Հայրաբանությունը՝ այսօր. Երկնային ուղղություններ

Զատիկից քառասուն օր անց… հայերենում այն կոչվում է Համբարձում։ Սա Հիսուս Քրիստոսի երկինք համբարձվելու տոնն է։

Այս իրադարձության մասին մենք կարդում ենք Առաքելոց գործքի առաջին գլխում։ Հեղինակը ավետարանիչ Սուրբ Ղուկասն է, որի Ավետարանը պատմում է Հիսուսի երկրային կյանքի մասին՝ Նրա հղացումից մինչև Հարություն։ Երկրորդ «հատորում» նա սկսում է Համբարձումից և այդպիսով շարադրում քրիստոնեական եկեղեցու զարգացման պատմությունը։

Սուրբ Ղուկասը գրում է. «Նախկին գրքիս մեջ… գրեցի այն ամենի մասին, ինչ Հիսուսը սկսեց անել և ուսուցանել մինչև այն օրը, երբ վերացվեց երկինք՝ Սուրբ Հոգու միջոցով պատվերներ տալուց հետո այն առաքյալներին, որոնց ընտրել էր։ Իր չարչարանքներից հետո Նա ներկայացավ նրանց և բազմաթիվ համոզիչ ապացույցներով ցույց տվեց, որ կենդանի է։ Նա երևաց նրանց քառասուն օրվա ընթացքում և խոսում էր Աստծո արքայության մասին։ Մի անգամ, երբ նրանց հետ հաց էր ուտում, պատվիրեց նրանց. «Երուսաղեմից մի՛ հեռացեք, այլ սպասե՛ք Հոր խոստացած պարգևին, որի մասին լսել եք Ինձնից։ Որովհետև Հովհաննեսը մկրտեց ջրով, իսկ դուք մի քանի օրից կմկրտվեք Սուրբ Հոգով»։

«...Այս ասելուց հետո նրանց աչքի առաջ Նա վերացավ, և մի ամպ ծածկեց Նրան նրանց տեսողությունից։

Մինչ Նա գնում էր, նրանք ուշադիր նայում էին երկնքին, երբ հանկարծ սպիտակ զգեստներով երկու մարդ կանգնեցին նրանց կողքին։ «Գալիլեացի՛ մարդիկ,- ասացին նրանք,- ինչո՞ւ եք կանգնել և նայում երկնքին։ Այս նույն Հիսուսը, որ ձեզանից երկինք վերացավ, նույն կերպ կվերադառնա, ինչպես տեսաք Նրան երկինք գնալիս»։

Եվ այսպես սկսվում է Հարությունից հետո եղած համայնքի ուղին։ Այն սկսվում է նրանով, որ նրանք նայում են վեր՝ դեպի երկինք։ Եվ այսպես է ձևավորվում այն պատկերացումը, որ երկինքը երկնքում է՝ վերևի ուղղությամբ, ոչ պարտադիր հյուսիսում, այլ պարզապես վերևում։

Երկնքի մասին մեր պատկերացումների մեծ մասը գալիս է հենց այս հատվածից։ Մտածեք աշխարհագրության դասարաններում հանդիպող ծանոթ գլոբուսի կամ աշխարհի քարտեզի մասին։ Վերևում Արկտիկան է, իսկ ներքևում՝ Անտարկտիդան։ Եթե երբևէ տեսել եք այս քարտեզը շրջված, գիտեք, թե որքան տարօրինակ է այն թվում։ Դրա տարօրինակությունը նրանում է, որ մենք ծանոթ չենք այդ պատկերին։ Նույն կերպ, երկնքի մասին պատկերացումը մեր մեջ արմատավորված է այն պատկերներից, որոնք մեզ են հասել ֆիլմերի, պատմվածքների և նույնիսկ Սուրբ Գրքի միջոցով։

Երկինքը ոչ միայն վերևում է, այլև շուրջը, ներսում և դրսում։ Սուրբ Ղուկասը նշում է այս առիթը. «Երբ փարիսեցիները Հիսուսին հարցրին, թե երբ է գալու Աստծու արքայությունը, Նա պատասխանեց նրանց և ասաց. «Աստծու արքայությունը չի գալիս տեսանելի կերպով, ոչ էլ կասեն՝ «Ահա՛ այստեղ» կամ «Ահա՛ այնտեղ»։ Որովհետև ահա Աստծու արքայությունը ձեր ներսում է»։

Համբարձման տոն. Աշակերտները նայում էին վեր։ Իսկ մենք ո՞ւր ենք նայում։

Այսօր մենք աղոթում ենք Հայ Եկեղեցու աղոթքներից՝ Սուրբ Հովհաննես Մանդակունու խոսքերով. «Գոհություն ենք մատուցում Քեզ, Տե՛ր մեր Աստված, որ հանգստավետ քնից արթնացրիր մեզ Քո ողորմության շնորհով։ Արթնացրո՛ւ մեր մտքերը Քո արդարության մեջ, Տե՛ր մեր Աստված, որպեսզի մեր աչքերը տեսնեն Քո փրկությունը։ Թող Քո աստվածությունը գա և բնակվի մեր մեջ, և Քո ողորմությունը հովանի լինի ու պաշտպանի Քո ծառաներին։ Ցերեկ և գիշեր և ամեն ժամ արժանացրո՛ւ մեզ՝ Քո ծառաներիդ, միշտ խորհելու Քո պատվիրանների սիրո մասին, գոհությամբ փառավորելով Հորը, Որդուն և Սուրբ Հոգուն։ Այժմ և միշտ և հավիտյանս հավիտենից։ Ամեն։»