Ես-ի տեղադրում – 40-օրյա շրջանի 20-րդ օր

Արմոդոքսիան այսօր. Էգոյի տեղադրում – Մեծ պահքի 20-րդ օր

Շարունակելով երեկվա մեր խորհրդածությունը էգոյի մասին՝ որպես լիարժեք կյանքի խոչընդոտի և դրդապատճառի, այսօր մենք կշարունակենք քննարկել էգոյի սնուցման ուղիները։

Մտածեք այն մեծ մարդկանց մասին, ովքեր ազդեցություն են ունեցել աշխարհի վրա։ Այժմ կենտրոնացեք Ձեր կյանքի մեծ մարդկանց վրա։ Նրանք կարող են լինել ծնող, ուսուցիչ կամ դաստիարակ։ Դուք կրկին կհամոզվեք, որ նրանք այն մարդիկ են եղել, ովքեր պատրաստակամ են եղել իրենց անձը երկրորդ պլան մղել՝ հանուն ուրիշների կյանքի բարելավման՝ լինեն դրանք իրենց զավակները, ամուսինները, իրենց երկիրը, հասարակությունը կամ համայնքը։ Ինչ էլ որ լինի, նրանց կատարած զոհաբերության մեջ էգոն զսպված է եղել։ Էգոն մի կողմ է դրվել, որպեսզի ուրիշներին հնարավորություն տրվի բարգավաճելու։

Զավակներ մեծացնելը, ամուսնուն կամ կնոջը աջակցելը, ծերացող ծնողների հոգսը հոգալը, շրջապատի մարդկանց սեր և ջերմություն ընծայելը պահանջում են զոհաբերություն։ Արմոդոքսիան Հայ Եկեղեցու հավատքն է, որը սնուցել է զոհաբերության այս մթնոլորտը։

Եկեղեցական կյանքում մենք հաճախ կամավորների կարիք ենք ունենում գործերն ավարտին հասցնելու համար։ Երբեմն մտածում ենք՝ արդյո՞ք ավելի հեշտ չէր լինի վճարել մարդկանց այդ պաշտոններում աշխատելու համար։ Անշուշտ, դա ավելի հեշտ կլիներ, սակայն եկեղեցում գործերն առաջ տանելու իրական ուժը կամավորների մեջ է, քանի որ կամավորության մեջ էգոն պետք է ճնշվի։ Երբ Դուք ծնկի եք գալիս և մաքրում եք եկեղեցու հատակը, Դուք ընդունում եք, որ այնտեղ կա Ձեզանից ավելի մեծ մի բան, որին պետք է ծառայել։ Երբ Դուք կամավորագրվում եք օգնելու համայնքային կազմակերպություններում կամ այնպիսի կառույցներում, որոնք ձգտում են խաղաղության կամ համաշխարհային արդարության, Դուք «մեծ է» նշանը (>) դնում եք նպատակի և Ձեր անձի միջև։ Կամավորության մեջ էգոն մնում է հետին պլանում։ Դուք այնքան կարևոր չեք, որքան «մենք»-ը։

Անառակ որդու առակի մեջ կրտսեր եղբորը մղում է էգոն։ Նա ուզում է իր ժառանգությունը ոչ թե հանուն համայնքային նախագծի, ոչ թե ուրիշների կյանքը բարելավելու, այլ իր հաճույքի համար։ Մենք արագ տեսնում ենք, որ երբ փողը վերջանում է, վերջանում է նաև հաճույքը։ Նրա ընկերները հեռանում են։ Նրա ձեռք բերած իրերը որևէ ներքին արժեք չունեն։ Նրան առաջնորդում էր էգոն, և նա կորցրեց կյանքի իմաստը։

Այսօրվա բարեգործական գործը «մենք» բառի օգտագործումը ավելացնելն է և «ես» ու «ինձ» բառերից հրաժարվելը։ Փորձեք նաև այսօրվա թթվաշ-կծու ապուրի բաղադրատոմսը՝ ստորև բերված հղումով։

Այսօրվա աղոթքը մի պարզ հարց է, որը մեզ է ներկայացնում հայ ուղղափառության սուրբ Գրիգոր Նարեկացին (6), որպեսզի առաջնորդի մեզ մեր աղոթքներում. «Ի՞նչ օգուտ, ի՞նչ շահ ինձ համար՝ հոգնեցնել ինձ այս բառերի հոսքով, իմ հառաչող սրտի ձայնով։ Ամեն»։

Պահքի բաղադրատոմսեր սարկավագ Վարուժանի կողմից. Բաղադրատոմս 20. Թթվաշ-կծու ապուր