We are over halfway through the Lenten season. We climbed up the hill and we are now at the summit, coming down. We look down from the summit and see two paths, one behind us and even more importantly, the path in front of us. It is this path that connects to a larger road which is the journey of life. All that we are discovering during this Lenten period is part of the self-improvement process which fortifies our position in life by granting us the tools to better meet the challenges of life, be they physical, emotional or spiritual. God gives us the tools to handle the complexities of life and to render the journey a simple one.
As we come down off of the mountain, we enter a world that is very real. It is a world filled with difficulties and challenges, but at the same time, it has many victories. It has many moments for us to rejoice and many more to enjoy. Life is very real! How appropriate, that today, at this half-way mark in Lent, the Armenian Church prescribes the Parable of the Dishonest Steward as its Lenten lesson. This lesson, found in Luke chapter 16, connects us to the reality of life.
The Parable of the Dishonest Steward is given to us by our Lord Jesus. We read that there was a steward, that is, a manager. He was charged with taking care of his boss’ assets and money. Jesus refers to him as a shrewd, and even “dishonest” manager. He gets caught red handed in some business shenanigans and is on the verge of being fired. He acts shrewdly and doubles down by doing even more dishonest deeds against his employer thereby making friends for himself, especially considering his impending unemployment, this was a tactical preemptive move. He is calculated and knows that when he gets fired, these new friends will hire him. Then comes the kicker… Jesus brings it down to this, “The master commended the dishonest manager because he had acted shrewdly. For the people of this world are more shrewd in dealing with their own kind than are the people of the light. I tell you, use worldly wealth to gain friends for yourselves, so that when it is gone, you will be welcomed into eternal dwellings.”
Your act of charity is simple, read the Parable of the Dishonest Steward in its entirety. We will take a dive into this story which leaves many people perplexed because the “hero” is a squirrely character. Fast today from making any judgment calls, on the people in the story as well as in life.
Celebrate the half-way mark of Lent with some Lenten Cookies, the recipe is below.
We pray, Lord, I thank you for entrusting me with my life and the world in which I live. Help me to become a better steward of my life and my world. Amen
Armodoxy for Today – Management Skills – Day 22 of Lent
In the Parable of the Dishonest Steward which we read yesterday (Luke 16), we find another character, like the one from last week – the Prodigal Son – who is far from the model you would expect in a religious story, and yet, Jesus uses him, he has the audacity to use him to teach us a lesson in life. It is a lesson in stewardship – managing the assets that we have in life.
Մենք ապրում ենք իրական մարտահրավերներով լի աշխարհում։ Իրականությունը հիմնված չէ հեքիաթների կամ առասպելների վրա։ Ի տարբերություն խաղի՝ կյանքը պահանջկոտ է։ Այն պահանջում է մեր ռեսուրսները, որոնցից ամենաթանկը մեր ժամանակն ու ջանքն են՝ արյունը, քրտինքն ու արցունքները։ Հարցն այն է, թե ինչպե՞ս ենք մենք դիմակայում, մոտենում և հաղթահարում այդ մարտահրավերները։
Jesus tells us that the challenges of life are real. They are to be met and overcome. The resources to do so are in place and need to be used. In his words, we are called to use “worldly wealth” to network and deal with the people of this world. In other words, in this world we must use the tools that this world offers, that is the “legal tender” of this world. Don’t shun those tools by ascribing some definitions based on your moral compass. Don’t pretend that you exist in some other world that is apart from the one we inhabit. This world is very real. Remember, you passed the half-way mark of Lent. Behind you see the road that brought you here but ahead of you is the one that unites you to the road of life. We need to use the means of this world to survive this world. What are those means? Our talents. The talents given to us by God.
An act of charity today is to become a steward of something that is in need of care, your church, a family or friend who is need of care. Fast from making practicing your faith only on Sundays.
Today’s recipe is Susty’s Super Tofu Salad, at the link below.
We pray, Heavenly Father, I thank You for the blessings You have bestowed upon me. Grant that I manage those talents in the ways that are pleasing to You and bring and harmony to our world. Amen.
Մեծ պահքի 23-րդ օր. Շփվելը Մեծ պահքի ընթացքում մեր քննարկած բոլոր թեմաներից արդյո՞ք երբևէ մտածել եք, որ մենք կխոսենք «շփվելու» (schmoozing) մասին։
«Շմուզինգ» կամ շողոքորթություն բառը ենթադրում է անկեղծության պակաս և կեղծավորություն։ Հետաքրքիր է, որ Հիսուսը հենց շողոքորթին է դարձնում Իր առակի հերոսը։ Խոսքը, իհարկե, անազնիվ և խորամանկ տնտեսի մասին է, որի մասին սովորում ենք վերջին երկու օրվա ընթացքում, սակայն այսօր դրան նայում ենք մեկ այլ տեսանկյունից։
Հիշե՛ք, տնտեսը նա է, ում տերը վստահել է կառավարելու իր գործերը՝ իր հարստությունն ու ունեցվածքը։ Ինչպես Հիսուսն է պատմում, պարզվում է, որ այս տնտեսը խորամանկ մարդ է։ Նա մեկն է, ով գողացել է և անազնիվ է ճանաչվել։ Երբ գործատուները նրան աշխատանքից ազատում են, Հիսուսն ասում է, որ նրան հրամայում են՝ «հաշի՛վ տուր քո տնտեսության համար»։ Ինչպե՞ս է նա կառավարել իրեն վստահվածը։
Պատմությունը շարունակվում է, ինչպես Հիսուսն է պատմում, այսպես. Այն ժամանակ նա ինքն իրեն մտածեց. «Ի՞նչ անեմ, որովհետև տերս իմ տնտեսությունից ինձ զրկում է. բանելու ուժ չունեմ, մուրալու էլ ամաչում եմ։ Գիտեմ, թե ինչ պիտի անեմ, որ երբ տնտեսությունից հանվեմ, ինձ իրենց տները ընդունեն»։ Եվ իր տիրոջ պարտապաններից յուրաքանչյուրին կանչելով՝ առաջինին ասաց. «Իմ տիրոջը որքա՞ն ես պարտք»։ Նա ասաց. «Հարյուր մետրեթ ձեթ»։ Եվ նրան ասաց. «Ա՛ռ քո հաշիվը, շուտ նստի՛ր և գրի՛ր՝ հիսուն»։ Ապա մյուսին ասաց. «Իսկ դո՞ւ որքան ես պարտք»։ Նա ասաց. «Հարյուր քոռ ցորեն»։ Եվ նրան ասաց. «Ա՛ռ քո հաշիվը և գրի՛ր՝ ութսուն»։
Եկե՛ք վերլուծենք, թե ինչ է կատարվում այստեղ… Ի՞նչ է մտածել այս տնտեսը։ Նա վերցնում է այն, ինչ իրենը չէ, և օգտագործում է իր շահի համար։ Հետաքրքիր է։ Կարող եք մտածել, որ նրա տերը պետք է ավելի վրդովված լիներ։ Բայց Հիսուսը շրջում է իրավիճակը։ «Տերը,- ասում է Հիսուսը,- գովեց անազնիվ տնտեսին, որովհետև նա խորամանկորեն վարվեց…»։ Իսկ հիմնավորո՞ւմը։ Հիսուսը շարունակում է. «…քանի որ այս աշխարհի մարդիկ ավելի խորամանկ են իրենց նմանների հետ վարվելիս, քան լույսի որդիները։ Ես ասում եմ ձեզ՝ օգտագործե՛ք աշխարհիկ հարստությունը ձեզ համար բարեկամներ ձեռք բերելու համար, որպեսզի երբ այն վերջանա, ձեզ ընդունեն հավիտենական օթևաններում»։
Սա մակերեսորեն շատ շփոթեցնող առակ կարող է թվալ։ Իրականում, այնպիսի անկեղծությունից հեռու մի բան, ինչպիսին «շփվելն» է, այս մարդու համար դառնում է նորմ, և նա գովասանքի է արժանանում իր պահվածքի համար։ Նրան ծափահարում են իր խորամանկության համար։ Բայց հիմնավորող խոսքը շատ կարևոր է։ Երբ Հիսուսն ասում է, որ «այս աշխարհի որդիներն ավելի խորամանկ են իրենց գործերում, քան լույսի որդիները», Նա մեզ ասում է, որ մինչ մենք այստեղ ենք՝ այս աշխարհում, մենք պետք է օգտագործենք մեզ տրված գործիքները։ Մենք պետք է գտնենք այս աշխարհի լեզուն՝ միմյանց ավելի լավ հասկանալու և միասին գործելու համար՝ հաղորդակցվելու, որպեսզի կարողանանք իրականացնել և կատարել անհրաժեշտ աշխատանքը։ Իհարկե, շփոթմունք կարող է առաջանալ, քանի որ դա օտար է հնչում մեր նախապաշարմունքների հիման վրա։ Այսինքն՝ մենք պայմանավորված ենք հավատալու, որ կրոնական անձինք չեն ընտրում անազնիվ միջոցներ։ Այսինքն՝ սա «կրոնական» չի հնչում։ Բայց դա է Հիսուսի ուսուցանածի գեղեցկությունը և Մեծ պահքի այս փուլում մեր Եկեղեցու հայրերի ուղղորդման գեղեցկությունը։
Մեծ պահքի այս երկրորդ կեսին մենք իջնում ենք լեռան գագաթից, քանի որ նայում ենք երկրային կյանքին։ Հիշե՛ք, Մեծ պահքի ողջ իմաստը մեզ հրահանգելն ու պատրաստելն է՝ այստեղ և հիմա ավելի լավ ապրելու համար։ Ցավոք, շատ անգամ կրոնական համայնքը սխալմամբ իր շեշտադրումը դնում է գալիք կյանքի վրա՝ մոռանալով, որ մեր այստեղի կյանքը գեղեցիկ է, մի կյանք, որի մասին պետք է հոգ տանել և որի հետ պետք է փոխգործակցել։ Այսօր մենք գիտենք, որ աշխարհում շատ խնդիրներ կան։ Ամբողջ աշխարհի յուրաքանչյուր անկյունում կան պատերազմներ, սով, անարդարություն և խաղաղության բացակայություն։ Անձնական մակարդակով մենք գիտենք հիվանդությունների մասին։ Հարաբերությունները խաթարվել են։ Ընտանիքները կործանվում են մեր նյութապաշտական ցանկություններից։ Թմրամիջոցները մուտք են գործում մեր երեխաների կյանք և ավերածություններ գործում։ Այս ամենը, Հիսուսն ասում է, իրական է։ Մի՛ մտածեք, որ կարող եք խուսափել դրանցից։ Այնուամենայնիվ, Նա մեզ տալիս է գործիքներ՝ մեր իրական խնդիրները լուծելու համար։ Այդ գործիքները սուրբ չեն, ինչպես մենք ակնկալում ենք, այլ արմատավորված են աշխարհի ուղիներում։ Տրամաբանական է։ Այս աշխարհի խնդիրները լուծելու համար ձեզ անհրաժեշտ են այս աշխարհի գործիքները։
Հաղթահարեք Ձեր առջև ծառացած խնդիրները՝ օգտագործելով այն գործիքներն ու տաղանդները, որոնք Աստված Ձեզ շնորհել է։ Այդպես վարվելով՝ Դուք կսկսեք տեսնել մեծ պատկերը և Ձեր տեղը դրանում։ Դուք ունեք ամեն ինչ անելու կարողությունը, նույնիսկ՝ խաղաղություն հաստատելու։ Այն զայրույթն ու ատելությունը, որոնք վերաճում են պատերազմի, ցեղասպանության, աղքատության, հիվանդությունների, աղտոտվածության, ապա դրսևորվում քաղցկեղի և սովի տեսքով, կարող են լուծվել «աշխարհիկ հարստությունը»՝ փողը, Աստծո արդարությունը այս աշխարհում հաստատելու համար օգտագործելով։ Իսկ շփվելն ու կապեր հաստատելը մեզանից է կախված։
Այսօր խնդրում եմ Ձեզ կարդալ Ղուկասի Ավետարանի 16-րդ գլուխը։ Կարդացե՛ք անիրավ տնտեսի պատմությունը և մտածե՛ք այսպես. Տերը Աստված է։ Դուք և ես տնտեսներն ենք։ Ապա լրացրե՛ք բաց թողնված տեղերը Ձեր կյանքի խնդիրներով։ Ինչպե՞ս կարող եք օգտագործել Ձեր ունեցած տաղանդները՝ շփվել – լուծումներ Ձեր կյանքում։ Մեծ պահքի այս շրջանը առաջին կոչն է։ Այլ կերպ ասած՝ մեր Գործատուն կանչել է մեզ՝ հաշվետու լինելու մեր տնտեսվարության համար։ Ի՞նչ ենք մենք արել։
Փա՛ռք Աստծո, որ մենք ունենք Մեծ պահքի այս հնարավորությունը՝ մեզ ուղղելու համար։ Աստված մեզ տվել է այդ գործիքները։ Նայե՛ք շուրջը և գտե՛ք այն վայրերը, որտեղ կարող եք օգտագործել այդ տաղանդը, որտեղ կարող եք «շփվել»… և օգտագործելով այս աշխարհի լեզուն՝ բարելավե՛ք ձեր իրավիճակը և աշխատե՛ք երազանքները իրականություն դարձնելու համար։
Հիշե՛ք, այս կյանքը գեղեցիկ է։ Այս կյանքը՝ հենց հիմա, ապրելու արժանի է։ Այս կյանքն այն է, ինչ Աստված տվել է ձեզ։ Մի՛ նայեք ձեզանից և ձեր կյանքից դուրս։ Մի՛ նայեք ինչ-որ բանի կամ գալիք կյանքի։ Դա կլինի։ Գալիք կյանքը Աստծո տիրույթում է։ Հիսուսը մեզ ասում է՝ չմտահոգվել վաղվա օրվա մասին, այլ զբաղվել ներկայով։ Ձեր միտքը կենտրոնացրե՛ք Աստծո Արքայության վրա, և մնացած ամեն ինչ կտրվի ձեզ։ Այս կյանքն է Աստծո պարգևը։ Վայելե՛ք այն։ Շփվե՛ք։ Փոփոխությո՛ւն կատարեք այն մարդկանց կյանքում, որոնց դիպչում եք։ Նա տվել է ձեզ ամեն ինչ, ինչ անհրաժեշտ է հաջողության հասնելու և այն գեղեցիկ կյանքը կառուցելու համար, որը Նա նախատեսել է։
Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. Հավատով խոստովանում և երկրպագում եմ Քեզ, անբաժանելի Լույս, միասնական Սուրբ Երրորդություն և մեկ Աստվածություն, արարիչ լույսի և հալածիչ խավարի։ Հալածի՛ր իմ հոգուց մեղքի և տգիտության խավարը և այս ժամին լուսավորի՛ր մտքերս, որպեսզի աղոթեմ Քեզ Քո կամքի համաձայն և ստանամ Քեզանից իմ խնդրվածքների կատարումը։ Ողորմի՛ր Քո բոլոր արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ Ամեն։ (Հավատով խոստովանում եմ 2/24)
Լուսանկարը՝ (c)2009 Հայր Վազգեն Մովսեսյան
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/03/Varoujan-Tavloo-on-the-streets-of-Yerevan-scaled.jpg19202560Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-05 00:01:422024-03-05 13:30:11Շփում՝ Մեծ պահքի 23-րդ օր
Մեծ պահքի ընթացքում մեր քննարկած բոլոր թեմաներից արդյո՞ք երբևէ մտածել եք, որ մենք կխոսենք «շփվելու» (schmoozing) մասին։ 
