Armodoxy for Today: Accountability Management– Day 25 of Lent
There is no name tag on your shirt that says, “Manager,” because God has placed upon you the greatest tag of all. He’s named you as His child. Take advantage today. Is there anything that speaks to your heart more than the dreams that you have – the accessibility to a life that is rich and full? It is yours. It is yours because God has placed you in charge of that life – the steward and manager of that life. You do not have a right to place it in a closet. You do not have a right to trash it. All you have a right to do is enjoy it. Let it flower. Let it be fruitful. Let it bring glory to God.
By using the metaphor of stewardship, Jesus makes it very clear that we are accountable for our life. One day, like the manager or steward in the parable, we will be asked to produce a record, an accountability of our stewardship. What did we do with what God has given us? Did God give us talents? Did He give us an ability? Did He give us a smile? Did He give us a heartbeat and a breath? What did we do with that gift? What did we do with our lives?
Imagine giving a gift to a friend or a loved one. Wouldn’t you like to know that your friend enjoyed that gift? At some point wouldn’t you ask your loved one, “What did you do with that gift that I gave you? Did you enjoy it?” And certainly, how hurt you would be if that person had taken your gift and stored it in a closet or worse yet, just thrown it in the trash and never once paid attention to it. Likewise, God wants to know that the gift He has given us, that most valuable commodity – the breath that we breathe, the heart that beats, the smile that comes from our hearts – is being used and is being used wisely. Ultimately, is it being used to spread love of God to others. That is the demand put upon us as stewards of God’s gifts. We are stewards of our lives. We are responsible for the talents that are given to us, to share them, use them, and to give an account of How? Where? And What did we do with all that God has given us?
Today’s act of charity is to produce the fruit of your talent. Fast from fears that discourage you. Enjoy today’s recipe for Curry Butternut Squash which appears below.
We pray with St. Nersess Shnorhali’s 11th hour, Jesus, wisdom of the Father, grant me wisdom that I may always think, speak and do that which is good in your site. Save me from evil thoughts, words, and deeds. Have mercy upon all your creatures, and upon me, a great sinner. Amen.
Armodoxy for Today – Feeding the Beast – Day 24 of 40
The Parable of the Dishonest Steward brings to focus the problem of ethics. A man who was dishonest was commended – applauded – for his actions. It is easy to mix emotions, motivations, desires, and actions in a mix that may yield favorable results but not necessarily good results considering the actions that were taken to produce those results. The Dishonest Steward parable begs the question, do the ends justify the means.
One evening an old Cherokee told his grandson about a battle that goes inside people. He said, “My son, the battle is between two wolves inside us all. One is evil. It is anger, jealousy, sorrow, regret, greed arrogance, self-pity, guilt, resentment, inferiority, lies, deception, false pride, superiority and ego. The other wolf is good. It is joy, peace, love, hope, serenity, humility, kindness, benevolence, empathy, generosity, truth, righteousness, compassion and faith.”
Թոռը մի պահ մտածեց և հարցրեց. «Բայց պապի՛կ, ո՞րն է հաղթում»։
The old Cherokee simply replied, “The one you feed.”
Lent is the period of time where we turn inward and restrict our diet. In so doing we check our feeding habits.
An act of charity today is to feed the good wolf. Fast from the food of the evil wolf.
But certainly try, Berry Good Chili, the recipe is at the link below.
We pray, from St. Nersess Shnorhali’s nineth hour All provident Lord, place Your holy fear as a guard before my eyes so they may not look lustfully; before my ears so that they may not delight in hearing evil words; before my mouth so that it may not speak any falsehoods; before my heart so that it may not think evil; before my hands so that they may not do injustice; before my feet, that they may not walk in the paths of injustice; but so direct them, that they may always be according to all Your commandments. Have mercy upon Your Creatures and upon me, a great sinner. Amen. Lenten Recipes by Deacon Varoujan: Recipe 24: “Berry Good Chili”
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/03/feeding-the-beast.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-03-26 00:01:342025-03-20 08:46:17Կերակրելով գազանին – 24-րդ օրը 40-ից
Armodoxy for Today: Gifted Talents — Day 23 of Lent
We began this week with the Parable of the Dishonest Steward (Luke 16) which brought us to a discussion of stewardship. We continue today by asking, what are the talents that we possess? How can we use them? How can we improve our own lives, as well as the lives of our families, friends and community using those talents? God has given us the resources that we need to deal with life. He has given us the ability, the strength and the courage to move forward. He has given us breath! He has also endowed us with talents. Do you sing or play music? Are you able to craft something? Do you have reasoning and logical skills? Can you invest? Can you make money? Can you heal? Can you console? Can you walk in harmony with others? These are gifts from God.
Jesus says, “He who has been faithful in a little, will be trusted with much.” Take your talent and create! Invest it and make more, whatever your talent may be. As an ambassador of God, that is, an ambassador of Love, you now have a responsibility to use your talents wisely to bring the presence of God into your own life as well as the lives of the people around you – your family, friends and ultimately, the world.
There is one provision to our use of talents that is often forgotten, you do not have a right to ignore your gifts and talents. You are the manager of your life. You must use what has been given you.
Your act of charity to is to assign your talents for use. Fast from negativity. All things are possible with God.
Enjoy a Lenten treat today – Roasted Red Pepper and Fresh Chickpea Pasta, the recipe is below.
We pray, Heavenly Father, you have created each and everyone of us unique and in that uniqueness you have endowed us with gifts of talent and energy. Help me to explore and exploit those talents for the betterment of our life and our world. Amen.
Armodoxy for Today – Management Skills – Day 22 of Lent
In the Parable of the Dishonest Steward which we read yesterday (Luke 16), we find another character, like the one from last week – the Prodigal Son – who is far from the model you would expect in a religious story, and yet, Jesus uses him, he has the audacity to use him to teach us a lesson in life. It is a lesson in stewardship – managing the assets that we have in life.
Մենք ապրում ենք իրական մարտահրավերներով լի աշխարհում։ Իրականությունը հիմնված չէ հեքիաթների կամ առասպելների վրա։ Ի տարբերություն խաղի՝ կյանքը պահանջկոտ է։ Այն պահանջում է մեր ռեսուրսները, որոնցից ամենաթանկը մեր ժամանակն ու ջանքն են՝ արյունը, քրտինքն ու արցունքները։ Հարցն այն է, թե ինչպե՞ս ենք մենք դիմակայում, մոտենում և հաղթահարում այդ մարտահրավերները։
Jesus tells us that the challenges of life are real. They are to be met and overcome. The resources to do so are in place and need to be used. In his words, we are called to use “worldly wealth” to network and deal with the people of this world. In other words, in this world we must use the tools that this world offers, that is the “legal tender” of this world. Don’t shun those tools by ascribing some definitions based on your moral compass. Don’t pretend that you exist in some other world that is apart from the one we inhabit. This world is very real. Remember, you passed the half-way mark of Lent. Behind you see the road that brought you here but ahead of you is the one that unites you to the road of life. We need to use the means of this world to survive this world. What are those means? Our talents. The talents given to us by God.
An act of charity today is to become a steward of something that is in need of care, your church, a family or friend who is need of care. Fast from making practicing your faith only on Sundays.
Today’s recipe is Susty’s Super Tofu Salad, at the link below.
We pray, Heavenly Father, I thank You for the blessings You have bestowed upon me. Grant that I manage those talents in the ways that are pleasing to You and bring and harmony to our world. Amen.
Մեծ պահքի շրջանը հատել է իր կեսը։ Մենք բարձրացել ենք լեռան գագաթը և այժմ իջնում ենք։ Գագաթից նայելիս տեսնում ենք երկու ճանապարհ՝ մեկը մեր հետևում, և, որ ավելի կարևոր է, մեկը՝ մեր առջևում։ Հենց այս ճանապարհն է կապվում կյանքի ավելի մեծ ուղու հետ։ Այն ամենը, ինչ մենք բացահայտում ենք Մեծ պահքի այս ընթացքում, ինքնակատարելագործման գործընթացի մի մասն է, որն ամրապնդում է մեր դիրքերը կյանքում՝ մեզ տալով գործիքներ՝ ավելի լավ դիմակայելու կյանքի մարտահրավերներին՝ լինեն դրանք ֆիզիկական, հուզական թե հոգևոր։ Աստված մեզ տալիս է անհրաժեշտ գործիքներ՝ կյանքի բարդությունները հաղթահարելու և մեր ուղին ավելի պարզ դարձնելու համար։
As we come down off of the mountain, we enter a world that is very real. It is a world filled with difficulties and challenges, but at the same time, it has many victories. It has many moments for us to rejoice and many more to enjoy. Life is very real! How appropriate, that today, at this half-way mark in Lent, the Armenian Church prescribes the Parable of the Dishonest Steward as its Lenten lesson. This lesson, found in Luke chapter 16, connects us to the reality of life.
The Parable of the Dishonest Steward is given to us by our Lord Jesus. We read that there was a steward, that is, a manager. He was charged with taking care of his boss’ assets and money. Jesus refers to him as a shrewd, and even “dishonest” manager. He gets caught red handed in some business shenanigans and is on the verge of being fired. He acts shrewdly and doubles down by doing even more dishonest deeds against his employer thereby making friends for himself, especially considering his impending unemployment, this was a tactical preemptive move. He is calculated and knows that when he gets fired, these new friends will hire him. Then comes the kicker… Jesus brings it down to this, “The master commended the dishonest manager because he had acted shrewdly. For the people of this world are more shrewd in dealing with their own kind than are the people of the light. I tell you, use worldly wealth to gain friends for yourselves, so that when it is gone, you will be welcomed into eternal dwellings.”
Your act of charity is simple, read the Parable of the Dishonest Steward in its entirety. We will take a dive into this story which leaves many people perplexed because the “hero” is a squirrely character. Fast today from making any judgment calls, on the people in the story as well as in life.
Celebrate the half-way mark of Lent with some Lenten Cookies, the recipe is below.
We pray, Lord, I thank you for entrusting me with my life and the world in which I live. Help me to become a better steward of my life and my world. Amen.
Մեծ պահքի 23-րդ օր. Շփվելը Մեծ պահքի ընթացքում մեր քննարկած բոլոր թեմաներից արդյո՞ք երբևէ մտածել եք, որ մենք կխոսենք «շփվելու» (schmoozing) մասին։
«Շմուզինգ» կամ շողոքորթություն բառը ենթադրում է անկեղծության պակաս և կեղծավորություն։ Հետաքրքիր է, որ Հիսուսը հենց շողոքորթին է դարձնում Իր առակի հերոսը։ Խոսքը, իհարկե, անազնիվ և խորամանկ տնտեսի մասին է, որի մասին սովորում ենք վերջին երկու օրվա ընթացքում, սակայն այսօր դրան նայում ենք մեկ այլ տեսանկյունից։
Հիշե՛ք, տնտեսը նա է, ում տերը վստահել է կառավարելու իր գործերը՝ իր հարստությունն ու ունեցվածքը։ Ինչպես Հիսուսն է պատմում, պարզվում է, որ այս տնտեսը խորամանկ մարդ է։ Նա մեկն է, ով գողացել է և անազնիվ է ճանաչվել։ Երբ գործատուները նրան աշխատանքից ազատում են, Հիսուսն ասում է, որ նրան հրամայում են՝ «հաշի՛վ տուր քո տնտեսության համար»։ Ինչպե՞ս է նա կառավարել իրեն վստահվածը։
Պատմությունը շարունակվում է, ինչպես Հիսուսն է պատմում, այսպես. Այն ժամանակ նա ինքն իրեն մտածեց. «Ի՞նչ անեմ, որովհետև տերս իմ տնտեսությունից ինձ զրկում է. բանելու ուժ չունեմ, մուրալու էլ ամաչում եմ։ Գիտեմ, թե ինչ պիտի անեմ, որ երբ տնտեսությունից հանվեմ, ինձ իրենց տները ընդունեն»։ Եվ իր տիրոջ պարտապաններից յուրաքանչյուրին կանչելով՝ առաջինին ասաց. «Իմ տիրոջը որքա՞ն ես պարտք»։ Նա ասաց. «Հարյուր մետրեթ ձեթ»։ Եվ նրան ասաց. «Ա՛ռ քո հաշիվը, շուտ նստի՛ր և գրի՛ր՝ հիսուն»։ Ապա մյուսին ասաց. «Իսկ դո՞ւ որքան ես պարտք»։ Նա ասաց. «Հարյուր քոռ ցորեն»։ Եվ նրան ասաց. «Ա՛ռ քո հաշիվը և գրի՛ր՝ ութսուն»։
Եկե՛ք վերլուծենք, թե ինչ է կատարվում այստեղ… Ի՞նչ է մտածել այս տնտեսը։ Նա վերցնում է այն, ինչ իրենը չէ, և օգտագործում է իր շահի համար։ Հետաքրքիր է։ Կարող եք մտածել, որ նրա տերը պետք է ավելի վրդովված լիներ։ Բայց Հիսուսը շրջում է իրավիճակը։ «Տերը,- ասում է Հիսուսը,- գովեց անազնիվ տնտեսին, որովհետև նա խորամանկորեն վարվեց…»։ Իսկ հիմնավորո՞ւմը։ Հիսուսը շարունակում է. «…քանի որ այս աշխարհի մարդիկ ավելի խորամանկ են իրենց նմանների հետ վարվելիս, քան լույսի որդիները։ Ես ասում եմ ձեզ՝ օգտագործե՛ք աշխարհիկ հարստությունը ձեզ համար բարեկամներ ձեռք բերելու համար, որպեսզի երբ այն վերջանա, ձեզ ընդունեն հավիտենական օթևաններում»։
Սա մակերեսորեն շատ շփոթեցնող առակ կարող է թվալ։ Իրականում, այնպիսի անկեղծությունից հեռու մի բան, ինչպիսին «շփվելն» է, այս մարդու համար դառնում է նորմ, և նա գովասանքի է արժանանում իր պահվածքի համար։ Նրան ծափահարում են իր խորամանկության համար։ Բայց հիմնավորող խոսքը շատ կարևոր է։ Երբ Հիսուսն ասում է, որ «այս աշխարհի որդիներն ավելի խորամանկ են իրենց գործերում, քան լույսի որդիները», Նա մեզ ասում է, որ մինչ մենք այստեղ ենք՝ այս աշխարհում, մենք պետք է օգտագործենք մեզ տրված գործիքները։ Մենք պետք է գտնենք այս աշխարհի լեզուն՝ միմյանց ավելի լավ հասկանալու և միասին գործելու համար՝ հաղորդակցվելու, որպեսզի կարողանանք իրականացնել և կատարել անհրաժեշտ աշխատանքը։ Իհարկե, շփոթմունք կարող է առաջանալ, քանի որ դա օտար է հնչում մեր նախապաշարմունքների հիման վրա։ Այսինքն՝ մենք պայմանավորված ենք հավատալու, որ կրոնական անձինք չեն ընտրում անազնիվ միջոցներ։ Այսինքն՝ սա «կրոնական» չի հնչում։ Բայց դա է Հիսուսի ուսուցանածի գեղեցկությունը և Մեծ պահքի այս փուլում մեր Եկեղեցու հայրերի ուղղորդման գեղեցկությունը։
Մեծ պահքի այս երկրորդ կեսին մենք իջնում ենք լեռան գագաթից, քանի որ նայում ենք երկրային կյանքին։ Հիշե՛ք, Մեծ պահքի ողջ իմաստը մեզ հրահանգելն ու պատրաստելն է՝ այստեղ և հիմա ավելի լավ ապրելու համար։ Ցավոք, շատ անգամ կրոնական համայնքը սխալմամբ իր շեշտադրումը դնում է գալիք կյանքի վրա՝ մոռանալով, որ մեր այստեղի կյանքը գեղեցիկ է, մի կյանք, որի մասին պետք է հոգ տանել և որի հետ պետք է փոխգործակցել։ Այսօր մենք գիտենք, որ աշխարհում շատ խնդիրներ կան։ Ամբողջ աշխարհի յուրաքանչյուր անկյունում կան պատերազմներ, սով, անարդարություն և խաղաղության բացակայություն։ Անձնական մակարդակով մենք գիտենք հիվանդությունների մասին։ Հարաբերությունները խաթարվել են։ Ընտանիքները կործանվում են մեր նյութապաշտական ցանկություններից։ Թմրամիջոցները մուտք են գործում մեր երեխաների կյանք և ավերածություններ գործում։ Այս ամենը, Հիսուսն ասում է, իրական է։ Մի՛ մտածեք, որ կարող եք խուսափել դրանցից։ Այնուամենայնիվ, Նա մեզ տալիս է գործիքներ՝ մեր իրական խնդիրները լուծելու համար։ Այդ գործիքները սուրբ չեն, ինչպես մենք ակնկալում ենք, այլ արմատավորված են աշխարհի ուղիներում։ Տրամաբանական է։ Այս աշխարհի խնդիրները լուծելու համար ձեզ անհրաժեշտ են այս աշխարհի գործիքները։
Հաղթահարեք Ձեր առջև ծառացած խնդիրները՝ օգտագործելով այն գործիքներն ու տաղանդները, որոնք Աստված Ձեզ շնորհել է։ Այդպես վարվելով՝ Դուք կսկսեք տեսնել մեծ պատկերը և Ձեր տեղը դրանում։ Դուք ունեք ամեն ինչ անելու կարողությունը, նույնիսկ՝ խաղաղություն հաստատելու։ Այն զայրույթն ու ատելությունը, որոնք վերաճում են պատերազմի, ցեղասպանության, աղքատության, հիվանդությունների, աղտոտվածության, ապա դրսևորվում քաղցկեղի և սովի տեսքով, կարող են լուծվել «աշխարհիկ հարստությունը»՝ փողը, Աստծո արդարությունը այս աշխարհում հաստատելու համար օգտագործելով։ Իսկ շփվելն ու կապեր հաստատելը մեզանից է կախված։
Այսօր խնդրում եմ Ձեզ կարդալ Ղուկասի Ավետարանի 16-րդ գլուխը։ Կարդացե՛ք անիրավ տնտեսի պատմությունը և մտածե՛ք այսպես. Տերը Աստված է։ Դուք և ես տնտեսներն ենք։ Ապա լրացրե՛ք բաց թողնված տեղերը Ձեր կյանքի խնդիրներով։ Ինչպե՞ս կարող եք օգտագործել Ձեր ունեցած տաղանդները՝ շփվել – լուծումներ Ձեր կյանքում։ Մեծ պահքի այս շրջանը առաջին կոչն է։ Այլ կերպ ասած՝ մեր Գործատուն կանչել է մեզ՝ հաշվետու լինելու մեր տնտեսվարության համար։ Ի՞նչ ենք մենք արել։
Փա՛ռք Աստծո, որ մենք ունենք Մեծ պահքի այս հնարավորությունը՝ մեզ ուղղելու համար։ Աստված մեզ տվել է այդ գործիքները։ Նայե՛ք շուրջը և գտե՛ք այն վայրերը, որտեղ կարող եք օգտագործել այդ տաղանդը, որտեղ կարող եք «շփվել»… և օգտագործելով այս աշխարհի լեզուն՝ բարելավե՛ք ձեր իրավիճակը և աշխատե՛ք երազանքները իրականություն դարձնելու համար։
Հիշե՛ք, այս կյանքը գեղեցիկ է։ Այս կյանքը՝ հենց հիմա, ապրելու արժանի է։ Այս կյանքն այն է, ինչ Աստված տվել է ձեզ։ Մի՛ նայեք ձեզանից և ձեր կյանքից դուրս։ Մի՛ նայեք ինչ-որ բանի կամ գալիք կյանքի։ Դա կլինի։ Գալիք կյանքը Աստծո տիրույթում է։ Հիսուսը մեզ ասում է՝ չմտահոգվել վաղվա օրվա մասին, այլ զբաղվել ներկայով։ Ձեր միտքը կենտրոնացրե՛ք Աստծո Արքայության վրա, և մնացած ամեն ինչ կտրվի ձեզ։ Այս կյանքն է Աստծո պարգևը։ Վայելե՛ք այն։ Շփվե՛ք։ Փոփոխությո՛ւն կատարեք այն մարդկանց կյանքում, որոնց դիպչում եք։ Նա տվել է ձեզ ամեն ինչ, ինչ անհրաժեշտ է հաջողության հասնելու և այն գեղեցիկ կյանքը կառուցելու համար, որը Նա նախատեսել է։
Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. Հավատով խոստովանում և երկրպագում եմ Քեզ, անբաժանելի Լույս, միասնական Սուրբ Երրորդություն և մեկ Աստվածություն, արարիչ լույսի և հալածիչ խավարի։ Հալածի՛ր իմ հոգուց մեղքի և տգիտության խավարը և այս ժամին լուսավորի՛ր մտքերս, որպեսզի աղոթեմ Քեզ Քո կամքի համաձայն և ստանամ Քեզանից իմ խնդրվածքների կատարումը։ Ողորմի՛ր Քո բոլոր արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ Ամեն։ (Հավատով խոստովանում եմ 2/24)
Լուսանկարը՝ (c)2009 Հայր Վազգեն Մովսեսյան
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/03/Varoujan-Tavloo-on-the-streets-of-Yerevan-scaled.jpg19202560Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-05 00:01:422024-03-05 13:30:11Շփում՝ Մեծ պահքի 23-րդ օր
Մեծ պահքի շրջանը հատել է իր կեսը։ Մենք բարձրացել ենք լեռան գագաթը և այժմ իջնում ենք։ Գագաթից նայելիս տեսնում ենք երկու ճանապարհ՝ մեկը մեր հետևում, և, որ ավելի կարևոր է, մեկը՝ մեր առջևում։ Հենց այս ճանապարհն է կապվում կյանքի ավելի մեծ ուղու հետ։ Այն ամենը, ինչ մենք բացահայտում ենք Մեծ պահքի այս ընթացքում, ինքնակատարելագործման գործընթացի մի մասն է, որն ամրապնդում է մեր դիրքերը կյանքում՝ մեզ տալով գործիքներ՝ ավելի լավ դիմակայելու կյանքի մարտահրավերներին՝ լինեն դրանք ֆիզիկական, հուզական թե հոգևոր։ Աստված մեզ տալիս է անհրաժեշտ գործիքներ՝ կյանքի բարդությունները հաղթահարելու և մեր ուղին ավելի պարզ դարձնելու համար։
Լեռից իջնելիս մենք մուտք ենք գործում մի իրական աշխարհ։ Այն լի է դժվարություններով ու մարտահրավերներով, բայց միևնույն ժամանակ՝ բազմաթիվ հաղթանակներով։ Այնտեղ շատ են ուրախանալու և վայելելու պահերը։ Կյանքն իսկապես իրական է։ Որքա՜ն տեղին է, որ այսօր՝ Մեծ պահքի կեսին, Հայ Եկեղեցին որպես պատգամ ընթերցում է Անիրավ տնտեսի առակը։ Սա մի դաս է, որը մեզ կապում է կյանքի իրականության հետ։
Անիրավ տնտեսի առակը մեզ է փոխանցել մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսը։ Մենք կարդում ենք մի անիրավ տնտեսի մասին, որին հանձնարարված էր հոգ տանել իր տիրոջ ունեցվածքի և դրամի մասին։ Այս մարդը խելացի էր և հաշվենկատ։ Նա այնպիսի քայլեր ձեռնարկեց, որոնք օգտակար եղան թե՛ իրեն, թե՛ իր տիրոջը։ Հիսուսը նրան անվանում է հնարամիտ, նույնիսկ՝ «անիրավ» տնտես։ Հիսուսն այս ամենը ամփոփում է հետևյալ կերպ. «Տերը գովեց անիրավ տնտեսին, որովհետև նա խելամտորեն էր վարվել. քանզի այս աշխարհի որդիներն իրենց սերնդի մեջ ավելի խելամիտ են, քան լույսի որդիները։ Եվ ես ձեզ ասում եմ. ձեզ համար բարեկամներ ձեռք բերեք անիրավ մամոնայից, որպեսզի երբ այն պակասի, ձեզ ընդունեն հավիտենական հարկերի մեջ»։
Այս տնտեսը եռերգության երկրորդ կերպարն է՝ անցյալ շաբաթվա Անառակ որդու և հաջորդ շաբաթվա Անիրավ դատավորի պես։ Այս կերպարը հեռու է այն օրինակից, որը կակնկալեիք կրոնական պատմության մեջ, և այնուամենայնիվ, Հիսուսը նրան է օգտագործում, նա համարձակություն ունի օգտագործելու նրան՝ մեզ կյանքի դաս տալու համար։ Սա տնտեսավարության դաս է՝ կառավարելու այն ունեցվածքը, որը մեզ տրված է կյանքում։
Խնդրում ենք ընթերցել պատմությունն ամբողջությամբ։ Այն գտնվում է Ղուկասի Ավետարանի 16-րդ գլխի առաջին 12 համարներում։ Այն բազմաշերտ է, իսկ այսօր մենք կկենտրոնանանք մեր նյութական ունեցվածքը կառավարելու գաղափարի վրա։
Մենք ապրում ենք իրական մարտահրավերներով լի աշխարհում։ Իրականությունը հիմնված չէ հեքիաթների կամ առասպելների վրա։ Ի տարբերություն խաղի՝ կյանքը պահանջկոտ է։ Այն պահանջում է մեր ռեսուրսները, որոնցից ամենաթանկը մեր ժամանակն ու ջանքն են՝ արյունը, քրտինքն ու արցունքները։ Հարցն այն է, թե ինչպե՞ս ենք մենք դիմակայում, մոտենում և հաղթահարում այդ մարտահրավերները։
Հիսուսը մեզ սովորեցնում է, որ կյանքի մարտահրավերներն իրական են։ Դրանք պետք է ընդունել և հաղթահարել, իսկ դրա համար անհրաժեշտ միջոցներն արդեն իսկ տրված են մեզ և պետք է գործածվեն։ Նրա խոսքով՝ մենք կոչված ենք օգտագործելու «աշխարհիկ հարստությունը»՝ այս աշխարհի մարդկանց հետ հաղորդակցվելու և գործելու համար։ Այլ կերպ ասած՝ մենք պետք է օգտագործենք այն գործիքները, որոնք առաջարկում է այս աշխարհը, այսինքն՝ դրա «օրինական վճարամիջոցները»։ Մի՛ խուսափեք այդ գործիքներից՝ դրանց ձեր բարոյական չափանիշներով որակումներ տալով։ Մի՛ ձևացրեք, թե ապրում եք մեկ այլ աշխարհում, որը տարբերվում է մեր բնակավայրից։ Այս աշխարհը շատ իրական է, և մենք պետք է օգտագործենք դրա միջոցները՝ այստեղ գոյատևելու համար։ Որո՞նք են այդ միջոցները։ Մեր տաղանդները՝ Աստծո կողմից մեզ շնորհված շնորհները։
Մենք սկսեցինք այս Մեծ պահքի ուղևորությունը՝ գույքագրելով այն ամենը, ինչ էական և անհրաժեշտ է մեր կյանքի համար։ Այսօր՝ Մեծ պահքի 21-րդ օրը, մեր վարժությունը Աստծո շնորհների գույքագրումն է։ Ի՞նչ տաղանդներ ունենք։ Ինչպե՞ս կարող ենք օգտագործել դրանք։ Ինչպե՞ս կարող ենք բարելավել մեր, մեր ընտանիքների, ընկերների և համայնքի կյանքը այդ տաղանդների միջոցով։ Աստված մեզ տվել է ռեսուրսներ, որոնք անհրաժեշտ են կյանքի դժվարությունները հաղթահարելու համար։ Նա մեզ տվել է կարողություն, ուժ և քաջություն՝ առաջ շարժվելու համար։ Նա մեզ շունչ է տվել։ Նա նաև օժտել է մեզ տաղանդներով։ Դուք երգո՞ւմ եք կամ նվագո՞ւմ։ Կարողանո՞ւմ եք ինչ-որ բան ստեղծել։ Ունե՞ք տրամաբանելու և վերլուծելու հմտություններ։ Կարո՞ղ եք ներդրումներ անել։ Կարո՞ղ եք գումար վաստակել։ Կարո՞ղ եք բուժել։ Կարո՞ղ եք մխիթարել։ Կարո՞ղ եք ներդաշնակ ապրել ուրիշների հետ։ Սրանք Աստծո պարգևներն են։
Հիսուսն ասում է. «Ով հավատարիմ է փոքր բանում, նրան շատ բան կվստահվի»։ Վերցրե՛ք ձեր տաղանդը և ստեղծագործե՛ք։ Ներդրե՛ք այն և բազմապատկե՛ք՝ անկախ նրանից, թե ինչպիսին է ձեր շնորհը։ Այսօր հենց այն օրն է, որպեսզի քննեք ձեզ տրված պարգևները։ Դուք ապրում եք մի աշխարհում, որը լի է բազմաթիվ խնդիրներով ու դժվարություններով։ Այսօր Աստծո ներկայությունն է հարկավոր, ոչ թե երեկ կամ վաղը։ Այսօր։ Եվ որպես Աստծո դեսպան՝ Սիրո դեսպան, դուք պատասխանատվություն ունեք իմաստությամբ օգտագործելու ձեր տաղանդները՝ Աստծո ներկայությունը բերելու ինչպես ձեր, այնպես էլ ձեր շրջապատի՝ ընտանիքի, ընկերների և, ի վերջո, ողջ աշխարհի կյանք։ Ավելին, դուք իրավունք չունեք անտեսելու ձեր շնորհներն ու տաղանդները։ Դուք ձեր կյանքի կառավարիչն եք և պարտավոր եք օգտագործել այն, ինչ ձեզ տրվել է։
Առաջիկա օրերին մենք կանդրադառնանք տնտեսավարության մոդելներին։ Մենք կուսումնասիրենք մեր տաղանդները և կհասկանանք, թե ինչպես ենք մենք մեր կյանքի տնտեսները։ Ինչպե՞ս կարող ենք վերցնել Աստծո տվածը և բազմապատկել այն՝ իսկապես վայելելու կյանքը՝ լցնելով այն իմաստով ու նպատակով։ Ինչպե՞ս կարող ենք այդ տաղանդներով շոշափել ուրիշների կյանքը։
Ավարտենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. Անեղ Էություն, մեղանչեցի Քեզ դեմ մտքով, հոգով և մարմնով. մի՛ հիշիր իմ նախկին մեղքերը Քո Սուրբ անվան համար։ Ողորմի՛ր Քո արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ (Հավատով խոստովանում եմ 6/24)
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/03/NEWYK025.jpg600900Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-03 00:01:162024-03-02 22:09:58Տնտեսավարություն. Մեծ պահքի 21-րդ օր
Մեծ պահքի ընթացքում մեր քննարկած բոլոր թեմաներից արդյո՞ք երբևէ մտածել եք, որ մենք կխոսենք «շփվելու» (schmoozing) մասին։ 
