը։ Արմոդոքսին մեր մարտահրավերն է Epostle-ում. հասցնել այդ պատգամը 21-րդ դարի մարդկանց՝ պահպանելով հավատքի, հույսի և սիրո քրիստոնեական Ավետարանի ամբողջականությունը։