Առաքելությունը՝ եզակի իր բնույթով

Հայրաբանությունը՝ այսօր. առաքելություն և շարունակականություն

Հիսուսը սկսեց Իր ծառայությունը Նազարեթ քաղաքում։ Սուրբ Ղուկաս Ավետարանիչը վկայում է (գլուխ 4).
Եվ Հիսուսը եկավ Նազարեթ, ուր մեծացել էր։ Իր սովորության համաձայն՝ շաբաթ օրը մտավ ժողովարան և կանգնեց կարդալու։ Նրան տվեցին Եսայի մարգարեի գիրքը։ Եվ երբ բացեց գիրքը, գտավ այն տեղը, որտեղ գրված էր.

«Տիրոջ Հոգին Իմ վրա է,
որովհետև Նա Ինձ օծեց
ավետարանելու աղքատներին.
ուղարկեց Ինձ բժշկելու սրտով կոտրվածներին,
գերիներին ազատություն քարոզելու
և կույրերին՝ տեսողություն,
ճնշվածներին ազատ արձակելու,
Տիրոջ հաճելի տարին հռչակելու»։

Ապա Նա փակեց գիրքը, տվեց սպասավորին և նստեց։ Ժողովարանում գտնվող բոլորի աչքերը հառված էին Նրան։ Եվ Նա սկսեց ասել նրանց. «Այսօր այս գրվածքը կատարվեց ձեր ականջներին»։ Այսպիսով, Հիսուսը հռչակեց Իր առաքելությունը։

Երբ մենք Հայ Եկեղեցին բնորոշում ենք որպես «Առաքելական», դա նշանակում է, որ գոյություն ունի անխզելի շղթա՝ Հիսուսի ժամանակներից մինչև Նրա առաքյալները, և դարերի միջով՝ մինչև մեզ։ Հայ Առաքելական Եկեղեցու առաքելությունը նույն այն առաքելությունն է, որը Հիսուսը հռչակեց Նազարեթում այդ օրը։ Զարմանալի չէ, որ ձեռնադրության յուրաքանչյուր արարողության ժամանակ՝ լինի դա քահանա, եպիսկոպոս, թե Կաթողիկոս, այս հատվածը կարդացվում է որպես Ավետարանական ընթերցում՝ որպես Սուրբ Գրքի պատգամ Եկեղեցու նոր ծառայողի համար։

Այսօր, մեր ականջներին, Հիսուսը հռչակեց Իր առաքելությունը։ Սա մեր առաքելությունն է՝ ավետարանել աղքատներին, բժշկել սրտով կոտրվածներին, ազատություն քարոզել գերիներին, տեսողություն շնորհել կույրերին, ազատ արձակել ճնշվածներին և հռչակել Տիրոջ տարին։

Աղոթք Հայ Եկեղեցու Սուրբ Պատարագից. «Ազատի՛ր մեզ այժմ ամեն տեսակ անմաքուր գործերից, որոնք վայել չեն նրանց, ում մեջ Դու բնակվում ես, և թող Քո պարգևների փայլող լույսը չմարի մեր մտքի հայելանման աչքերում, քանզի սովորել ենք, որ Դու միանում ես մեզ աղոթքի մեջ և գովելի կյանքի մեջ, որոնք մատուցվում են որպես խունկ։ Ամեն»։