Արմոդոքսիան այսօր. Սուրբ Սարգիս

Կան սրբեր, որոնք առանձնանում են մյուսներից և հատուկ հարգանք են վայելում հայ ժողովրդի շրջանում։ Նրանցից մեկը Սուրբ Սարգիսն է։ Ծնողները իրենց որդիներին Սարգիս են անվանում, իսկ Սարգսյան ազգանունը բավականին տարածված է։ Մի քանի տարի առաջ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ-ն Սուրբ Սարգիսը հռչակեց երիտասարդների բարեխոս սուրբ։ Այսօր երիտասարդները եկեղեցիներում հերթ են կանգնում՝ Սուրբ Սարգսի տոնին հատուկ օրհնություն ստանալու համար, որը նշվում է տարվա այս եղանակին՝ Աստվածահայտնությունից հետո և Մեծ պահքից առաջ։

Սարգիսը 4-րդ դարի սուրբ է, ծնունդով հռոմեացի, որը Կոստանդիանոս Մեծի կողմից նշանակվել է Կապադովկիայի իշխան (Հայաստանի հարևանությամբ, այսօրվա Կեսարիան)։ Եվ թեև նա մեզանից բաժանված է տարածությամբ ու ժամանակով, նրա պատմությունից բխող պատգամն ուղղակիորեն խոսում է մեր օրերի մասին։

Կոստանդիանոսի քրիստոնեություն ընդունելուց և նորահայտ քրիստոնեական կրոնի բերած ուրախությունից հետո Սարգիսը շրջում էր կայսրությունով մեկ՝ մարդկանց քարոզելով հավատքի, հույսի և սիրո պատգամը։ Սակայն, երբ նա հասավ Պարսկաստան, Շապուհ թագավորը պահանջեց, որ Սարգիսը դադարեցնի Քրիստոսի քարոզչությունը և փոխարենը երկրպագի իր հեթանոսական կուռքերին։ Սարգսի պատասխանը թագավորին եղավ. «Ես հավատում եմ մեկ Աստծո՝ Ամենասուրբ Երրորդությանը, որը ստեղծել է երկինքն ու երկիրը։ Որպես հողից արարված մարդ՝ ես կարող եմ կործանել Ձեր հեթանոսական արձանները և այն կրակը, որին երկրպագում եք»։

Այս հռչակագիրը ժամանակի կրոնի դեմ զայրացրեց ժողովրդին, և նրանք սկսեցին քարերով ու մահակներով ծեծել Սարգսին։ Ի վերջո, նրանք բանտարկեցին նրան՝ հույս ունենալով, որ նա կուրանա Քրիստոսից, սակայն նա մնաց հավատարիմ իր հավատքին։ Նա մահվան դատապարտվեց իր քրիստոնեական հավատքի և մարդկանց Քրիստոսին բերելու «հանցանքի» համար։

Ես Ձեզ կխնայեմ նրա մահվան մանրամասներից, որոնք բավականին դաժան են, բայց պետք է նշեմ, որ նա անջնջելի հետք է թողել ժողովրդի հոգեբանության մեջ։ Մինչ օրս, նույնիսկ պարսիկների շրջանում, Սարգսին անվանում են «Անհաղթ վկա և բոլոր խնդրանքները կատարող»։

Նույնիսկ այսօր ժողովրդի մեջ դեռևս շրջանառվում են ժողովրդական ավանդազրույցներ Սուրբ Սարգսին երազում տեսնելու, աղի բլիթ ուտելու և ջուր խմելու մասին՝ որպես սիրո և նշանադրության նշաններ։

Այսօր, երբ մենք պատմում ենք Սուրբ Սարգսի պատմությունը, մենք պետք է այն դուրս բերենք պատմության էջերից և դիտարկենք որպես համոզմունքների և հավատքի դաս։ Իրականում, այսօր քրիստոնյաները ամեն օր հալածվում են իրենց հավատքի համար։ Մենք գուցե չտեսնենք կայսրերի սրերը կամ Շապուհ թագավորի նման բացահայտ հռչակագրերը, բայց մեզ հարվածող զենքերը նույնքան մահացու են։ Մեր կյանքը լցված է նյութապաշտության գայթակղություններով՝ հավատալով, որ մեր ունեցվածքը սահմանում է մեզ և ունի որոշակի ներքին արժեք, մինչդեռ մեզ տանում է ուրիշների տառապանքների հանդեպ անտարբերության ընդհանուր վերաբերմունքը։ Մահը գալիս է մեզ մոտ Քրիստոսի սիրո կոչի հանդեպ արհամարհանքի պատճառով։

Մենք լավ կանենք, եթե սրտին մոտ ընդունենք մեր Կաթողիկոսի կոչը։ Սուրբ Սարգիսը մեզ տալիս է համոզմունքի, հավատքի, կարգապահության և իսկական ուժի օրինակ։ Մի աշխարհում, որն այլ բան է սովորեցնում, Հայոց եկեղեցու այս սուրբը պետք է ողջունելի լինի ոչ միայն մեր երիտասարդների, այլև բոլորիս կյանքում։

Աղոթենք. «Ո՛վ Քրիստոս, կյանքի և հավիտենության առաջնորդ, ինչպես Քո ծառա Սուրբ Սարգիսը ցույց տվեց իր կյանքով, թող Քո պատգամն ու փառքը արտացոլվեն իմ կյանքում։ Թող որ ես պատվեմ Սուրբ Սարգսին և բոլոր սրբերին՝ ապրելով Քեզ հետ, Քեզ դնելով իմ կյանքի կենտրոնում՝ այսօր և միշտ։ Ամեն։»

Հոգևոր կյանքի ճանապարհին Դուք կգտնեք խաղաղություն և մխիթարություն՝ աղոթքի միջոցով հաղորդակցվելով Աստծո հետ ամեն օր։