Արմոդոքսին այսօր

Կոտրված սրտեր և գերիներ

Ղուկասի Ավետարանում մենք կարդում ենք Հիսուսի առաքելության մասին, և հետևաբար Առաքելական եկեղեցու առաքելությունը (տե՛ս Առաքելություն և շարունակականություն) աղքատներին ավետարանելն է, կոտրված սրտերին բժշկելը, գերիներին ու ճնշվածներին ազատություն պարգևելը և կույրերին տեսողություն վերադարձնելը։

Գայթակղիչ է այս խմբերին դիտարկել որպես «ուրիշներ»՝ մեզնից դուրս գտնվող մարդիկ։ Մենք կարող ենք կույրերին համարել նրանք, ովքեր տեսողություն չունեն, մինչդեռ իրականում գիտենք շատերին, ովքեր ունեն աչքեր, բայց կույր են իրենց շրջապատող գեղեցկության հանդեպ։ Մենք գերիներին պատկերացնում ենք որպես բանտարկվածների կամ ստրկության մեջ գտնվողների, սակայն կան մարդիկ, ովքեր ապրելով ազատության մեջ՝ ստրկացած են իրենց փողին և ունեցվածքին։ Երբ մենք տրվում ենք տառապյալներին ու թույլերին «ուրիշներ» պիտակավորելու գայթակղությանը, մենք ինքներս մեզ զրկում ենք ինքնաքննության և, հետևաբար, ինքնակատարելագործման հնարավորությունից։

Մենք բոլորս բժշկության կարիք ունենք, բոլորս ձգտում ենք ճշմարիտ ազատության, և բոլորս կյանքում փնտրում ենք կատարյալ սեր, ըմբռնում և պատկանելություն։ Հիսուս ասաց. «Ոչ թե առողջներն ունեն բժշկի կարիք, այլ հիվանդները. չեկա արդարներին կանչելու, այլ մեղավորներին՝ ապաշխարության»։ (Մարկոս 2)

Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. «Տե՛ր, որ կամենում ես բարին և կամքի առաջնորդն ես, թո՛յլ մի տուր, որ հետևեմ իմ սրտի ցանկություններին, այլ առաջնորդի՛ր ինձ՝ միշտ ապրելու Քո բարի կամքի համաձայն։ Ողորմի՛ր Քո արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս»։