Դատարկ խոսքերից անդին
Հայրաբանությունն այսօր. Իսկ հետո՞ ի՞նչ
Անցած շաբաթվա ընթացքում ես Ձեզ հետ կիսվեցի վայրագությունների հանդեպ լռության մասին պատմություններով և դեպքերով։ Հայոց ցեղասպանությունից սկսած՝ տարբեր ժողովուրդների դեմ ուղղված շարքի առաջինը, որը շարունակվում է մինչ օրս, այս սարսափելի և գարշելի հանցագործությունները տեղի են ունեցել և տեղի են ունենում համաշխարհային հարթակում համեմատաբար հեշտությամբ՝ հենց այդ լռության պատճառով։
Ես կիսվեցի Ձեզ հետ այն մտքով, որ «Ցեղասպանություն» բառը չպետք է թեթևամտորեն օգտագործել։ Դրա իմաստը պատերազմից անդին է և սնվում է զուտ ատելությամբ ու նախապաշարմունքներով։ Այն կարող է շահարկվել քաղաքականության կողմից, սակայն դրա վառելիքը չարիքն է, ճիշտ այնպես, ինչպես ատելությունը։
Եվ վերջապես, ես կիսվեցի Ձեզ հետ այս եզակի պահի հրատապությամբ։ Մենք հաճախ ենք օգտագործում «Այլևս երբեք» արտահայտությունը, սակայն առանց մեր գործնական քայլերի՝ դրանք ընդամենը հռետորաբանություն են և դատարկ խոսքեր։
Այսօր ես այս ուղերձներին ավելացնում եմ հայրաբանության մի ընդհանուր թեմա, այն է՝ մեր քրիստոնեական հավատքը միայն կիրակի առավոտյան կենդանացող երևույթ չէ։ Հիսուսը շատ հստակ է ասում, որ մենք պետք է մշտապես ներդաշնակ լինենք Աստծո հետ։ Սա բարդ չէ, պարզապես պետք է կատարել Նրա կամքը, որն է՝ սիրել, հոգ տանել, ներել, խնամել, կիսվել և հակադրվել չարիքին։
Հիսուսն այս առակով է ուսուցանում և հարցնում. «Ի՞նչ եք կարծում. մի մարդ ուներ երկու որդի։ Նա մոտեցավ առաջինին և ասաց. Որդյա՛կ, գնա՛ այսօր աշխատի՛ր այգում։ Նա պատասխանեց՝ չեմ գնա, բայց հետո զղջաց և գնաց։ Ապա հայրը մոտեցավ մյուս որդուն և նույնը ասաց։ Նա պատասխանեց՝ կգնամ, տե՛ր, բայց չգնաց։ Նրանցից ո՞րը կատարեց հոր կամքը»։ «Առաջինը», պատասխանեցին նրանք։
Իհարկե, առաջինը։ Նա, ով խոստանում է աշխատել, բայց չի անում, նման է նրանց, ովքեր «Այլևս երբեք» դատարկ խոսքերն են արտասանում։
Ավետարանական պատգամը շատ հստակ է։ Այն հռչակվեց հրեշտակների կողմից Քրիստոսի Ծննդյան գիշերը՝ խաղաղություն երկրի վրա և բարեհաճություն մարդկանց հանդեպ։ Պատգամն այն է, որ Աստված սեր է։ Ատելությունը չի կարող վերացնել ատելությունը։ Հարցրեք ցանկացած մաթեմատիկոսի՝ 1 Ատելություն + 1 Ատելություն = 2 Ատելություն, այլ ոչ թե 0 Ատելություն։ Միակ բանը, որ կանեն անմեղ մարդկանց ռմբակոծությունները, ատելության շարունակականությունն ապահովելն է գալիք սերունդների համար։ Հիսուսի պատգամը պարզ է. Լույսն ավելի հզոր է, քան խավարը, Սերն ավելի հզոր է, քան ատելությունը, և Կյանքն ավելի հզոր է, քան մահը։ Սրանք դատարկ խոսքեր չեն. Նա ապացուցեց դա իր կյանքով։ Սա այն պատգամն է, որ քարոզում էին Առաքյալները։ Սա այն առաքելական պատգամն է, որը մենք կիսում ենք մեր միջոցներով։
Մենք աղոթում ենք. Տե՛ր Հիսուս Քրիստոս, Դու հռչակեցիր, որ Դու ես Ճանապարհը, Ճշմարտությունը և Կյանքը։ Առաջնորդի՛ր ինձ դատարկ խոսքերից անդին՝ տեսնելու Քեզ որպես Սիրո Մարմնացում, և թո՛յլ տուր հասկանալ, որ միակ Ճանապարհը, միակ Ճշմարտությունը և միակ Կյանքը Սերն է։ Օգտագործի՛ր ինձ որպես այդ Սիրո գործիք։ Ամեն։
