Հուդայի տեղը եկեղեցում
Գործք Առաքելոցի առաջին գլուխը պատմում է մեզ, որ Հիսուսին մատնած Հուդա Իսկարիովտացին ինքնասպան եղավ, և մնացյալ աշակերտները որոշեցին, որ անհրաժեշտ է լրացնել Հուդայի մահվան պատճառով առաջացած թափուր տեղը։ Նրանք աղոթեցին և գտան երկու մարդու, ովքեր իրենց մեջ էին՝ Քրիստոսի ընկերակցության մեջ, Հիսուսի մկրտությունից մինչև Նրա խաչելությունը։
Նրանք աղոթեցին և ասացին. «Դու, ո՛վ Տեր, որ գիտես բոլորի սրտերը, ցո՛ւյց տուր այս երկուսից Նրա ընտրածին, որպեսզի մասնակից լինի այս պաշտոնին և առաքելությանը, որից Հուդան հանցանքով ընկավ, որպեսզի գնա իր տեղը»։ Եվ նրանք վիճակ գցեցին, և վիճակը ընկավ Մատաթիայի վրա։ Եվ նա դասվեց տասնմեկ առաքյալների շարքին։
Սա պարզապես հետաքրքիր փաստ չէ. ես հիշատակում եմ Մատաթիայի ընտրությունը, որպեսզի հասկանանք, որ Հիսուս Քրիստոսի հիմնած Եկեղեցին՝ Առաքելական Ավանդույթը, ունի կարգ ու կառուցվածք։ Այն մարդկանց պատահական հավաք չէ, որոնք միավորվում են Սուրբ Գրքի իրենց մեկնաբանությունների հիման վրա։ Առաքյալները Ավետարանի պատգամը տարան տարբեր ազգերի մոտ, որպեսզի Հռոմում Պետրոսի կամ Հայաստանում Թադեոսի հիմնած Եկեղեցին կրի Մեկ, Տիեզերական, Առաքելական, Սուրբ Եկեղեցի տիտղոսը։ Հենց այս կառուցվածքի մեջ է, որ Հիսուս Քրիստոսի պատգամը սերնդեսերունդ փոխանցվել և հասել է մեզ այսօր։
Մենք աղոթում ենք ուղղափառ աղոթագրքից. Հիշի՛ր, ո՛վ Տեր, Քո Սուրբ, Տիեզերական և Առաքելական Եկեղեցին. հաստատի՛ր և զորացրո՛ւ նրան, աճեցրո՛ւ և պահի՛ր նրան խաղաղության մեջ, և պահպանի՛ր նրան անհաղթելի հավիտյան։ Ամեն։


