Մինչ մսուրներն ու փայլող աստղերը

Հայկական ուղղափառությունն այսօր. Հայտնություն (Աստվածահայտնության նախատոնակ)

Աստվածահայտնության նախատոնակն է։ Գուցե Դուք ակնկալում եք պատգամ մսուրի մեջ գտնվող մանուկի կամ երկնքում փայլող աստղի մասին, սակայն Ծննդյան պահքի վերջին օրը մենք շեղվում ենք այդ ընթացքից և անդրադառնում

Դանիելի գրքի հայտնության պատմությանը։

Աստվածահայտնության նախատոնակին հայկական բոլոր եկեղեցիներում Դանիելի գրքի 3-րդ գլխից երգվում է այս պատմությունը, որը հայտնի է որպես «Երեք մանուկների օրհներգ», և որին ի պատասխան՝ հնչում է աշխարհի իշխանությունների դեմ ուղղված ըմբոստ երգ՝ հավատարմության երդում տալով Աստծուն։

Հին Կտակարանի շատ պատմություններ են ներկայացնում թագավորների, և սա բացառություն չէ։ Խոսքը Նաբուգոդոնոսոր թագավորի մասին է։ Ըստ պատմության՝ նա կառուցել է հսկայական ոսկե արձան՝ փառաբանելով ինքն իրեն և իր մեծությունը։ Նա հրաման է արձակել, որ իր թագավորության բոլոր մարդիկ ներկայանան, խոնարհվեն և երկրպագեն արձանին։ Ով հրաժարվի, պատիժը կլինի մահ՝ հրե հնոցի միջոցով։ Երեք երիտասարդներ՝ Սեդրաքը, Միսաքը և Աբդենագովը, հրաժարվում են կատարել թագավորի հրամանը։ Պատիժն իրագործվում է, և նրանց նետում են հրե հնոցի մեջ։ Նրանք մտնում են կրակի մեջ՝ երգելով Աստծո փառաբանությունը և հրաշքով փրկվում տապից ու բոցերից։

Նրանց երգը՝ «Երեք մանուկների օրհներգը»*, ասում է. «Ո՛վ Նաբուգոդոնոսոր, մեր Աստվածը, ում մենք ծառայում ենք, կարող է փրկել մեզ բորբոքված հնոցից, և Նա կփրկի մեզ քո ձեռքից... Բայց եթե ոչ, թող հայտնի լինի քեզ... որ մենք չենք ծառայում քո աստվածներին և չենք երկրպագում այն ոսկե արձանին, որ դու կանգնեցրել ես»։

Նաբուգոդոնոսորը կատաղում է նրանց անհնազանդության և ըմբոստ կեցվածքի պատճառով։ Նա հրամայում է հնոցի կրակը յոթ անգամ ավելի ուժեղացնել։ Երեք երիտասարդները շարունակում են երգել Աստծո փառաբանությունը։

Պատմողը շարունակում է նկարագրել կրակի այնպիսի սաստկությունը, որ այն պահակները, ովքեր երիտասարդներին նետել էին հնոցի մեջ, այրվում են, իսկ Սեդրաքը, Միսաքը և Աբդենագովը մնում են անվնաս և շարունակում երգել Աստծո փառքը։ Թագավորը նայում է հնոցի մեջ և զարմանքից բացականչում. «Մի՞թե մենք երեք կապված մարդ չնետեցինք կրակի մեջ... Ահա՛, ես տեսնում եմ չորս արձակված մարդկանց, որոնք քայլում են կրակի մեջ, նրանք վնասված չեն, և չորրորդի կերպարանքը նման է Աստծո Որդուն»։

Աստվածահայտնության նախատոնակին՝ Հիսուս Քրիստոսի ծննդյան և հայտնության տոնի նախօրեին, այս սուրբգրային հատվածը կարդացվում է հայկական բոլոր եկեղեցիներում՝ որպես հիշեցում, որ մեր ամենադժվար պահերին, երբ կրակը սաստկանում է և գերազանցում գոյատևման սովորական սպասելիքները, մեր փրկությունը Աստծո մեջ է։ Աստված հայտնվում է մեր մեջ։ Նա երբեք չի լքում մեզ։ Սեդրաքի, Միսաքի և Աբդենագովի պատմությունը վերապատմվում է որպես երբևէ պատմված ամենամեծ պատմության նախերգանք՝ Փրկչի Ծննդյան նախերգանք, ով կանգնած է մեզ հետ մեր ամենադժվար պահերին, և մենք գտնում ենք մի սիրող ու հոգատար Հայր, ով երբեք չի լքում մեզ։

Այսօր երեկոյան մենք միմյանց ողջունում ենք մեծ ավետիսով. Քրիստոս ծնավ և հայտնեցավ, օրհնյալ է Քրիստոսի հայտնությունը։

Աղոթենք. «Տե՛ր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոս, Հոր Որդի, այս երեկո Դու մտար աշխարհ։ Բանը մարմին դարձավ։ Պահի՛ր այս պատմության թարմությունը միշտ իմ կյանքում։ Այսօր երեկոյան մենք ավարտում ենք Ծննդյան պահքի այս նախապատրաստական շրջանը, և ես պատրաստ եմ լիովին միանալու Քեզ և Քո Հայտնությանը վաղը՝ Աստվածահայտնության տոնին։ Թող երբեք չհեռանամ Կյանքի և Ճշմարտության այս կապից։ Ամեն ինչում փառաբանում եմ Քեզ՝ Հոր և Սուրբ Հոգու հետ միասին։ Ամեն»։

*Ծանոթագրություն. Թագավոր Նաբուգոդոնոսորի և երեք երիտասարդների պատմությունը կարող եք գտնել Դանիելի 3-րդ գլխում, և ես խորհուրդ եմ տալիս այն կարդալ ամբողջությամբ։ «Երեք մանուկների օրհներգը» հայկական կանոնի մաս է կազմում, այսինքն՝ այն առկա է Ավանդական ուղղափառ և Հռոմեական կաթոլիկ Աստվածաշնչում։ Ցավոք, բողոքականները (ներառյալ հայ ավետարանական եկեղեցիները) հեռացրել են «Երեք մանուկների օրհներգը» Սուրբ Գրքից՝ այլ գրքերի հետ միասին, և դասել դրանք «Ապոկրիֆ» (այսինքն՝ «Թաքնված») պիտակով գրքերի խմբին։ Հայ եկեղեցու համար Սուրբ Գիրքը չի կարող անտեսվել։