Ղպտի եկեղեցի/Հայկական մյուռոն

Հիշարժան մի իրադարձություն

Սեպտեմբերի սկզբին ինձ հրավիրեցին մասնակցելու Կալիֆոռնիայի Սան Խոսե քաղաքի Սուրբ Գևորգ ղպտի ուղղափառ եկեղեցու օծման արարողությանը։ Արարողությունը նախագահում էր Նորին Սրբություն Ալեքսանդրիայի Պապ և Սուրբ Մարկոսի աթոռի պատրիարք Շենուդա Երրորդը։

Ես ներկա էի և նստած էի խորանում՝ հյուր հոգևորականների հետ միասին։ Օծման արարողության ընթացքում Պապը սկսեց պատասխանել հավատացյալների հարցերին։ Ինձ տարօրինակ թվաց, երբ հարցերից մի քանիսը անձնական բնույթ էին կրում, օրինակ՝ «Ինչպե՞ս ստիպեմ ամուսնուս թողնել ծխելը»։ Այդ ժամանակ հասկացա, որ ինչ-որ բան այն չէ. նրանք ժամանակ էին ձգում։

Հանկարծ եկեղեցու քահանան թակեց ուսս և խնդրեց մտնել ավանդատուն։ Նա բացատրեց, որ իրենք մյուռոն չունեն և հարցրեց՝ արդյոք կարո՞ղ եմ բերել։ Այդպես, վերարկուով նստեցի մեքենաս, գնացի Սուրբ Անդրեաս եկեղեցի, գլխավոր սեղանից վերցրեցի սուրբ յուղը և վերադարձա։

Երբ վերադարձա եկեղեցի, նրանք պնդեցին, որ այն անձամբ հանձնեմ Պապին։ Ես քայլեցի կենտրոնական անցուղիով դեպի նա։ Նա ընդհատեց խոսքը, և ես նրա խոսքից հասկացա միայն երեք բառ՝ «աբունա» (քահանա), «էրմենի» (հայ) և «ուղղափառ»։ Մարդիկ ուրախ էին, որ արարողությունը կարող է շարունակվել։ Ինձ համար մեծ պատիվ էր, երբ նրանք խնդրեցին մասնակցել արարողությանը՝ կանգնելով Նորին Սրբության կողքին և նրան մատուցելով մյուռոնը՝ այս սրբազան տաճարի օծման համար։

Սա, անշուշտ, հիշարժան օր էր, և պետք է նշել այն փաստը, որ ղպտի ուղղափառ եկեղեցին օծվել է հայկական մյուռոնով։