Ճանապարհներ

Բժշկության ճանապարհ – Մեծ պահքի ճանապարհորդություն 2014
Օր 8:
Լսել հիմա՝

Վերջերս ես ճամփորդում էի Արիզոնայի անապատով։ Ես անցա մի ցուցանակի կողքով, որն ասում էր, թե մայրուղու վրա հաջորդ վառելիքի կայանը 90 մղոն հեռավորության վրա է։ Մտածեցի, որ գուցե հասցնեմ լիցքավորելուց առաջ, բայց 60-րդ մղոնին վառելիքի ցուցիչը հասավ «E» նշագծին, և վառելիքի լույսը վառվեց։ Մի ցուցանակ ասում էր, որ 10 մղոն հեռավորության վրա վառելիք կա, բայց այնտեղ հասնելու համար ես պետք է դուրս գայի գլխավոր ճանապարհից։ 75 մղոն/ժամ արագությամբ սլացող մեքենաների ու բեռնատարների կողքին մայրուղու վրա մնալու միտքը հաճելի չէր։ Ես շրջադարձ կատարեցի և գտա բենզալցակայանը հենց այն պահին, երբ, հավանաբար, արդեն վերջին գոլորշիներով էի ընթանում։

Ես լցրեցի բաքը և պատրաստ էի վերադառնալու գլխավոր մայրուղի։ Այնտեղ մի փոքրիկ ցուցանակ կար, որը հեշտությամբ կարող էի բաց թողնել, եթե գլուխս թեկուզ մի փոքր այլ ուղղությամբ շրջված լիներ։ Այն ցույց էր տալիս դեպի Ֆինիքս՝ իմ նպատակակետը։ Դա այլընտրանքային ճանապարհ էր։ Ես սիրում եմ արկածներ, երբ խոսքը վերաբերում է այլընտրանքներին, հատկապես երբ դա նշանակում է, որ այնտեղ կարող է նոր արկած սպասել։ Ես ընտրեցի վերընթաց ճանապարհը, որն անցնում էր ժայռային գոյացությունների միջով։ Երբ հասա բլրի գագաթին, իմ առջև բացվեց մի մայրուղի, որն արտացոլում էր անապատի մենությունն ու անդորրը։ Հաջորդ մի քանի հարյուր մղոնների ընթացքում ես անցա ընդամենը մի քանի մեքենա և գեղեցիկ բնապատկերներ, իսկ քաղաքին մոտենալիս տեսա արևի հիասքանչ անդրադարձը, որը ճառագում էր Աստծո և մարդկանց ստեղծագործություններից։ Դա բնության մի փայլուն արվեստի գործ էր՝ շրջանակված իմ մեքենայի դիմապակու հետևում։

Բուժման ճանապարհն ունի բազմաթիվ ոլորաններ, որոնք կարող են մեզ տանել այնպիսի վայրեր, ուր գուցե չենք ցանկանում գնալ։ Այս ճանապարհի որոշ շրջադարձեր նոր կլինեն, ոմանք էլ կլինեն այն ուղղություններով, որոնցից փորձել ենք խուսափել։ Բայց մեր նպատակակետին հասնելու համար մենք պետք է լինենք համարձակ՝ միշտ կենտրոնացած մնալով նպատակի, այլ ոչ թե անպայմանորեն ընթացքի վրա։

Կյանքը լի է հրաշքներով ու զարմանահրաշ իրադարձություններով։ Բուժումը մի հրաշք է, որը հասանելի է մեզ բոլորիս։ Մեր պատրաստակամությունը՝ ուսումնասիրելու և զգոնությունը թուլացնելու, նոր մեթոդների հետ հարմարվելու, մեր նախապաշարմունքներն ու ճիշտի և սխալի մասին ունեցած կանխակալ պատկերացումները մարտահրավերի ենթարկելու, նույնպես նպատակակետին հասնելու խոստում է պարունակում։

Մեր ճամփորդության երկրորդ շաբաթը սկսելիս մենք նայում ենք առաջ գտնվող ցուցանակին և տեսնում, որ շարժվում ենք նույն ուղղությամբ, որով սկսել էինք։ Տարբերությունն այն է, որ ճանապարհին մենք ձեռք ենք բերում նոր գործիքներ, որոնք անհրաժեշտ են ուսումնասիրելու և ախտորոշելու համար։

Այսօրվա խորհրդածությունը մեզ է հասնում բանաստեղծ Ռոբերտ Ֆրոստից։ Եկեք խորհենք այն ճանապարհի մասին, որը մեզ հասցրել է մեր կյանքի այս կետին։ «Քիչ անցած ճանապարհը» ամեն ինչ փոխեց Ֆրոստի համար։ Կարո՞ղ եք նույնականացնել այն ճանապարհները, որոնք ձեզ հեռացրել են ձեր նպատակակետից, այն է՝ հիվանդությունից, բաժանումից, վախից։ Իսկ ի՞նչ կասեք այն ճանապարհների մասին, որոնք ձեզ մոտեցրել են առողջությանը, երջանկությանը, ամբողջականությանը։ Այդ ճանապարհները կարող են լինել մարդիկ, կարող են լինել դեպքեր։ Դրանք կարող են լինել իրավիճակներ, ողբերգություններ կամ տրավմաներ, գուցե նաև բացահայտումներ ու նորություններ։ Քննեք այն ճանապարհները, որոնք փոփոխություն են մտցրել ձեր կյանքում։

Չընտրված ճանապարհը
Դեղին անտառում երկու ճանապարհ բաժանվեցին,
Եվ ափսոս, որ չէի կարող երկուսով էլ գնալ,
Եվ լինելով մեկ ճամփորդ՝ երկար կանգնեցի,
Ու նայեցի մեկին, որքան հեռու կարող էի,
Մինչև այնտեղ, ուր թեքվում էր թփուտներում.
Հետո ընտրեցի մյուսը՝ նույնքան արդար,
Եվ գուցե ավելի լավ հիմքով,
Որովհետև խոտածածկ էր և քայլք էր պահանջում.
Թեև դրանով անցնողները
Իրականում երկուսն էլ հավասարապես էին մաշել,
Եվ երկուսն էլ այդ առավոտ հավասարապես էին ընկած
Տերևների վրա, որոնք ոչ մի ոտնահետք չէր սևացրել.
Օ՜, ես առաջինը պահեցի մեկ այլ օրվա համար!
Սակայն իմանալով, թե ինչպես է ճանապարհը ճանապարհ բերում,
Կասկածում էի, թե արդյոք երբևէ կվերադառնամ.
Ես սա կպատմեմ հառաչանքով
Ինչ-որ տեղ, դարեր ու դարեր անց.
Երկու ճանապարհ բաժանվեցին անտառում, և ես՝
Ես ընտրեցի քիչ անցածը,
Եվ դա էլ ամեն ինչ փոխեց։

Սա Տեր Վազգենն է, որը հրավիրում է Ձեզ միանալ ինձ վաղը, երբ մենք շարունակենք Բուժման ճանապարհը։

Պատրաստել է Սյուզի Շատարևյանը epostle.net-ի համար
Լուսանկարը՝ Արիզոնայի բնապատկեր (c)2013, Տեր Վազգեն Մովսեսյան
Ստացեք «Մեծ պահքի ճամփորդությունը Տեր Վազգենի հետ» էլեկտրոնային փոստով
Դիտել iTunes-ում
Այժմ հնչում է BluBrry-ում