Երկինքներ

Այս առավոտ տեղի է ունենում լուսնի լիակատար խավարում, որը վերջինը կլինի մինչև 2025 թվականը։ Վայելե՛ք…

Արմոդոքսին այսօր

Երկինքները

Վաղնջական ժամանակներից, մարդկության պատմության ամենահին շրջաններից և նույնիսկ դրանից առաջ, մարդիկ հայացքները հառել են երկնքին՝ հիացմունքով լցվելով դրա անծայրածիրության և գեղեցկության առջև։ Այն ոգեշնչման աղբյուր է եղել բանաստեղծությունների, երգերի և աղոթքների համար։ Շատերի համար այն ազդարարել է Արարչի, Առաջնաշարժի կամ պարզապես Աստծո գոյությունը։

Հայ Առաքելական Եկեղեցու սուրբ գրքերից մեկը Սիրաքի իմաստության գիրքն է։ Այն ընթերցվում է որպես երկնքի հրաշքների վկայություն և աղոթք։ Այսօր մենք ձեզ ենք ներկայացնում հատված Սուրբ Գրքից.

Այժմ կհիշեմ Տիրոջ գործերը,
և կպատմեմ այն, ինչ տեսել եմ։
Տիրոջ խոսքով են ստեղծվել Նրա գործերը,
և բոլոր արարածները կատարում են Նրա կամքը։
Արեգակը լույսով նայում է ամեն ինչի վրա,
և Տիրոջ գործը լի է Նրա փառքով։

Բարձրյալի զարդը երկնքի պարզ կամարն է,
փառահեղ՝ ինչպես երկնային տեսարանը։
Արեգակը, երբ հայտնվում է, իր ծագումով հռչակում է,
թե ինչ հրաշալի գործիք է այն՝ Բարձրյալի ստեղծագործությունը։
Կեսօրին այն չորացնում է երկիրը,
և ո՞վ կարող է դիմանալ նրա այրող տապին։

Աստղերի փառքը երկնքի գեղեցկությունն է,
փայլուն զարդ՝ Տիրոջ բարձունքներում։

Սրբի հրամանով նրանք կանգնած են իրենց նշանակված տեղերում.
երբեք չեն հանգստանում իրենց պահակությունից։
Կարող ենք ավելին ասել, բայց երբեք բավարար չի լինի.
թող վերջին խոսքը լինի՝ «Նա է ամեն ինչ»։
Որտեղի՞ց գտնենք ուժ՝ Նրան գովաբանելու համար.
քանզի Նա մեծ է իր բոլոր գործերից։
Ահավոր է Տերը և շատ մեծ,
և հրաշալի է Նրա զորությունը։
Փառավորե՛ք Տիրոջը և բարձրացրե՛ք Նրան որքան կարող եք,
քանզի Նա գերազանցում է նույնիսկ դա։
Երբ բարձրացնում եք Նրան, հավաքե՛ք ձեր ամբողջ ուժը,
և մի՛ հոգնեք, քանզի չեք կարող բավարար չափով գովաբանել Նրան։
(Սիրաք 42-43)