Աստվածահայտնության եզակիությունը. պայմանականության օրենքները փլուզվում են

Հայրաբանությունը՝ այսօր. Աստվածահայտնության եզակիությունը

«Եզակիություն» հասկացությունը լայն տարածում է գտել սև խոռոչների ուսումնասիրության շնորհիվ։ Դա միաչափ կետ է, որտեղ ձգողականությունն ու խտությունը դառնում են անվերջ՝ այնքան հզոր, որ ամեն ինչ ներքաշվում է, և ֆիզիկայի օրենքները դադարում են գործել։

Աստվածահայտնությունը մարդկության պատմության մեջ եզակի իրադարձություն է, երբ հայտնվեց Սուրբ Երրորդությունը։ Այդ պահին սովորական օրենքները դադարում են գործել, և մնում է միայն մեկ ուժ, որն այնքան սաստիկ է, որ ներքաշում է մեզ։ Դա անսահման ու հզոր սիրո ուժն է, որը վեր է ամեն տեսակ ըմբռնումից։

Մատթեոսի Ավետարանում գրված է. «Այն ժամանակ Հիսուս Գալիլիայից եկավ Հորդանան՝ Հովհաննեսի մոտ, որպեսզի նրանից մկրտվի։ Հովհաննեսը փորձում էր արգելել Նրան՝ ասելով. «Ես Քեզանից պետք է մկրտվեմ, և Դու՞ ես գալիս ինձ մոտ»։

Բայց Հիսուս պատասխանեց և ասաց նրան. «Թո՛ղ հիմա, որովհետև այսպես է վայել մեզ կատարել ամեն արդարություն»։ Այն ժամանակ նա թույլ տվեց Նրան։ Եվ երբ Հիսուս մկրտվեց, իսկույն ջրից դուրս ելավ. և ահա երկինքը բացվեց Նրա համար, և նա տեսավ Աստծու Հոգին, որ իջնում էր աղավնու պես և գալիս Նրա վրա։ Եվ հանկարծ երկնքից մի ձայն եկավ, որ ասում էր. «Դա՛ է իմ սիրելի Որդին, որին հավանեցի»։ (Մատթեոս 3:13-17)

Այս պահին հայտնվում են Հայրը, Որդին և Սուրբ Հոգին, և այդ հայտնության մեջ երկինքն ու երկիրը միավորվում են, լույսն ու խավարը դառնում են միմյանց արտացոլանքը, և Սիրո անըմբռնելի բնույթը դառնում է ակնհայտ։ Հիսուս Քրիստոսը գալիս է ապրելու մեր մեջ՝ մեզ բերելու հույսի պատգամը։ Այն գալիս է ժամանակների սկզբից։ Դա այն պատգամն է, որը հիմք դրեց էվոլյուցիայի շղթայական ռեակցիային։

Սա է Աստվածահայտնության տոնը. Քրիստոս ծնավ և հայտնեցավ։ Քրիստոս ծնավ և հայտնեցավ։

Սուրբ Ներսես Շնորհալին՝ Հայ եկեղեցու մեծ աստվածաբանն ու հայրապետը, մեզ տվեց այն այբբենարանը, որով կարող ենք հասկանալ, որ Սիրո անունը Հիսուս է։

Հիսուսի մեջ Դուք տեսնում եք Հոր կատարելությունը և կոչված եք ձգտելու այդ կատարելությանը։ Նա Ձեզ օրինակ է տալիս սիրել առանց սահմանների, զոհաբերել, հոգ տանել, կիսվել, ատելությանը պատասխանել բարությամբ, ներել ոչ թե յոթ, այլ յոթ անգամ յոթանասունյոթ անգամ, մարդկային ըմբռնումը՝ միմյանց հասկանալը, ամեն ինչից վեր դասել, հանդուրժել տարբերությունները, Աստծո դեմքը տեսնել յուրաքանչյուր հանդիպածի մեջ, չդատել, կարեկցանք ունենալ տառապողների ու աղքատների հանդեպ և գիտակցել, որ աղքատությունն ու ցավը մեր բոլորի մեջ են։

Դուք հասել եք Աստվածահայտնությանը։ Բոլոր օրենքները դադարում են գործել, և մնում է միայն Սերը, որը աշխարհի լույսն է, Ճանապարհը, Ճշմարտությունը և Կյանքը, դեպի Հայրը տանող միակ ուղին, Կյանքի Հացը, Կենդանի Ջուրը. Դուք երբեք չեք քաղցի և երբեք չեք ծարավի։ Սերը երբեք չի մեռնում։ Սերը մեզ հետ է մինչև աշխարհի վախճանը։

Ակնածանքով, բաց սրտով և սիրով հռչակում ենք՝ Քրիստոս ծնավ և հայտնեցավ։ Օրհնյալ լինի Հիսուս Քրիստոսի Հայտնությունը։

Շապիկի գրաֆիկա՝ Քրիստոսի մկրտությունը, 18-րդ դար, Սուրբ Կարապետ հայկական եկեղեցի, Կեսարիա