Կույր մարդը, որը վազում է գիշերվա լույսի միջով

Երբ ստացվեց Թեհրան-Երևան ավիաաղետի մասին լուրը, մենք հենց նոր էինք ձայնագրում մեր շաբաթվա «Հաջորդ քայլը» փոդքաստը: Ես խոսում էի Քրիստոսից բխող Լույսի մասին՝ Պայծառակերպության տոնի կապակցությամբ (որը նշվում է այս կիրակի՝ 07/19/09): Այժմ 168 մարդու համար լույսերը հանգել էին: Ես կրկին աղետի վայրում էի՝ լապտերով լուսավորելով մարդկային տառապանքը: Սա մի հակասություն է, որն ուղեկցել է ինձ՝ որպես հոգևորականի, ողջ կյանքիս ընթացքում. Հիսուսը խոսում է կյանքի մասին, բայց դա խաթարվում է մեծ ողբերգությունների իրականությամբ:

Մեր նոր ստուդիա տեղափոխվելուց ի վեր մենք ունենք լրացուցիչ մոնիտորի շքեղությունը, որը մշտապես թարմացնում է տարբեր լրատվական հոսքեր: Աղետի մասին լուրը բառացիորեն հասնում էր որպես անջատ տեղեկատվության հոսք՝ աղետի նկարներ, ականատեսի մեկնաբանություն և, իհարկե, անօգուտ վիճակագրական մեկնաբանություններ. երբ է կառուցվել ինքնաթիռը, ով է այն կառուցել, քանի սև արկղ կա և այլն: Երբ փոշին նստեց, 168 մարդ դարձան միայն անմիջական զոհերը: Նրանք երբեք չեն նշում այն կյանքերի թիվը, որոնք կործանվել են, այն ընտանիքների քանակը, որոնք պետք է հաղթահարեն կորուստները, այն երեխաների թիվը, որոնք պետք է մեծանան առանց ծնողների, այն աշխատանքների և երազանքների թիվը, որոնք ավարտվեցին:

Եկեղեցին հանդես եկավ հայտարարությամբ: Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ-ն ցավակցություն հայտնեց: Մի քանի ժամ անց նոր տեղեկություններ գտնելը դժվար էր: Իրականում, հաջորդ առավոտյան հեռուստատեսային լրատվական ծրագրերում դեպքի մասին նույնիսկ չհաղորդվեց: (Ցավոք, սա բնորոշ է Հայաստանից եկող լուրերին): Այդ պատճառով ես գնահատեցի բլոգերների և փոքրիկ թվիթների արձագանքը: Հետո էկրանները մթնեցին: Ամեն ինչ ավարտվեց՝ այլևս ոչ մի լուր: Ամերիկյան լրատվամիջոցները, իհարկե, մոռացան այն (կամ երբեք չիմացան), բայց նույնը արեցինք նաև մենք:

Բայց ահա հիմնական միտքը. այսօր Պայծառակերպության տոնն է: Սա Հայ եկեղեցու հինգ տաղավար տոներից մեկն է: Սա Ավետարանում պատմվող մի իրադարձության տոնակատարությունն է, երբ Հիսուսը վերափոխվում է մաքուր լույսի: Սա լիովին գերբնական իրադարձություն է: Նա մեզ հավերժության մի փոքրիկ պատկեր է ցույց տալիս: Այո՛, այն ԼՈՒՅՍԸ, որ Նա ճառագում է, նույնն է, ինչ եղել է ժամանակի սկզբում: Այն վեր է ցանկացած լույսի աղբյուրից, ինչպիսիք են արևը, աստղերը կամ էլեկտրականությունը: Եվ հենց այդ լույսն է անհրաժեշտ ավիաաղետների, պատերազմների և ցեղասպանությունների նման խավարի մեջ: Այն այնքան պայծառ է, որ կարող է հաղթահարել ողջ խավարը: Սա ԿՅԱՆՔԻ այն հավաստիացումն է, որը չի կարող խաթարվել ՄԱՀՎԱՆ կողմից, նույնիսկ ամենամեծ ողբերգությունների ժամանակ: Սա ՀՈՒՅՍ է, որը պետք է կիսել տառապող աշխարհի հետ:

Տխուր իրականությունն այն է, որ այսօր աղետի զոհերը մեր մտքում, հավանաբար, մոռացված են: Ցավալի է, որ այսօր՝ մեծ տոնի օրը, երբ հոգեհանգիստ չպետք է կատարվի, նրանք, ովքեր ընտրում են հիշել, դա կանեն միայն սգո երգ երգելով և անհույս վշտանալով: Ավելի տխուր է, որ եկեղեցին կապ չի հաստատի Պայծառակերպված Քրիստոսի հետ: Եվ էլ ավելի տխուր է, որ եկեղեցի հաճախողների մեծ մասը կստանա Վարդավառի մասին Վիքիպեդիայի տարբերակը:

Ուստի, ես կցանկանայի լապտերով լուսավորել աղետի վայրը նրանց համար, ովքեր փնտրում են. այսօր Հիսուս Քրիստոսի Պայծառակերպությունն է: Մահը՝ լինի դա բնական, թե չափազանց ողբերգական, երբեք այն խավարը չէ, որի մեջ Դուք հավատում եք: Քրիստոսի ԼՈՒՅՍԸ վեր է և անդին՝ այն գերբնական է, հնարավորություն՝ հայացք նետելու հավերժությանը:

Ներբեռնել այսօրվա քարոզը (հայերենով)

Կույր մարդը, որ վազում է
գիշերվա լույսի
միջով,
Ձեռքին՝ պատասխանով,
Իջի՛ր
տեսողության գետի մոտ,
Եվ Դուք իսկապես կհասկանաք,
Կարմիր լույսերը թարթում են
պատուհանից այն կողմ
անձրևի մեջ,
Լսո՞ւմ եք շչակների ողբը:
Սպիտակ ձեռնափայտը ընկած է
փողոցի ջրահեռացման մեջ,
Եթե տուն եք գնում մենակ:

Թույլ մի՛ տվեք, որ այն Ձեզ ընկճի,
Դա ընդամենը այրվող ամրոցներ են,
Պարզապես գտե՛ք մեկին, ով փոխվում է,
Եվ Դուք կվերադառնաք Ձեր էությանը:

-Նիլ Յանգ