Օգտվե՛ք առիթից

Բժշկության ճանապարհ – Մեծ պահքի ճանապարհորդություն 2014
Օր 3:
Լսել հիմա՝

«Այո՛, ես ուզում եմ բժշկվել», – ասաց հիվանդը։ Նա պատասխանել էր իր վիճակը գիտակցելու հրավերին։

Ըստ Հովհաննես Ավետարանչի՝ Երուսաղեմում կար մի հրաշագործ ավազան, որտեղ մարդիկ հերթ էին կանգնում բժշկվելու համար։ Ասում էին, որ Տիրոջ հրեշտակը

որոշակի ժամանակներում խառնում էր ջուրը, և առաջինը, ով մտնում էր ավազան, բժշկվում էր իր հիվանդությունից։

Հիսուսը տեսավ մի մարդու, որը տառապում էր քրոնիկ հիվանդությամբ։ Ավելի քան 38 տարի նա սպասում էր բուժման։ Նա խոստովանեց Հիսուսին, որ իր վիճակի պատճառով չափազանց դանդաղ էր ջրի մեջ ցատկելու համար, երբ այն խառնվում էր, և ինչ-որ մեկը անխուսափելիորեն իրենից առաջ էր անցնում։ «Ոչ ոք չունեմ, որ ինձ ջրի մեջ դնի, երբ այն խառնվում է»։

Երեկ մեզ մարտահրավեր նետվեց հետևյալ հարցով. «Ուզո՞ւմ ես բժշկվել»։ Իհարկե, ուզում ենք։ Կարևոր էր, որ մենք մեր ցանկությունը ձևակերպեցինք «Այո՛, ես ուզում եմ բժշկվել» բառերով։ Այսօր մենք հասկանում ենք, որ մեր ցանկությունը ձևակերպելուն հավասարապես կարևոր է ազատվել այն մտքից, թե մեր բժշկումը կախված է ուրիշներից, ովքեր պետք է օգտվեն հնարավորությունից։

Ավազանի մոտ գտնվող մարդու պես՝ մեզ համար հեշտ է հավատալ, որ մեր բժշկումը կախված է նրանից, թե ուրիշն ինչ-որ բան կնախաձեռնի։ Միգուցե ընկե՞ր կամ հարազատ։ Միգուցե մենք ապավինում ենք գործընկերոջը, ով մեզ կծանոթացնի «ճիշտ» մարդկանց հետ, որպեսզի առաջ գնանք։ Կամ գուցե սպասում ենք, որ օտարացած զուգընկերը նշան տա, որ պատրաստ է մեզ հետ վերամիավորվել։ Ֆիզիկական հիվանդության դեպքում մենք կարող ենք մեր ամբողջ հույսն ու հավատը դնել մի բժշկի վրա, ով մեր հիվանդության ոլորտի մասնագետ է։ Մենք հետապնդում ենք հրաշք դեղահաբեր, որոնք խոստանում են նիհարել կամ թողնել ծխելը. մենք դիմում ենք դասընթացների և նույնիսկ սարքավորումների, որոնք կբարելավեն մեր վիճակը։ Մենք սպասում ենք ծրագրերի, որոնք կնվազեցնեն մեր վճարումները և մեզ ֆինանսական հաջողություն կբերեն։ Եվ եթե չունենք այդ մարդուն, այդ բանը կամ այդ ծրագիրը, բնական է, որ մեղադրում ենք նրանց մեր իրավիճակի համար. «Ոչ ոք չկա, որ ինձ ջրի մեջ դնի, երբ այն խառնվում է»։ Իրականում, մարդիկ, իրերն ու իրադարձությունները մեր կյանքի հնարավորություններն են։ Նրանք այն մարդիկ կամ բաները չեն, որոնք կարող են մեր փոխարեն սկսել բժշկման գործընթացը։ Մեզանից է կախված՝ ուզում ենք բժշկվել, թե ոչ, և ապա՝ գործել։

«Ոչ ոք չկա, որ ինձ ջրի մեջ դնի, երբ հնարավորությունը գալիս է», – ասաց մարդը, և Հիսուսը ուշադրություն չդարձրեց դրան։ Դա կարևոր չէր։ Ո՛չ, Հիսուսը մարդուն ջրի մեջ չդրեց, փոխարենը նա բժշկեց նրան, քանի որ հենց ինքը՝ Հիսուսը, բժշկությունն էր։ Նա մարդուն նոր հնարավորություն տվեց, և ջուրը, հրեշտակն ու հրաշագործ ավազանը դարձան անկարևոր այդ մարդու բժշկման գործընթացի համար։ Նույն կերպ մենք փնտրում ենք հրաշքներ, փնտրում ենք ոգեշնչում և մարդկանց, ովքեր կարող են մեզ դեպի ազատություն տանել, մինչդեռ իրականում միակը, ով կարող է սկսել բժշկման գործընթացը, մենք ինքներս ենք։ Միայն Դուք կարող եք օգտվել բժշկվելու հնարավորությունից, և դա սկսվում է բժշկվելու ցանկության պարզ գիտակցումից։

«Վե՛ր կաց, վերցրո՛ւ մահիճդ և քայլի՛ր», – ասաց Հիսուսը մարդուն այն բանից հետո, երբ նա ձևակերպեց և գիտակցեց իր թերությունները։

Մեծ պահքի այս երրորդ օրը մարտահրավերը ներս և դուրս նայելն է՝ մեր շուրջը եղած հնարավորությունները գտնելու համար։ Անտեսե՛ք խոչընդոտները։ Գտե՛ք այն հնարավորությունները, որոնք հետևում են Ձեր «Այո՛, ես ուզում եմ բժշկվել» հայտարարությանը։

Անհամբերությամբ սպասում եմ վաղը Ձեզ հետ այս ճանապարհորդությունը շարունակելուն, երբ մենք կուսումնասիրենք բժշկվելու հնարավորությունները։ Մինչ այդ, ես՝ Հայր Վազգենս, աղոթում եմ Ձեզ հետ՝ «Այո՛, ես ուզում եմ բժշկվել» ասելու ուժ ունենալու համար։

Պատրաստեց Սյուզի Շատարևյանը epostle.net-ի համար
Ստացե՛ք Տեր Վազգենի հետ Մեծ պահքի ճամփորդությունը էլփոստով
Դիտե՛ք iTunes-ում
Այժմ հնչում է BluBrry-ում