Ծննդյան պահք 45-50. Ես երբեք չեմ ճանաչել ձեզ

Գալստյան 45-րդ օրը 50-ից. Ես երբեք ձեզ չեմ ճանաչել

Հիսուսը Լեռան քարոզն ավարտին է հասցնում ևս մեկ նախազգուշացմամբ, որը մեզ հեռու է պահում ինքնագոհ պարծենկոտությունից։ Նա ասում է. «Ոչ թե ամեն ոք, ով Ինձ ասում է՝ Տե՛ր, Տե՛ր, պիտի մտնի երկնքի արքայությունը, այլ նա, ով կատարում է Իմ երկնավոր Հոր կամքը։ Այդ օրը շատերը պիտի ասեն Ինձ. Տե՛ր, Տե՛ր, մի՞թե Քո անունով չմարգարեացանք, Քո անունով դևեր չհանեցինք և Քո անունով շատ հրաշքներ չգործեցինք։ Եվ այն ժամանակ Ես նրանց պիտի հայտարարեմ. Ես երբեք ձեզ չեմ ճանաչել. հեռո՛ւ գնացեք Ինձանից, դուք, որ անօրենություն եք գործում»։

Ամփոփելով՝ Լեռան քարոզը Աստծո հետ հաշտ լինելու մասին է, ինչը մեզ կոչ է անում անձնական պատասխանատվության։ Քարոզի ընթացքում մենք անընդհատ հրավիրվում ենք ավելի բարձր կոչման, որը յուրահատուկ կերպով բնորոշվում է որպես քրիստոնեական հրամայական։ Խոսքը միայն հավատքի դավանանքի մասին չէ, այլ ձեր դավանած հավատքով գործելու։

Այստեղ Հիսուսը կրկին մեզ հրավիրում է անձնական ինքնաքննության։ Դուք Հիսուսին «Տե՛ր» եք անվանում, բայց հարցն այն է՝ ի՞նչ է նշանակում Հիսուսին Տեր ունենալ։ Հիսուսը շատ քաղաքավարի կերպով ասում է, որ խոսքերը բավարար չեն, փոխարենը եղե՛ք նա, ով կատարում է Իմ երկնավոր Հոր կամքը։ Ինքնաքննությունը սկսվում է այն հարցից, թե ի՞նչ եք անում դուք՝ քրիստոնյա կոչմանն արժանի լինելու համար։ Մի՛ շտապեք այս հարցի պատասխանը գտնել կամ չափից ավելի անհանգստանալ ինքներդ ձեզ արդարացնելու համար։ Ժամանակ տվե՛ք ձեզ։ Հիշե՛ք, որ Գալստյան շրջանը մեզ նախապատրաստում է Աստծո Հայտնության հրաշալի հանդիպմանը՝ Նրա Ծննդյան և Մկրտության միջոցով։

Աղոթենք Հայ Առաքելական Եկեղեցու Արևագալի ժամերգությունից. «Ամենակալ և մեծ Աստված, ընդունի՛ր իմ այս աղոթքն ու պաշտամունքը Քո երկնային բնակարաններում։ Քո արդարության և իմաստության լույսը ծագեցրո՛ւ մեր մեջ և մեզ դարձրո՛ւ լույսի ու ցերեկվա որդիներ, որպեսզի աստվածապաշտությամբ ընթանանք մեր կյանքի ուղին և ապրենք առանց գայթակղության։ Քանզի Դու ես մեր Օգնականն ու Փրկիչը, և Քեզ է վայել փառքն ու պատիվը՝ այժմ և հավիտյանս հավիտենից։ Ամեն»։