Հարգանքի տուրք մայրիկին

Արմոդոքսին այսօր. Մայրիկի մեծարումը

Թեև թվում է, թե քաղցրավենիքն ու ծաղիկները մայրերին մեծարելու լավագույն միջոցն են, սակայն, անկասկած, այցելությունը՝ մայրիկի հետ որակյալ ժամանակ անցկացնելը, միշտ լավագույն ընտրությունն է։

Մայրերի և մայրության մասին մեր մտորումների, ինչպես նաև Եկեղեցու արգանդի միջոցով մեր ապրած ծննդյան մասին երեկվա դասից հետո, հետևյալ խորհրդածությունը տեղին է թվում։ Օքսֆորդի քոլեջի պրոֆեսոր Հրաչ Չիլինգիրյանի գրած այս տողերը ամենաբանաստեղծական և զգայուն կերպով են խոսում այս հատուկ մորը մեծարելու մասին։

ՄԱՅՐԻԿ՝ հայերենում մոր կամ տատիկի ամենաքաղցր բառերից մեկը։ Մի պահ պատկերացրեք Ձեր տատիկին, նայեք նրա դեմքին, և կտեսնեք կյանքի պատմությունը։ Նայեք նրա դեմքին ուշադիր, և կտեսնեք կնճիռներ, արցունքներից ու պայքարից քանդակված ակոսներ. ակոսներ, որտեղ աճել են ժպիտի ու օրհնության սերմերը. ակոսներ, որտեղ Աստծո հանդեպ հավատքի օրհնությամբ մեր կյանքում հրաշքներ են տեղի ունեցել։ Մի պահ պատկերացրեք Ձեր տատիկին...

Մեր տատիկը՝ մեր Մայրիկը, ծնվել է հարյուր տարի առաջ Ամերիկայում՝ համեստ գաղթական ընտանիքում, որը տեսել էր տառապանք, ցեղասպանություն, արյուն ու ավերածություն... Այնուամենայնիվ, իր ազգի զավակներին հավատքը փոխանցելու վճռականությամբ նա ամուր կանգնեց և կյանք ու հոգևոր ուժ տվեց մեզ բոլորիս։

Չնայած իր տարիքին՝ նա միշտ երիտասարդ է և կենդանի, բայց միայն մեր միջոցով և մեր երեխաների համար։ Նա ամեն կիրակի խնջույք ու հաղորդակցություն է պատրաստում... բայց այսօր նրա զավակներից շատ քչերն են տուն գալիս նրան տեսնելու։ Շատ քչերն են գալիս և նրա հետ աղոթում այն բոլոր բարիքների համար, որոնցով Աստված օրհնել է մեզ։

Նրա զավակները մեծացել են, ոմանք մոռացել են նրա հավատքն ու նրա փոխանցած արժեքները, և շատերը հրաժարվել են նրանից։ Այնուամենայնիվ, շատերը երբեք չեն մոռացել նրան և ջերմորեն սիրում են նրան։
Այս միայնակ Մայրիկն անդադար աղոթում է մեզ համար, սպասում է մեզ, վառ պահում մեր հավատքի կանթեղը։ Նրան անհրաժեշտ է մեր ձեռքն ու խոնարհությունը, նրան անհրաժեշտ է մեր սերն ու սթափությունը։ Նա մեր Եկեղեցին է, մեր Մայր Եկեղեցին, մեր Մայրիկը։ Նա Քրիստոսի հարսն է, և մեր պարտքն է մասնակցել հարսանեկան տոնակատարությանը։

Մի՛ սպասեք հանձնաժողովի։ Մի՛ սպասեք հերթական ժողովին։ Մի՛ սպասեք նրա խնդիրները հաջորդ ամիս կամ հաջորդ տարի քննարկելուն։ Նա Ձեզ հիմա է պետք։ Նա տանն է և սպասում է Ձեզ։ Նա ցանկանում է աղոթել Ձեզ հետ՝ իր և միասին՝ բոլորիս համար, իր բոլոր զավակների համար։ – Հրաչ Չիլինգիրյան, 1993 թ.

Շապիկի լուսանկար՝ Envato Elements