Գալուստ 26-50. Հայր մեր

Գալստյան 26-րդ օրը 50-ից. Հայր մեր

Մենք հասել ենք մեր Գալստյան ուղու կեսին։ Հիսուսի ձայնն այժմ ուսուցանում է մեզ, թե ինչպես պետք է դրսևորել մեր հավատքը։ Նա զգուշացնում է մեզ խուսափել կեղծավորությունից՝ լինելով անկեղծ մեր դրդապատճառներում։ Այսօր Նա սովորեցնում է մեզ աղոթել հակիրճ։

Արդ, դուք այսպե՛ս աղոթեցեք.
Հա՛յր մեր, որ երկնքում ես,
սուրբ թող լինի քո անունը.
թող գա քո թագավորությունը.
թող լինի քո կամքը
ինչպես երկնքում, այնպես էլ երկրի վրա.
մեր հանապազօրյա հացը տո՛ւր մեզ այսօր.
և ներո՛ւ մեզ մեր պարտքերը,
ինչպես և մենք ենք ներում մեր պարտապաններին.
և մի՛ տար մեզ փորձության,
այլ փրկի՛ր մեզ չարից.
որովհետև քոնն է թագավորությունը և զորությունը և փառքը հավիտյանս։ Ամեն։

Այս աղոթքը, որը հաճախ անվանում են «Տերունական աղոթք», ավելի տեղին է կոչել «Հայր մեր», քանի որ, ըստ էության, աղոթքի նորությունը Աստծուն որպես «մեր Հայր» հիշատակելու մեջ է։ Հիսուսը սահմանում է Աստծո հետ մտերմիկ հարաբերություն։ Այսուհետ Նա հրահանգում է մեզ Աստծուն անվանել «Հայր» և, հետևաբար, հասկանալ Նրան որպես Հայր։ Սա հեղափոխական էր Իր ժամանակներում և նույնիսկ ավելի հեղափոխական է այսօր։ Աստծո և մարդու միջև հեռավորությունը կրճատվել է։ Աստված սեր է և որպես մեր Հայր՝ ունի մեզ սիրելու և հոգ տանելու անսահման կարողություն։

Այս աղոթքի մեջ մենք խոստովանում ենք մեր Հոր սրբությունը և Նրա անվան սրբազնությունը։ Մենք մեզ ընկալում ենք որպես Թագավորության մասնակիցներ՝ լինելով գործիքը, այն միջոցը, որով Նրա կամքը կատարվում է երկրի վրա (ճիշտ այնպես, ինչպես երկնքում)։

Մենք մեր Հորից խնդրում ենք մեր հանապազօրյա հացը, մեր մեղքերի թողությունը և փրկությունը չարից։

Այսօր մենք ավարտում ենք Հայ Եկեղեցու Սուրբ Պատարագից վերցված աղոթքով. Ճշմարտության Աստված և գթության Հայր, շնորհակալություն ենք հայտնում Քեզ, Ով բարձրացրեցիր մեր բնությունը, որ դատապարտված էր, օրհնյալ նահապետների բնությունից վեր, քանզի նրանք Քեզ Աստված կոչեցին, մինչդեռ Դու հաճեցիր, որ մենք Քեզ Հայր անվանենք։ Մենք հավիտյան շնորհակալություն ենք հայտնում Քեզ։ Ամեն։