Հիշեք երկուսն էլ

Արմոդոքսիան այսօր. հիշե՛ք երկուսն էլ

Ապրիլի 24-ին աշխարհասփյուռ հայերը կանգ են առնում՝ հիշելու ամենասարսափելի չարիքը՝ Ցեղասպանությունը։ 1915 թվականին սկսվեց համակարգված բնաջնջման ծրագիր։ Թիրախը հայ ժողովուրդն էր, իսկ իրականացնողը՝ օսմանյան թուրքական կառավարությունը։ Մեկուկես միլիոն հայ սպանվեց 20-րդ դարի առաջին Ցեղասպանության ընթացքում, և մոտավորապես նույնքան մարդ արտաքսվեց իր հայրենիքից։

Ապրիլի 24-ը Ցեղասպանության հիշատակի օրն է, քանի որ հենց այդ օրը՝ 1915 թվականին, Կոստանդնուպոլսում (այժմ՝ Ստամբուլ) հայ մտավորականությունը ձերբակալվեց, սպանվեց կամ տեղահանվեց։

Ցեղասպանության ճարտարապետներից մեկին վերագրվում է այն միտքը, թե երբ իրենք ավարտեն իրենց գործը, աշխարհում կմնա ընդամենը մեկ հայ, և այդ հայը կլինի թանգարանում։

Ցեղասպանությունից ավելի քան մեկ դար անց հայերը շարունակում են գոյատևել, ապրել, արարել և տոնել կյանքը։

Օրեր առաջ մենք տոնեցինք կյանքի հաղթանակը մահվան հանդեպ՝ Հիսուսի Հարությամբ։ Մենք կարդում ենք հրեշտակների խոսքերը (Ղուկաս 24). «Ինչո՞ւ եք կենդանուն փնտրում մեռելների մեջ»։

Հայոց ցեղասպանության պատշաճ հիշատակումը ներառում է և՛ Խաչելությունը, և՛ Հարությունը՝ լինի դա Հիսուսի, թե հայ ժողովրդի պարագայում։

Արմոդոքսիան այստեղ է՝ վկայելու հաղթանակի մասին Նրա ամբողջական դասը։

Մենք աղոթում ենք. Տե՛ր Հիսուս Քրիստոս, Դուք հաղթեցիք չարին բարիքով և հարություն առաք խաչելությունից, թույլ տվեք ինձ հիշել ցեղասպանության ցավը և աշխատել այս չարիքի վերացման ուղղությամբ, և հիշեցրեք ինձ կենտրոնանալ Հարության վրա ու նկատել այն կյանքը, որը հավատքի վկայությունն է։ Ամեն։

Շապիկի լուսանկարը՝ Լունա և Գրեգորի Բեյլերյանների