Աստծո մրցակցությունը

Արմոդոքսին այսօր. Աստծո մրցակցությունը

Մրցակցություն բառը հաճախ ասոցացվում է Օլիմպիական խաղերի հետ։ Լավագույններից լավագույնները մի քանի տարին մեկ հավաքվում են համաշխարհային հարթակում՝ ցուցադրելու իրենց մարզական և ֆիզիկական կարողությունները։ Երեկ մենք խոսեցինք մրցանակի համար մղվող պայքարի մասին՝ նշելով, որ իրական մրցանակը, որը հեռու է ոսկուց ու արծաթից, Աստծո սերն է։ Նրա սիրո համար մրցակցություն չկա, բայց հարց է առաջանում՝ արդյո՞ք Աստված պետք է մրցի մեր ուշադրության և մեր սիրո համար։

Օլիմպիական խաղերի ֆոնին բավականին տարօրինակ է պատկերացնել Աստծուն՝ մեզ համար մրցակցելիս։ Ցավոք, կան բազմաթիվ ուժեր, որոնք մրցում են Աստծո դեմ, և ավելի ողբերգական է, որ նրանք հաղթում են։ Այո, նրանք կասկածի տակ են դնում «Ամենակարող Աստված» արտահայտությունը։ Իհարկե, Նա հզոր է, բայց «ոսկին», որի համար Նա մրցում է, մեր սրտերն են։ Նա վազում է մրցավազքում, իսկ մյուս մրցակիցներն են՝ վախը, ատելությունը, նյութապաշտությունը, եսասիրությունը, ինքնախղճահարությունը և անտարբերությունը՝ թվարկելու համար միայն մի քանիսը։

Վերջնագծում մրցանակը մենք ենք։ Խնդիրը ոչ թե այն է, որ Աստված բավականաչափ արագ չէ հաղթելու համար, այլ այն, որ ճանապարհին առկա խոչընդոտները մենք ենք ստեղծում։ Հենց Աստված մոտենում է մեզ, մենք հերթական խոչընդոտն ենք դնում Նրա ճանապարհին։ Մինչդեռ մյուս ուժերը, ներառյալ նյութապաշտությունը և դրա շռայլ պարագաները, վազում են առանց խոչընդոտների, և մենք, անշուշտ, որևէ արգելք չենք դնում նրանց ճանապարհին, քանի որ դրանցից յուրաքանչյուրը մեզ տալիս է անվտանգության կեղծ զգացում։

Արմոդոքսին այն ճշմարիտ անվտանգության վկայությունն է, որով Աստված օրհնում է մեզ՝ լինի դա քաջություն, ոգի, սեր, ուժ, թե կենտրոնացում. դրանք այն օրհնություններն են, որոնք օգնում են մեզ հաղթել կյանքի մարտահրավերները։

Օլիմպիական խաղերը հնարավորություն են տալիս մեզ տեսնելու մեր շուրջը տեղի ունեցող մրցակցությունը։ Մենք չենք մրցում Աստծո սիրո համար, բայց Նա ամեն օր մրցում է մեր սիրո համար՝ այն գեղեցկությամբ և հրաշքներով, որոնք ստեղծում է մեր շուրջը։

Հայ եկեղեցու Ժամագրքից մենք աղոթում ենք. «Գոհանամք զՔէն, Տէր Աստուած մեր, որ զարթուցեր զմեզ ի հանգստենէ քնոյ ի շնորհս ողորմութեան Քոյ։ Զարթո՛ զմիտս մեր յարդարութիւն առաջի Քո, զի տեսցեն աչք մեր զփրկութիւն Քո։ Եկ և բնակեա առ իս։ Ամէն»։