Հայկական ուղղափառությունն այսօր. Վերադարձ իրականություն
Մեծ պահքի կեսն արդեն անցել է։ Մենք բարձրացել ենք լեռան գագաթը և այժմ իջնում ենք։ Գագաթից նայելիս տեսնում ենք երկու ճանապարհ՝ մեկը մեր հետևում, և, որն ավելի կարևոր է, մյուսը՝ մեր առջևում։ Հենց այս ճանապարհն է կապվում ավելի մեծ ուղու հետ, որը կյանքի ճամփորդությունն է։ Այն ամենը, ինչ մենք բացահայտում ենք Մեծ պահքի ընթացքում, ինքնակատարելագործման գործընթացի մի մասն է, որն ամրապնդում է մեր դիրքերը կյանքում՝ տալով մեզ գործիքներ՝ կյանքի մարտահրավերներին ավելի լավ դիմակայելու համար՝ լինեն դրանք ֆիզիկական, հուզական թե հոգևոր։ Աստված մեզ տալիս է գործիքներ՝ կյանքի բարդությունները հաղթահարելու և այս ճամփորդությունը պարզ դարձնելու համար։
Լեռից իջնելիս մենք մտնում ենք մի աշխարհ, որը շատ իրական է։ Այն լի է դժվարություններով ու մարտահրավերներով, բայց միևնույն ժամանակ ունի բազմաթիվ հաղթանակներ։ Այն ունի բազմաթիվ պահեր, որոնցով մենք կարող ենք ուրախանալ և վայելել։ Կյանքը շատ իրական է։ Որքա՜ն տեղին է, որ այսօր՝ Մեծ պահքի կեսին, Հայ Եկեղեցին որպես պահքի դաս սահմանում է Անիրավ տնտեսի առակը։ Այս դասը, որը գտնվում է Ղուկասի 16-րդ գլխում, մեզ կապում է կյանքի իրականության հետ։
Անիրավ տնտեսի առակը մեզ է տրված մեր Տեր Հիսուսի կողմից։ Մենք կարդում ենք, որ կար մի տնտես, այսինքն՝ կառավարիչ։ Նրան հանձնարարված էր հոգ տանել իր տիրոջ ունեցվածքի և դրամի մասին։ Հիսուսը նրան անվանում է խորամանկ և նույնիսկ «անիրավ» կառավարիչ։ Նրան բռնացնում են գործարար խարդախությունների մեջ, և նա կանգնած է աշխատանքից ազատվելու եզրին։ Նա խորամանկորեն է գործում և կրկնապատկում է իր անազնիվ արարքները գործատուի դեմ՝ այդպիսով իր համար բարեկամներ ձեռք բերելով, հատկապես հաշվի առնելով իր սպասվող գործազրկությունը, ինչը մարտավարական կանխարգելիչ քայլ էր։ Նա հաշվարկված է և գիտի, որ երբ ազատվի աշխատանքից, այս նոր բարեկամները կընդունեն իրեն։ Այնուհետև գալիս է ամենակարևորը... Հիսուսը հանգեցնում է սրան. «Տերը գովեց անիրավ տնտեսին, որովհետև խորամանկությամբ էր վարվել։ Քանզի այս աշխարհի մարդիկ իրենց սերնդի մեջ ավելի խորամանկ են, քան լույսի որդիները։ Եվ ես ձեզ ասում եմ՝ անիրավ մամոնայով ձեզ համար բարեկամներ շահեցեք, որպեսզի երբ այն պակասի, ձեզ ընդունեն հավիտենական հարկերի մեջ»։
Ձեր ողորմության գործը պարզ է. կարդացեք Անիրավ տնտեսի առակը ամբողջությամբ։ Մենք կխորանանք այս պատմության մեջ, որը շատերին է շփոթեցնում, քանի որ «հերոսը» սրիկա կերպար է։ Այսօր պահք պահեք՝ զերծ մնալով դատողություններ անելուց թե՛ պատմության մեջ հիշատակված մարդկանց, թե՛ կյանքում հանդիպող անձանց նկատմամբ։
Տոնեք Մեծ պահքի կեսը պահքի թխվածքաբլիթներով, որոնց բաղադրատոմսը ստորև է։
Մենք աղոթում ենք. Տե՛ր, շնորհակալ եմ Ինձ իմ կյանքը և այն աշխարհը վստահելու համար, որում ապրում եմ։ Օգնե՛ք ինձ դառնալ իմ կյանքի և իմ աշխարհի ավելի լավ տնտեսավարը։ Ամեն
Արմոդոքսի՝ այսօրվա համար – Կառավարման հմտություններ – Մեծ պահքի 22-րդ օրը
Անիրավ տնտեսավարի առակում, որը մենք կարդացինք երեկ (Ղուկաս 16), մենք հանդիպում ենք մեկ այլ կերպարի, ինչպես անցյալ շաբաթվա Անառակ որդին, ով հեռու է կրոնական պատմության մեջ ակնկալվող օրինակելի կերպարից, և այնուամենայնիվ, Հիսուսն օգտագործում է նրան, համարձակություն է ունենում օգտագործել նրան՝ մեզ կյանքի դաս տալու համար։ Սա տնտեսավարության դաս է՝ կառավարել այն ունեցվածքը, որ մենք ունենք կյանքում։
Մենք ապրում ենք իրական մարտահրավերներով լի աշխարհում։ Իրականությունը հիմնված չէ հեքիաթների կամ առասպելների վրա։ Ի տարբերություն խաղի՝ կյանքը պահանջկոտ է։ Այն պահանջում է մեր ռեսուրսները, որոնցից ամենաթանկը մեր ժամանակն ու ջանքն են՝ արյունը, քրտինքն ու արցունքները։ Հարցն այն է, թե ինչպե՞ս ենք մենք դիմակայում, մոտենում և հաղթահարում այդ մարտահրավերները։
Հիսուսը մեզ սովորեցնում է, որ կյանքի մարտահրավերներն իրական են։ Դրանք պետք է դիմակայել և հաղթահարել։ Այդ նպատակով անհրաժեշտ ռեսուրսները տրամադրված են, և Դուք պետք է օգտագործեք դրանք։ Նրա խոսքերով՝ մենք կոչված ենք օգտագործելու «աշխարհիկ հարստությունը»՝ այս աշխարհի մարդկանց հետ հաղորդակցվելու և գործ ունենալու համար։ Այլ կերպ ասած՝ այս աշխարհում մենք պետք է կիրառենք այն գործիքները, որոնք առաջարկում է այս աշխարհը, այսինքն՝ դրա «օրինական վճարամիջոցը»։ Մի՛ խուսափեք այդ գործիքներից՝ դրանց վերագրելով Ձեր բարոյական չափանիշներից բխող սահմանումներ։ Մի՛ ձևացրեք, թե գոյություն ունեք մեկ այլ աշխարհում, որը տարբերվում է մեր բնակած աշխարհից։ Այս աշխարհը շատ իրական է։ Հիշե՛ք, որ Դուք անցել եք Մեծ պահքի կեսը։ Ձեր հետևում այն ճանապարհն է, որը Ձեզ հասցրեց այստեղ, իսկ առջևում այն ճանապարհն է, որը Ձեզ միավորում է կյանքի ուղուն։ Մենք պետք է օգտագործենք այս աշխարհի միջոցները՝ այս աշխարհում գոյատևելու համար։ Որո՞նք են այդ միջոցները։ Մեր տաղանդները։ Աստծո կողմից մեզ տրված տաղանդները։
Այսօր բարեգործություն կատարելը նշանակում է հոգ տանել այն ամենի մասին, ինչը խնամքի կարիք ունի՝ Ձեր եկեղեցու, ընտանիքի կամ կարիքավոր ընկերոջ։ Պահք պահե՛ք՝ Ձեր հավատքը միայն կիրակի օրերին դրսևորելուց։
Այսօրվա բաղադրատոմսը «Սաստիի սուպեր տոֆուով աղցանն» է, որը կարող եք գտնել ստորև նշված հղումով։
Մենք աղոթում ենք. Երկնային Հայր, շնորհակալ եմ Քեզ այն օրհնությունների համար, որոնք շնորհել ես ինձ։ Թո՛ւյլ տուր, որ ես կառավարեմ այդ տաղանդներն այնպես, որ հաճելի լինի Քեզ և ներդաշնակություն բերի մեր աշխարհին։ Ամեն։
Մեծ պահքի 23-րդ օր. Շփվելը Մեծ պահքի ընթացքում մեր քննարկած բոլոր թեմաներից արդյո՞ք երբևէ մտածել եք, որ մենք կխոսենք «շփվելու» (schmoozing) մասին։
«Շմուզինգ» կամ շողոքորթություն բառը ենթադրում է անկեղծության պակաս և կեղծավորություն։ Հետաքրքիր է, որ Հիսուսը հենց շողոքորթին է դարձնում Իր առակի հերոսը։ Խոսքը, իհարկե, անազնիվ և խորամանկ տնտեսի մասին է, որի մասին սովորում ենք վերջին երկու օրվա ընթացքում, սակայն այսօր դրան նայում ենք մեկ այլ տեսանկյունից։
Հիշե՛ք, տնտեսը նա է, ում տերը վստահել է կառավարելու իր գործերը՝ իր հարստությունն ու ունեցվածքը։ Ինչպես Հիսուսն է պատմում, պարզվում է, որ այս տնտեսը խորամանկ մարդ է։ Նա մեկն է, ով գողացել է և անազնիվ է ճանաչվել։ Երբ գործատուները նրան աշխատանքից ազատում են, Հիսուսն ասում է, որ նրան հրամայում են՝ «հաշի՛վ տուր քո տնտեսության համար»։ Ինչպե՞ս է նա կառավարել իրեն վստահվածը։
Պատմությունը շարունակվում է, ինչպես Հիսուսն է պատմում, այսպես. Այն ժամանակ նա ինքն իրեն մտածեց. «Ի՞նչ անեմ, որովհետև տերս իմ տնտեսությունից ինձ զրկում է. բանելու ուժ չունեմ, մուրալու էլ ամաչում եմ։ Գիտեմ, թե ինչ պիտի անեմ, որ երբ տնտեսությունից հանվեմ, ինձ իրենց տները ընդունեն»։ Եվ իր տիրոջ պարտապաններից յուրաքանչյուրին կանչելով՝ առաջինին ասաց. «Իմ տիրոջը որքա՞ն ես պարտք»։ Նա ասաց. «Հարյուր մետրեթ ձեթ»։ Եվ նրան ասաց. «Ա՛ռ քո հաշիվը, շուտ նստի՛ր և գրի՛ր՝ հիսուն»։ Ապա մյուսին ասաց. «Իսկ դո՞ւ որքան ես պարտք»։ Նա ասաց. «Հարյուր քոռ ցորեն»։ Եվ նրան ասաց. «Ա՛ռ քո հաշիվը և գրի՛ր՝ ութսուն»։
Եկե՛ք վերլուծենք, թե ինչ է կատարվում այստեղ… Ի՞նչ է մտածել այս տնտեսը։ Նա վերցնում է այն, ինչ իրենը չէ, և օգտագործում է իր շահի համար։ Հետաքրքիր է։ Կարող եք մտածել, որ նրա տերը պետք է ավելի վրդովված լիներ։ Բայց Հիսուսը շրջում է իրավիճակը։ «Տերը,- ասում է Հիսուսը,- գովեց անազնիվ տնտեսին, որովհետև նա խորամանկորեն վարվեց…»։ Իսկ հիմնավորո՞ւմը։ Հիսուսը շարունակում է. «…քանի որ այս աշխարհի մարդիկ ավելի խորամանկ են իրենց նմանների հետ վարվելիս, քան լույսի որդիները։ Ես ասում եմ ձեզ՝ օգտագործե՛ք աշխարհիկ հարստությունը ձեզ համար բարեկամներ ձեռք բերելու համար, որպեսզի երբ այն վերջանա, ձեզ ընդունեն հավիտենական օթևաններում»։
Սա մակերեսորեն շատ շփոթեցնող առակ կարող է թվալ։ Իրականում, այնպիսի անկեղծությունից հեռու մի բան, ինչպիսին «շփվելն» է, այս մարդու համար դառնում է նորմ, և նա գովասանքի է արժանանում իր պահվածքի համար։ Նրան ծափահարում են իր խորամանկության համար։ Բայց հիմնավորող խոսքը շատ կարևոր է։ Երբ Հիսուսն ասում է, որ «այս աշխարհի որդիներն ավելի խորամանկ են իրենց գործերում, քան լույսի որդիները», Նա մեզ ասում է, որ մինչ մենք այստեղ ենք՝ այս աշխարհում, մենք պետք է օգտագործենք մեզ տրված գործիքները։ Մենք պետք է գտնենք այս աշխարհի լեզուն՝ միմյանց ավելի լավ հասկանալու և միասին գործելու համար՝ հաղորդակցվելու, որպեսզի կարողանանք իրականացնել և կատարել անհրաժեշտ աշխատանքը։ Իհարկե, շփոթմունք կարող է առաջանալ, քանի որ դա օտար է հնչում մեր նախապաշարմունքների հիման վրա։ Այսինքն՝ մենք պայմանավորված ենք հավատալու, որ կրոնական անձինք չեն ընտրում անազնիվ միջոցներ։ Այսինքն՝ սա «կրոնական» չի հնչում։ Բայց դա է Հիսուսի ուսուցանածի գեղեցկությունը և Մեծ պահքի այս փուլում մեր Եկեղեցու հայրերի ուղղորդման գեղեցկությունը։
Մեծ պահքի այս երկրորդ կեսին մենք իջնում ենք լեռան գագաթից, քանի որ նայում ենք երկրային կյանքին։ Հիշե՛ք, Մեծ պահքի ողջ իմաստը մեզ հրահանգելն ու պատրաստելն է՝ այստեղ և հիմա ավելի լավ ապրելու համար։ Ցավոք, շատ անգամ կրոնական համայնքը սխալմամբ իր շեշտադրումը դնում է գալիք կյանքի վրա՝ մոռանալով, որ մեր այստեղի կյանքը գեղեցիկ է, մի կյանք, որի մասին պետք է հոգ տանել և որի հետ պետք է փոխգործակցել։ Այսօր մենք գիտենք, որ աշխարհում շատ խնդիրներ կան։ Ամբողջ աշխարհի յուրաքանչյուր անկյունում կան պատերազմներ, սով, անարդարություն և խաղաղության բացակայություն։ Անձնական մակարդակով մենք գիտենք հիվանդությունների մասին։ Հարաբերությունները խաթարվել են։ Ընտանիքները կործանվում են մեր նյութապաշտական ցանկություններից։ Թմրամիջոցները մուտք են գործում մեր երեխաների կյանք և ավերածություններ գործում։ Այս ամենը, Հիսուսն ասում է, իրական է։ Մի՛ մտածեք, որ կարող եք խուսափել դրանցից։ Այնուամենայնիվ, Նա մեզ տալիս է գործիքներ՝ մեր իրական խնդիրները լուծելու համար։ Այդ գործիքները սուրբ չեն, ինչպես մենք ակնկալում ենք, այլ արմատավորված են աշխարհի ուղիներում։ Տրամաբանական է։ Այս աշխարհի խնդիրները լուծելու համար ձեզ անհրաժեշտ են այս աշխարհի գործիքները։
Հաղթահարեք Ձեր առջև ծառացած խնդիրները՝ օգտագործելով այն գործիքներն ու տաղանդները, որոնք Աստված Ձեզ շնորհել է։ Այդպես վարվելով՝ Դուք կսկսեք տեսնել մեծ պատկերը և Ձեր տեղը դրանում։ Դուք ունեք ամեն ինչ անելու կարողությունը, նույնիսկ՝ խաղաղություն հաստատելու։ Այն զայրույթն ու ատելությունը, որոնք վերաճում են պատերազմի, ցեղասպանության, աղքատության, հիվանդությունների, աղտոտվածության, ապա դրսևորվում քաղցկեղի և սովի տեսքով, կարող են լուծվել «աշխարհիկ հարստությունը»՝ փողը, Աստծո արդարությունը այս աշխարհում հաստատելու համար օգտագործելով։ Իսկ շփվելն ու կապեր հաստատելը մեզանից է կախված։
Այսօր խնդրում եմ Ձեզ կարդալ Ղուկասի Ավետարանի 16-րդ գլուխը։ Կարդացե՛ք անիրավ տնտեսի պատմությունը և մտածե՛ք այսպես. Տերը Աստված է։ Դուք և ես տնտեսներն ենք։ Ապա լրացրե՛ք բաց թողնված տեղերը Ձեր կյանքի խնդիրներով։ Ինչպե՞ս կարող եք օգտագործել Ձեր ունեցած տաղանդները՝ շփվել – լուծումներ Ձեր կյանքում։ Մեծ պահքի այս շրջանը առաջին կոչն է։ Այլ կերպ ասած՝ մեր Գործատուն կանչել է մեզ՝ հաշվետու լինելու մեր տնտեսվարության համար։ Ի՞նչ ենք մենք արել։
Փա՛ռք Աստծո, որ մենք ունենք Մեծ պահքի այս հնարավորությունը՝ մեզ ուղղելու համար։ Աստված մեզ տվել է այդ գործիքները։ Նայե՛ք շուրջը և գտե՛ք այն վայրերը, որտեղ կարող եք օգտագործել այդ տաղանդը, որտեղ կարող եք «շփվել»… և օգտագործելով այս աշխարհի լեզուն՝ բարելավե՛ք ձեր իրավիճակը և աշխատե՛ք երազանքները իրականություն դարձնելու համար։
Հիշե՛ք, այս կյանքը գեղեցիկ է։ Այս կյանքը՝ հենց հիմա, ապրելու արժանի է։ Այս կյանքն այն է, ինչ Աստված տվել է ձեզ։ Մի՛ նայեք ձեզանից և ձեր կյանքից դուրս։ Մի՛ նայեք ինչ-որ բանի կամ գալիք կյանքի։ Դա կլինի։ Գալիք կյանքը Աստծո տիրույթում է։ Հիսուսը մեզ ասում է՝ չմտահոգվել վաղվա օրվա մասին, այլ զբաղվել ներկայով։ Ձեր միտքը կենտրոնացրե՛ք Աստծո Արքայության վրա, և մնացած ամեն ինչ կտրվի ձեզ։ Այս կյանքն է Աստծո պարգևը։ Վայելե՛ք այն։ Շփվե՛ք։ Փոփոխությո՛ւն կատարեք այն մարդկանց կյանքում, որոնց դիպչում եք։ Նա տվել է ձեզ ամեն ինչ, ինչ անհրաժեշտ է հաջողության հասնելու և այն գեղեցիկ կյանքը կառուցելու համար, որը Նա նախատեսել է։
Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. Հավատով խոստովանում և երկրպագում եմ Քեզ, անբաժանելի Լույս, միասնական Սուրբ Երրորդություն և մեկ Աստվածություն, արարիչ լույսի և հալածիչ խավարի։ Հալածի՛ր իմ հոգուց մեղքի և տգիտության խավարը և այս ժամին լուսավորի՛ր մտքերս, որպեսզի աղոթեմ Քեզ Քո կամքի համաձայն և ստանամ Քեզանից իմ խնդրվածքների կատարումը։ Ողորմի՛ր Քո բոլոր արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ Ամեն։ (Հավատով խոստովանում եմ 2/24)
Լուսանկարը՝ (c)2009 Հայր Վազգեն Մովսեսյան
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/03/Varoujan-Tavloo-on-the-streets-of-Yerevan-scaled.jpg19202560Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-03-05 00:01:422024-03-05 13:30:11Շփում՝ Մեծ պահքի 23-րդ օր