Արմոդոքսին այսօր՝ Միշտ

Ավետարանիչ Սուրբ Ղուկասը գրի է առել մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի ամենաուշագրավ առակներից մեկը, որը հայտնի է որպես «Անառակ որդու առակը»։ Դուք կարող եք կարդալ այն ամբողջությամբ Սուրբ Ղուկասի Ավետարանի 15-րդ գլխում։ Պատմության վերջում հայրը, արդարացնելով սիրելու իր արարքը, ասում է. «Որդյա՛կ, դու միշտ ինձ հետ ես, և այն ամենը, ինչ իմն է, քոնն է» (Ղուկաս 15:31)։

Ինքնակատարելագործման և ինքնավերլուծության գործընթացի մի մասն է մեր ձեռքբերումներն ու թերությունները գնահատելը։ Երբեմն թերությունները մեզ այնքան են ճնշում, որ մենք չենք կարողանում պատշաճ կերպով օգտագործել մեր ունեցած ձեռքբերումները։ Մեր կյանքում հնարավոր ամենամեծ բացահայտումներից մեկն այն գիտակցումն է, որ Դուք միշտ Աստծո հոգածության ներքո եք և միշտ ապրում եք Աստծո շնորհով։ Այս բացահայտումը կատարելուց հետո «միշտ»-ի գիտակցումը պետք է դասել Ձեր կյանքի հաշվեկշռի ձեռքբերումների սյունակի առաջին տեղում։

Սաղմոսերգուն այսօրվա աղոթքում գրում է. «Տերը իմ լույսն ու փրկությունն է, ո՞ւմից պիտի վախենամ։ Տերը իմ կյանքի ապավենն է, ո՞ւմից պիտի սարսափեմ։ Մի բան եմ խնդրել Տիրոջից, և միայն դա եմ փնտրում, որ իմ կյանքի բոլոր օրերին բնակվեմ Տիրոջ տանը, տեսնեմ Տիրոջ գեղեցկությունը և հարցումներ անեմ Նրա տաճարում» (27)։