Արարատ

Հայոց հավատքի արմատները՝ Արարատ

Ի հակադրություն այն հրաշալի ու ջերմ հյուրընկալության, որին Դուք կարժանանաք որպես զբոսաշրջիկ Հայաստանում, Ձեր առաջին հանդիպումը տեղացիների հետ տեղի է ունենում օդանավակայանի անձնագրային հսկողության փոքրիկ խցիկում՝ երկիր մուտք գործելիս։ Այդ խցիկում նստած պաշտոնյան հետաքրքրված չէ զրույցներով կամ դատարկախոսությամբ։ Միայն փաստերն են կարևոր։ Մի արագ հայացք, փաստաթղթերի հետ մի քանի գործողություն, և ահա՝ թեթևացում։ Նրանք դրոշմել են Ձեր անձնագիրը, և Դուք մուտք եք գործում հրաշքների, երազանքների ու անակնկալների այս զարմանահրաշ երկիր։

Epostle.net կայքում «Հայոց հավատքի արմատները» խորագրով մեր ամենօրյա փոդքաստների շարքում մենք անդրադառնալու ենք այն անակնկալներին, որոնք պահում է Հայաստանը։ Իսկ առաջին անակնկալը հենց այն փաստաթղթի մեջ է, որը Դուք պահում եք Ձեր նոր կնքված անձնագրում։

Դուք նայում եք կնիքին, որը հաստատում է Ձեր մուտքի ամսաթիվը, և կնիքի վերևում տեսնում եք երկու գագաթ ունեցող լեռան պատկեր՝ մեկը փոքր, մյուսը՝ մեծ։ Ինձ համար, և ենթադրում եմ՝ շատ հայերի համար, որոնք մեծացել են այդ երկու գագաթների հանդեպ ակնածանքով, դա ճանաչելի է որպես աստվածաշնչյան Արարատ լեռան խորհրդանիշ։ Իրականում, այն հայերի համար այնքան ճանաչելի է, որ անակնկալի էֆեկտը կարող է վրիպել Ձեր ուշադրությունից։

Արարատ լեռը Աստվածաշնչում՝ Ծննդոց 8:4-ում, նշվում է որպես Նոյյան տապանի հանգրվան՝ մեծ ջրհեղեղից հետո։ Մինչ Ծննդոց 2:10-ը Եդեմի պարտեզը տեղակայում է Հայաստանում, մենք բացահայտում ենք, որ քաղաքակրթության օրրանի երկրորդ հնարավորությունը կրկին Հայաստանում է՝ Արարատ լեռան մոտ։

Հայերին նկարագրում են որպես Արարատ լեռան ստորոտում բնակվող ժողովուրդ։ Քաղաքական իրավիճակն այնպիսին է, որ լեռն այսօր Թուրքիայի սահմաններում է, բայց այն հայկական լեռ է, այնքան, որ այս իրավական փաստաթղթի՝ միջազգայնորեն ճանաչված և ընդունված անձնագրի վրա երկրի խորհրդանիշը Արարատ լեռն է։ Զարմացա՞ծ եք։ Լեռան և ժողովրդի արմատը նույնն է՝ «Ար»-ը, ինչպես և ամեն ինչի, որ էական է, օրինակ՝ «արև» բառի դեպքում։

Բանաստեղծ Եղիշե Չարենցը հռչակում է՝ աշխարհով մեկ ման արի, Արարատի նման գագաթ չկա։ Ես եղել եմ Արարատ լեռան երկու կողմերում էլ։ Մյուս կողմից նայելիս գագաթների վեհությունը չի զգացվում։ Երևանից դիտելիս Արարատ լեռը հզոր է ու վեհ՝ ինչպես մի մայր, որ հավերժ ներկա է իր զավակների կյանքում՝ վկան լինելով նրանց պայքարի, ցավերի, ուրախությունների և հաղթանակների։

Արարատը տրամադրում է այս սուրբ և ոգեշնչող երկրով ճամփորդությանը։ Սա մի փոքր տարածք է, որտեղ բնակվում է երեք մայրցամաքների խաչմերուկում գտնվող ժողովուրդ, որը ոտնահարվել և ճնշվել է զավթիչների ու բարբարոսների կողմից։ Եվ այնուամենայնիվ, առանց համաշխարհային ասպարեզում որևէ ռազմական ռազմավարության, այս ժողովուրդը շարունակում է ապրել և բարգավաճել՝ հիմնվելով ոչ թե ջրհեղեղների ու աղետների, այլ հարության աստվածաշնչյան ծրագրի վրա։ Հայոց հավատքը՝ «Արմոդոքսին», այդ ծրագիրը բերում է մեր այսօրվա կյանք։ Մենք սկսում ենք այս սուրբ երկիր այցելությամբ։ Միացե՛ք ինձ վաղը, երբ մենք շարունակենք մեր ճամփորդությունը՝ հայոց հավատքի արմատներով։

Այսօր մենք եզրափակում ենք Սաղմոս 36-ով. «Տե՛ր, երկնքում է Քո ողորմությունը, Քո ճշմարտությունը՝ մինչև ամպերը։ Քո արդարությունը՝ ինչպես Աստծո լեռները, Քո դատաստանները՝ մեծ անդունդ։ Դու փրկում ես մարդկանց և անասուններին, ո՛վ Տեր։ Որքա՜ն թանկ է Քո ողորմությունը, ո՛վ Աստված. մարդկանց որդիները Քո թևերի հովանու տակ ապավինություն կգտնեն»։