Մարմինը՝ երեկ և այսօր

Այսօր 20 տարի է անցել… Հայ եկեղեցու երիտասարդաց նախարարության կենտրոնի չպատմված պատմությունը

Այն մասին, թե ինչպես Գլենդելում (Կալիֆոռնիա) իր դռները բացեց Երիտասարդաց նախարարությունը: Սա Գլենդելի սովորական մի վայր չէր: Այն գտնվում էր քաղաքի այն հատվածում, որը, ինչպես նշել է նախարարության համահիմնադիր, Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի քաղաքագիտության պրոֆեսոր, դոկտոր-սարկավագ Հրայր Դեքմեջյանը, «հայկական կազմակերպությունների կողմից անտեսված և մոռացված մի վայր էր»: Այն մի վայր էր, որտեղ միավորվում էին կրթությունը, ինքնությունը և աղոթքը:

2003 թվականի ապրիլի 13-ին Ծաղկազարդի Սուրբ Պատարագի տոնակատարությամբ բացվեցին Երիտասարդաց նախարարության կենտրոնի դռները: Տեղերը չէին բավականացնում: Ես էի պատարագիչը, իսկ դոկտոր Դեքմեջյանը՝ երգչախմբի ղեկավարը: Սրահում տիրում էր մի էներգիա, որը հիշեցնում էր Քրիստոնեական եկեղեցու վաղ ավետարանչական դարաշրջանը՝ առաքելական ժամանակները: Որպես ակնարկ՝ նշեմ, որ դոկտոր Դեքմեջյանը հրաժարվեց երգչախմբի անդամներին զգեստներ հագցնելուց, որպեսզի առաջին դարի եկեղեցու պես ժողովուրդը՝ հավատացյալները, երգեն Տիրոջ փառաբանությունը, այլ ոչ թե ընտրյալ մի խումբ: Այդ ավանդույթը դարձավ այս եկեղեցու այցեքարտը:

Սակայն սա սովորական եկեղեցի չէր, քանի որ կիրակի առավոտյան անցկացվող այդ մեկ ժամը նրա ողջ ծառայության ամենափոքր մասն էր կազմում:

Սա հին շենք էր՝ 1950-ականների եկեղեցի, որը վերափոխվել, վերանորոգվել և վերակառուցվել էր խորանով և հավաքների սրահով, որը շուտով դարձավ դպրոցից հետո երեխաների հավաքատեղին: Գլենդելի հանրային դպրոցների մոտակայքում, որտեղ այն ժամանակ բնակչության 30%-ից ավելին հայեր էին, հնարավորություն կար քրիստոնեական հավատքը քարոզել անթիվ երիտասարդների: Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի, Լոս Անջելեսի համալսարանի և Կալիֆոռնիայի պետական համալսարանի ուսանողները գալիս էին՝ դառնալու կրտսեր եղբայրների և քույրերի մենթորները: Ավազակախմբերի անդամները գալիս էին խորհրդատվության, իսկ Աստվածաշնչերը բաժանվում էին մոմավառության վայրերի կողքին: Բռնության վերաբերյալ համաժողովներ էին անցկացվում ոչ միայն գիտնականների, այլև փողոցներում ապրող խնդրահարույց երիտասարդների մասնակցությամբ: Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ-ն 2005 թվականին իր այցի ընթացքում եկավ ծանոթանալու կենտրոնին և ստացավ Հայ եկեղեցու ներուժի «գործողությունների ծրագիրը»: Մենք կերակրում էինք անօթևաններին և հագցնում մերկերին: Ես մեկնում էի Ռուանդա և վերադառնում Ռուանդայի ցեղասպանությունը վերապրածների հետ՝ նրանց հարության պատմությունները պատմելու համար: Այդ փոքրիկ եկեղեցուց մենք ուղևորվեցինք Արարատի երկու կողմերն էլ և տոնեցինք մեր ԴՆԹ-ի հայրենիք վերադարձի 100-ամյակը: Մենք նաև սովորեցինք առաքելություն ունեցող եկեղեցի ղեկավարելու քաղաքականությունը, ճիշտ այնպես, ինչպես Հիսուսը սովորեց, երբ համարձակվեց ասել, որ եկեղեցին ավելին է, քան պարզապես շենք: Իրականում, հենց այնտեղ՝ Հայ եկեղեցու երիտասարդաց նախարարության կենտրոնում էր, որ մշակվեց Epostle.net-ը:

Ինձ համար պատիվ էր 15 տարի ղեկավարել այս համայնքն ու ծառայությունը՝ մի փորձառություն, որը հրեց Հայ եկեղեցու սահմաններն ու հնարավորությունները: Մեր գործողությունների ծրագիրը, որը ոմանք կարող են անվանել գործարար ծրագիր, բխում էր Սուրբ Գրքից. «Ավետարանել աղքատներին… բժշկել սրտով կոտրվածներին, գերիներին ազատություն քարոզել և կույրերին՝ տեսողություն, ազատել ճնշվածներին, հռչակել Տիրոջ ընդունելի տարին»:

Զատկին հաջորդող այս օրերին մեր ամենօրյա ուղերձները դիտարկում են Քրիստոսի Մարմինը՝ երեկ և այսօր: Ես կցանկանայի Ձեզ հետ կիսվել Հայ եկեղեցու երիտասարդաց նախարարության կենտրոնի պատմությամբ, քանի որ այն այժմյան Հայ եկեղեցին է՝ ձևավորված այն ժամանակվա՝ Առաքելական եկեղեցու օրինակով:

Միացեք ինձ այս ճանապարհորդությանը, որը կոչվում է «Այսօր 20 տարի է անցել. Հայ եկեղեցու երիտասարդաց նախարարության կենտրոնի չպատմված պատմությունը»: Ես երաշխավորում եմ, որ այս պատմությունը Ձեզ չի հիասթափեցնի: Ամենակարևորը՝ այն ներկայացնում է մտորումներ այն մասին, թե որն է քրիստոնեական առաքելությունը, ծառայությունը և արձագանքը Աստծուց և Սիրուց զուրկ աշխարհում: Սա այն պատմությունն է, թե ինչ կարող է առաջարկել Հայ Առաքելական եկեղեցին աշխարհին:

Այս պատմությունը հասանելի է փոդքաստի տեսքով Ձեր նախընտրած փոդքաստ-հարթակներում, սոցիալական ցանցերում և, իհարկե, մայր հարթակում՝ Eposte.net-ում. Առաքելական ավետարանչություն էլեկտրոնային և ընդլայնվող տիեզերքի համար:

Անհամբերությամբ սպասում եմ Ձեզ վաղը մեր ամենօրյա ուղերձներում: Եկեք աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքի 11-րդ ժամից. «Հիսուս, Հոր Իմաստություն, տուր ինձ Քո իմաստությունը, որպեսզի մտածեմ, խոսեմ և անեմ այն, ինչ բարի է Քո աչքերում: Փրկիր ինձ չար մտքերից, խոսքերից և գործերից: Ողորմիր Քո բոլոր արարածներին և ինձ՝ մեղավորիս: Ամեն»: