Էջմիածին. Լույսի փարոս բոլորի համար

Armodoxy for Today: Etchmiadzin for All

Պատերազմներով, հիվանդություններով, աղքատությամբ, անհանդուրժողականությամբ և անտարբերությամբ լի աշխարհում Սուրբ Էջմիածնի տոնը կարող է հնացած կամ հնաոճ թվալ։ Ի՞նչ իմաստ ունի խոսել Սուրբ Էջմիածնի մասին, երբ լրատվամիջոցները ողողված են սարսափի և չարիքի մասին լուրերով։

Եկեղեցին մեզ ուղղորդում է դեպի պատասխանը՝ օրվա թղթի ընթերցման միջոցով՝ Եբրայեցիներին ուղղված նամակի 9-րդ գլխից։ Այստեղ մենք կարդում ենք կառույցների, սեղանների և խորանների մասին։ Հայ եկեղեցում մենք սա կարդում ենք նոր ուխտի համատեքստում և, հետևաբար, հայտնում ենք հրավերը Սուրբ Էջմիածնի շարականում. «Եկե՛ք, կառուցենք լույսի սեղանը»։

Խորանը, որը նախկինում մատնանշում էր կանոններն ու կարգերը, այժմ կանգնած է որպես լույսի փարոս և, հետևաբար, որպես փրկօղակ, որը հույս է ընծայում և տալիս։ Հայ եկեղեցու Սուրբ Պատարագը վկայում է շեշտադրման այս նուրբ փոփոխության մասին, երբ պատարագիչը աղոթում է. «Ճշմարտության Աստված և ողորմության Հայր, շնորհակալություն ենք հայտնում Քեզ, որ բարձրացրիր մեր բնությունը օրհնյալ նահապետների բնությունից վեր. քանզի նրանց համար Դու Աստված կոչվեցիր, իսկ մեզ համար՝ ողորմությամբ հաճեցիր Հայր կոչվել»։

Որպես մեր Երկնային Հոր զավակներ՝ մենք կոչված ենք ամենաբարձր կոչմանը՝ կիսելու Լույսը ուրիշների հետ, հատկապես նրանց, ովքեր ապրում են խավարի մեջ։ «Դուք աշխարհի լույսն եք», - ասում է Հիսուսը (Մատթեոս 5)։ «Լեռան վրա կառուցված քաղաքը չի կարող թաքնվել։ Ոչ էլ մարդիկ ճրագ են վառում և դնում այն թասի տակ։ Ընդհակառակը, նրանք այն դնում են աշտանակի վրա, և այն լույս է տալիս տան բոլոր մարդկանց։ Նույն կերպ թող ձեր լույսը փայլի մարդկանց առաջ, որպեսզի նրանք տեսնեն ձեր բարի գործերը և փառավորեն ձեր Հորը, որ երկնքում է»։

Եկե՛ք կառուցենք լույսի սեղանը, ասում է շարականը, որպեսզի չարիքը բացահայտվի։ Էջմիածինը լույսի սեղանն է, որը պետք է բարձրացվի խավարի մեջ թաղված աշխարհում։

«Սա է դատաստանը», - ասում է Հիսուսը (Հովհաննես 3), - «Լույսը եկավ աշխարհ, բայց մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև նրանց գործերը չար էին։ Յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը և չի գալիս լույսի մոտ, որպեսզի իր գործերը չբացահայտվեն։ Բայց ով ապրում է ճշմարտությամբ, գալիս է լույսի մոտ, որպեսզի պարզ երևա, որ իր արածը Աստծո առաջ է արված»։

Մենք աղոթում ենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքով. «Քրիստո՛ս, ճշմարիտ Լույս, արժանացրո՛ւ հոգիս ուրախությամբ տեսնելու Քո աստվածային փառքի լույսը այն օրը, երբ Դու ինձ կկանչես. և հանգչելու բարի հույսով արդարների օթևաններում՝ մինչև Քո գալստյան մեծ օրը։ Ողորմի՛ր Քո արարածներին և ինձ՝ մեղավորիս։ Ամեն»։

Շապիկ՝ Իջման սեղան, Սուրբ Էջմիածին, Հայր Վազգեն, 2014 թ.