Հարյուր տասնմեկ՝ Անուշը ճանաչվել է տարվա կին
Անուշ Ավեջիկ. 2011 թվականի «Տարվա կին» մրցանակի դափնեկիր
Սա այն հայտարարության տեքստն է, որը ես կարդացի Գլենդելի (Կալիֆոռնիա) Սուրբ Պետրոս հայոց եկեղեցու և երիտասարդաց կենտրոնի «Տարվա կին» ամենամյա մրցանակաբաշխության ժամանակ
14 մայիսի, 2011 թ.
Սա շատ հատուկ մրցանակ է։ Այն շնորհվում է մի կնոջ, ով մարմնավորում է Հայ եկեղեցու տեսլականն ու նպատակները։ Ես չեմ սիրում այն «մրցանակ» անվանել, քանի որ այն հեշտությամբ կարող է տրվել ձեզանից շատերին, ովքեր նվիրվում են եկեղեցուն։ Թեև հաղթողը որոշվում է ընտրությամբ, այն չի տրվում մրցակցային ոգով։ Այսինքն՝ ոչ ոք չի աշխատում այս մրցանակի համար։ Մեր եկեղեցում մենք ամեն ինչ անում ենք Աստծո համար, այլ ոչ թե ճանաչման։ Ահա թե ինչն է այս գնահատանքի մեջ այդքան հատուկ։ Դուք՝ «Օրիորդաց խմբի» անդամներդ, գնահատում եք ձեր գործընկերոջը։ Դուք մեծարում եք ձեր իսկ շարքերից մեկին՝ նրան, ով նվիրված է եկեղեցուն, հավատքի, հույսի և սիրո քրիստոնեական պատգամին և անձնվիրաբար է ծառայում։
Ըստ ընթացակարգի՝ Սուրբ Պետրոսի յուրաքանչյուր օրիորդ ունի մեկ ձայնի իրավունք։ Քվեաթերթիկները ես անձամբ եմ հաշվում՝ գաղտնի պայմաններում։ Մինչև այսօր ոչ ոք չգիտեր արդյունքը։
Անցյալ տարի Անուշ Դեքմեջյանը դարձավ «Տարվա կին» մրցանակի առաջին դափնեկիրը։ Նա երկար տարիներ իր կյանքը նվիրել է Հայ եկեղեցուն՝ աշխատելով տարբեր ծխերում և պաշտոններում։ Մենք շատ բախտավոր ենք, որ ունենք նրա պես մեկին, ով անձնվիրաբար աշխատում է մեր եկեղեցին բարելավելու համար։ Նա մեզ հետ է եղել ութ տարի առաջ մեր ծխի բացման առաջին իսկ օրվանից։
Այս տարվա մեր դափնեկիրը նույնպես մեկն է, ով մեզ հետ է եղել մեր գործունեության առաջին օրվանից։ Նա, փաստորեն, մեր եկեղեցու կնքամայրերից է, պատասխանատու այն սյուներից մեկի համար, որը պահում է մեր եկեղեցու գործը։ Նա ծնունդով Լոս Անջելեսից է, Դիրամայր Աննայի և հանգուցյալ դոկտոր Վարուժան Մովսեսյանի դուստրը։ Նա իմ քույրն է՝ Անուշ Ավեջիկը։
Անուշը մեծացել է Հարավային Կալիֆոռնիայում՝ հաճախելով տեղի դպրոցները։ Նա ավարտել է Լոս Անջելեսի Կալիֆոռնիայի պետական համալսարանը, որտեղ հաջորդ ամիս կավարտի նաև նրա դուստրը՝ Անին։ Անուշն ունի երկու հրաշալի երեխա՝ Նարեկն ու Անին։ Ամուսնու՝ Նեդի հետ նա ապրում է Սանլենդում։
Ասել, որ Անուշը ներգրավված է մեր եկեղեցու գործերում, նշանակում է ոչինչ չասել։ Մեր ստացած քվեաթերթիկներից մեկում կար Անուշի առաջադրման «պատճառների» ցանկ։ Այնտեղ գրված էր. ««Նրա կոշիկներով» առաքելություն, քաղցկեղի դեմ պայքարի ամենամյա քայլարշավ, World Vision-ի որբերի ծրագիր, անօթևանների ամսական սննդի ծրագիր, դրամահավաք, երգչախմբի անդամ, թարգմանիչ, եկեղեցու անդամ, ծխական խորհրդի անդամ, համայնքային ծրագրերի համակարգող, թռուցիկներ, սնունդ և ՄԻՇՏ պատրաստ օգնելու»։ Ահա թե ինչ է նշանակում ներգրավվածություն։
Անուշը կայացած երաժիշտ է։ Մեր երգչախմբում նրա երգեցողությունը միայն փոքրիկ արտաքին դրսևորումն է այն ամենի, ինչ մենք՝ ընտանիքով, վայելել ենք երկար տարիներ։ Ֆլեյտայով, դաշնամուրով թե կիթառով՝ նա նվագել է մեր կյանքի ռիթմերը։ Անուշը նաև մանկավարժ է։ Նա դասավանդել է Փասադենայի Հովսեփյան դպրոցում՝ սովորեցնելով նոր սերունդներին իրականացնել իրենց երազանքները։ Նա այդ դպրոցի ամենասիրված ուսուցիչներից էր։ Բայց ավելին, նա շարունակում է դասավանդել իր խոնարհության օրինակով և տառապողների նկատմամբ ունեցած մշտական նվիրումով։
Անուշը դաստիարակվել է եկեղեցում՝ Քրիստոսի հանդեպ խորը և անկեղծ հավատքով։ Նրա կյանքը առաջնորդվում է շատ պարզ փիլիսոփայությամբ՝ օգնել նրանց, ովքեր չեն կարող օգնել իրենց։ Նա կողքին է միայնակների, հուսահատների, աղքատների և սովածների համար։ Նա մարդկության հանդեպ անկեղծ կարեկցանք ունի։ Դա արտահայտվում է նրա հավատքի, աղոթքների, աշխատանքի և օրինակելի մարդասիրական գործունեության մեջ։
Անձնական մակարդակով մեր մանկության լավագույն հիշողություններից մի քանիսը կապված են դպրոց միասին քայլելու հետ։ Դպրոց տանող ճանապարհը լի էր բազմաթիվ զվարճալի դեպքերով, վայրերով, արկածներով և պատմություններով։ Ինչ-որ առումով մենք այդ ճանապարհը միասին ենք անցել մինչ օրս՝ զրուցելով, կիսվելով և սովորելով։ Իրականում նա քայլում է մեզ բոլորիս հետ և ոգեշնչում մեզ՝ փնտրելու կարեկցանքի ուղին։
Քաղցկեղի դեմ իր վերջին պայքարում նա մեզ հավատքի և ուժի դաս է տալիս։ Նա այս չարիքին դիմակայում է ամենահզոր զենքերով՝ Աստված իր կողքին և Սերը՝ սրտում։ Անկողնուց նա կազմակերպում է անօթևանների հաջորդ սննդի ծրագիրը, հոգ տանում Աֆրիկայի և Հայաստանի որբերի մասին և նախապատրաստում իր քայլարշավը՝ սեպտեմբերին, կրծքագեղձի քաղցկեղի բուժման համար։
Անուշն ունի զարդերի հավաքածու, որը կոչվում է Pomegranate and Eye։ Խնդրում եմ, անպայման այցելեք այն։ Անունը շատ բնորոշ է նրան, թե ով է Անուշը մեզ համար։ Նա մեր նուռն է՝ լի անվերջանալի կյանքով։ Նա մեր աչքն է, որ իր հզոր սիրով հեռու է վանում ամեն չարիք։
Ինձ համար մեծ պատիվ է հայտարարել 2011 թվականի Սուրբ Պետրոս հայոց եկեղեցու և երիտասարդաց կենտրոնի «Տարվա կին» մրցանակակրին՝ Անուշ Ավեջիկին։
Թողնել պատասխան
Ցանկանո՞ւմ եք միանալ քննարկմանը։Ազատորեն կիսվեք Ձեր մտքերով։