Ադվենտը ավարտվում է, հեղափոխությունը սկսվում է

Արմոդոքսիան այսօրվա համար. Ադվենտի շարքը՝ Ոչ բռնի հեղափոխությունը սկսվում է

Հունվարի 6-ին՝ Աստվածահայտնության տոնին, մենք նշում ենք Աստծո հայտնությունը: Հայերենում այն բաղադրյալ բառ է՝ Աստված + հայտնություն = Աստվածահայտնություն: Անգլերեն «Theophany» բառը հայերենի ուղղակի թարգմանությունն է. Theo (Աստված) + Epiphany (հայտնություն) = Theophany: Այս տոնը Հայ Եկեղեցու կողմից նշվել և նշվում է հունվարի 6-ին: Այս շարքի սկզբում մենք նկարագրել ենք օրացուցային փոփոխությունների մեխանիզմը, սակայն այս հավելումը կատարում ենք, որպեսզի Աստվածահայտնության հայկական տոնը չշփոթվի այն տոնի հետ, որը երբեմն անվանում են ուղղափառ Սուրբ Ծնունդ՝ հունվարի 7-ին: Այդ ամսաթիվը պարզապես դեկտեմբերի 25-ն է, որը գրիգորյան օրացույցից փոխադրվել է հին հուլյան օրացույց, որի տարբերությունը 13 օր է: Հետևաբար, հուլյան օրացույցով Քրիստոսի Մկրտությունը նշվում է հունվարի 19-ին: Հայ Եկեղեցին միակն է, որը հունվարի 6-ին նշում է Աստվածահայտնությունը և հիշատակում մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի կյանքի իրադարձությունները՝ Սուրբ Ծննդից մինչև Նրա Մկրտությունը:

Մենք Գալուստի 50-օրյա շրջանը սկսեցինք այն խոստումով, որ երբ հասնենք Աստվածահայտնությանը, «Շնորհավոր Սուրբ Ծնունդ» ասելը անբավարար արտահայտություն կլինի՝ հաշվի առնելով այն հրաշալի իրադարձությունը, որ տեղի է ունենում այդ օրը։ Տիեզերքի Աստվածը՝ Նա, ով ամեն ինչ շարժման մեջ է դրել, մարդկային կերպարանք է ընդունում և սովորեցնում մեզ սիրել ու գրկել միմյանց՝ որպես մեր հավատքի դրսևորում։

Մենք ընթերցեցինք Լեռան քարոզն ամբողջությամբ (Մատթեոսի 5-ից 7-րդ գլուխները), և մեզ բացահայտվեցին Հիսուսի էական ուսմունքները։ Սա նորարարական պատգամ է, որը պնդում է անձնական պատասխանատվություն ստանձնելու, մեր հավատքը որպես գործողությունների ընթացք ձևակերպելու և սիրո գործադրմամբ կատարելության ձգտելու անհրաժեշտությունը։

Պարզ ասած՝ Հիսուս Քրիստոսը հեղափոխություն առաջնորդեց, և նա դա արեց ոչ բռնի ճանապարհով։ Հայ եկեղեցու կողմից Աստվածահայտնության տոնակատարությունը հենց այդ հեղափոխության ճանաչումն է։ Այն կապ չունի այն բոլոր արտաքին ձևականությունների հետ, որոնք ուղեկցում են Սուրբ Ծննդյան տոները Արևմուտքում, և այո, նույնիսկ Արևելքում։ Աստվածահայտնությունը մեծագույն խորհուրդ է, անըմբռնելի մի երևույթ՝ այն, որ կյանքի Արարիչը խոնարհեց Իրեն և մարդկային կերպարանք ընդունեց՝ հայտնելու հավիտենության հրաշքը։

Մենք ավարտում ենք մի աղոթքով, որը մեզ է հասել Աստվածահայտնության տոնի հայկական շարականի միջոցով. Մեծ և սքանչելի խորհուրդ այսօր հայտնեցավ. հովիվները հրեշտակների հետ երգում են և ավետիս տալիս աշխարհին: Նոր Թագավոր ծնվեց Բեթղեհեմ քաղաքում, մարդկանց որդիներ, օրհնեցեք Նրան, քանզի Նա մեր համար մարմնացավ: Ամեն: