Մտքից չհրաժարվելով. Մտածե՛ք

Արմոդոքսիան այսօր. Մտածելը թույլատրելի է

2008 թվականից ի վեր ես պատրաստում եմ «Հաջորդ քայլը» անվանումով փոդքաստ։ Յուրաքանչյուր թողարկում մոտ մեկ ժամ է տևում և դիտարկում է կյանքի միտումները հայ ուղղափառության տեսանկյունից։ Մեկնաբանելով հավատքի և կյանքի տարբեր խնդիրներ՝ ես միշտ փորձում եմ ունկնդրին թողնել մտորումների տեղիք՝ խթանելով մտածողությունն ու ինքնավերլուծությունը։

Մեր ունկնդիրներից մեկը ժամանակին գրախոսել էր մեր հաղորդումը և գրել. «Արմոդոքսիային հետևելու համար պարտադիր չէ ուղեղը դռանը թողնել»։ Սա դարձավ մեր ներածականի և գովազդային հոլովակների կարգախոսը։ Ինձ համար մեծ պատիվ էր, որ ունկնդիրն այս կերպ էր արտահայտվել։ Նրա հետ զրույցում նա բացատրեց, որ շատ եկեղեցիներ հրավիրում են ձեզ և ակնկալում, որ դուք «ուղեղը դռանը կթողնեք»՝ մոռանալով բանականության կամ նույնիսկ ողջախոհության մասին։

Քրիստոնեական եկեղեցին, և մասնավորապես Հայոց եկեղեցին, ունի հարուստ ավանդույթ՝ հավերժական և համընդհանուր պատգամով, որը խոսում է յուրաքանչյուրի հետ։ Եվ քանի որ հասարակությունը դառնում է ավելի կրթված ու արտահայտիչ, Եկեղեցին պետք է քայլի ժամանակին համընթաց և Քրիստոսի պատգամը տարածի որպես աշխարհի համար էական կոչում։ Հետևաբար, այն պետք է լինի հասկանալի։ Այն չի կարող հակասել բանականությանը կամ ողջախոհությանը։

Աստվածաշնչի ամենահին և ամենաէական պատգամը մեզ հասնում է Քրիստոսից։ Թեև Աստվածաշնչի որոշ հատվածներ նախորդում են Հիսուսի ծննդին, ամենահին պատգամը բացահայտվում է Նրա Ծննդյան ժամանակ։ Սա հրեշտակների փոխանցած պատգամն է, որոնք հռչակում են Քրիստոսի ներկայությունն աշխարհում. «Փա՛ռք Աստծուն բարձունքներում, և երկրի վրա խաղաղությո՛ւն, մարդկանց հանդեպ՝ բարի կամք» (Ղուկաս 2:14)։ Այս պատգամը որակավորումների կարիք չունի։ Այն բացատրելու կամ արդարացնելու կարիք չունի։ Այն «Թող գա Քո արքայությունը» աղոթքի նպատակն է։ Այն այն «Կամքն» է, որը պետք է «լինի երկրի վրա, ինչպես երկնքում»։ Եվ մենք գտնում ենք մեր նպատակը Արքայության մեջ՝ որպես նրանք, ովքեր իրականացնում են Նրա Կամքն այս երկրի վրա։

Այն պարզ է, տրամաբանական, ողջամիտ և հասկանալի։ Խաղաղությունը մեր նպատակն է, և միմյանց հետ ներդաշնակություն գտնելը խաղաղության հասնելու էական միջոցն է։ Աղոթքը, պահքը, մեդիտացիան և Աստծո կողմից տրված բանականության ու հաղորդակցության պարգևի օգտագործումը այն գործիքներն են, որոնք առաջարկվում են այս հայտնությանը հետևելու համար։

Հայոց եկեղեցու Ժամագրքից մենք աղոթում ենք. «Խաղաղություն և կյանք, մեր Տեր և Փրկիչ, Աստծո Միածին Որդի, տուր մեզ Քո խաղաղությունը, որը շնորհեցիր Քո սուրբ առաքյալներին՝ նրանց մեջ փչելով Քո կենարար և ամենազոր Սուրբ Հոգին, որպեսզի աշխարհիկ բոլոր խռովություններից խաղաղություն գտնելով՝ մենք դառնանք Քո շնորհի տաճարն ու բնակավայրը։ Ամեն»։

Շապիկ՝ Խաղալիքների ավտոմատ Սևանա լճի ափին, 2014թ., Տեր Վազգեն