Պապի նուրբ հավասարակշռությունը

Արմոդոքսիան այսօր. Պապի նուրբ հավասարակշռությունը

Եկեղեցու մեծագույն խնդիրներից մեկը մեր հավատքի առաջնորդի՝ Հիսուսի խոնարհ կերպարի և եկեղեցական գանձարաններում կուտակվող հարստության միջև եղած անհամապատասխանությունը հաշտեցնելն է։ Հիշում եմ՝ ծառայությանս սկզբնական շրջանում լսել էի Ուոլնաթ Քրիքի բողոքական մի համայնքի մասին, որն ուներ միլիոնավոր դոլարների տարեկան բյուջե, սակայն յուրաքանչյուր տարի սկսում և ավարտում էր ընդամենը 2000 դոլարով։ Հիշում եմ՝ մտածում էի, որ դա իսկապես եկեղեցու օրինակելի մոդել է. այլ կերպ ասած՝ նրանք իրենց ունեցածը ծախսում էին ծառայության վրա։ Այնուամենայնիվ, դինամիկ ծառայության գաղափարը ենթադրում է, որ այն փոփոխվում է և նորարարական գաղափարներ է հրավիրում իր առաքելությունն իրականացնելու համար։ Երազանքների հետ գալիս է նաև ֆինանսավորման անհրաժեշտությունը։ Հետևաբար, շահույթ չհետապնդող կազմակերպությունների՝ լինի դա եկեղեցական, թե աշխարհիկ, վիճակը որոշվում է այն մարդկանց նվիրատվություններով, ովքեր հավատում են այդ գործին։

Եկեղեցական գործունեության մոդելը նպաստում է ֆինանսների կուտակմանը, քանի որ նվիրատուներն ու աջակիցները հիմնադրամներ և վստահության կառավարման հաշիվներ են ստեղծում՝ եկեղեցու կարիքները հոգալու համար գալիք տարիների (կամ դարերի) ընթացքում։ Եկեղեցու՝ որպես Քրիստոսի Մարմնի պարագայում, չեն կարող աննկատ մնալ Հիսուսի խոսքերն այն մասին, որ չպետք է անհանգստանալ նյութական հարստության համար, որ Աստված հոգ է տանում թռչունների ու ծաղիկների մասին, և որքան ավելի շատ Նա հոգ կտանի մեզ համար։ Այսպիսով, պետք է պահպանել նուրբ հավասարակշռություն գործելու համար անհրաժեշտ միջոցների և տրամադրված միջոցների ծախսման միջև։ Եկեղեցու ղեկավար պաշտոններ զբաղեցնողները պայքարում են այդ հավասարակշռությունը գտնելու և չսայթաքելու համար։

Ուստի, իսկապես ոգևորիչ էր, երբ Օրհնյալ Հիշատակի Պապ Ֆրանցիսկոսը, ստանձնելով երկուհազարամյա Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու ղեկավարի պաշտոնը, ընտրեց խոնարհության ուղին և սկսեց ապրել համեստ կենսակերպով, ինչպես սովոր էր դեռ Արգենտինայի նախարար լինելու օրերից։

Ասում են՝ մեկ նկարը հազար բառ արժե։ Նման մի լուսանկար արվեց, երբ Պապ Ֆրանցիսկոսը Ավագ հինգշաբթի օրը լվաց բանտարկյալների ոտքերը՝ ի կատարումն Հիսուսի պատվիրանի՝ հետևելու Վերջին ընթրիքի գիշերը ցույց տված աստվածային օրինակին (տե՛ս Հովհաննես 13)։ Սակայն լուսանկարը ավելին էր պատկերում, երբ Պապը խոնարհվեց և համբուրեց դատապարտյալների ոտքերը։

Պապը կրում է այնպիսի տիտղոսներ, ինչպիսիք են՝ Հռոմի եպիսկոպոս, Հիսուս Քրիստոսի փոխանորդ, Առաքյալների իշխանի հաջորդ, Տիեզերական եկեղեցու գերագույն քահանայապետ, Հռոմեական նահանգի արքեպիսկոպոս և մետրոպոլիտ, Վատիկան քաղաք-պետության ինքնիշխան, Աստծո ծառաների ծառա և Նորին Սրբություն։ Այդ համբույրը շատ բան ասաց անձի, նրա՝ հարստության մասին ունեցած պատկերացումների և որպես եկեղեցու ղեկավար՝ նրա պատասխանատվության մասին։

Նրա խոնարհությունը, թերևս, նրա ամենամեծ ժառանգությունն է։

Երկնային Հայր, շնորհակալություն ենք հայտնում Քո Սուրբ Եկեղեցին այնպիսի ծառաներով համալրելու համար, ովքեր առաջնորդում են իրենց օրինակով։ Ընդունիր բոլորի ընծաները, և թող Պապ Ֆրանցիսկոսի խոնարհության ընծայումից ես էլ օրինակ քաղեմ՝ իմ կյանքով ուրիշների համար ապրելու։ Ամեն։