Հույս բռնության մեջ

Արմոդոքսիան այսօր. շարունակեք երազել

Քաղաքական վիրավորանքները հանկարծակի ընդհատվեցին այս հանգստյան օրերին՝ նախկին նախագահ Դոնալդ Թրամփի դեմ մահափորձի պատճառով։ Նախընտրական հանրահավաքի ժամանակ մահափորձ իրականացնողի արձակած գնդակը վիրավորեց թեկնածու Թրամփի ականջը՝ ստիպելով երկրին և աշխարհին հարց տալ. ինչպե՞ս սա կարող էր պատահել, և ինչո՞ւ սա տեղի ունեցավ։

Մտքովս անցան երրորդ դասարանի տարիները. վառ հիշում եմ ուսուցչուհուս՝ տիկին Ֆարիսին, որը շտապում էր դասարան՝ ասելով. «Երեխանե՛ր, գլուխները դրեք սեղանին և աղոթեք։ Նախագահ Քենեդին սպանվել է»։ Ոչ, մենք եկեղեցական դպրոցում չէինք, և այո՛, նա մեզ խնդրեց աղոթել հանրային դպրոցում՝ առանց որևէ հակազդեցության։ 1963 թվականն էր, և մենք նոր էինք վերականգնվում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից, Կորեական պատերազմից, Մաքքարթիի դարաշրջանից և պատրաստվում էինք մուտք գործել անորոշության ժամանակաշրջան՝ Մալքոլմ Իքսի, Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերի, Ռոբերտ Քենեդիի սպանություններով և նախագահներ Ֆորդի ու Ռեյգանի դեմ մահափորձերով։ Վիետնամը, Իրանը, Լիբանանը, Իրաքը, Եթովպիան, Կամբոջան, Բոսնիան դարձան մեր աշխարհի ներսում գտնվող աշխարհներ, որտեղ հակամարտություններն ու պատերազմները մեր լրահոսի մաս դարձան՝ հնարավորություն տալով մեզ կարծիք հայտնել՝ առանց երբևէ լիովին հասկանալու նրանց ցավն ու տառապանքը։ Ահա անցել են տասնամյակներ, և մենք կրկին բախվում ենք մահափորձի և գլոբալ պատերազմների ու ցեղասպանությունների հետևանքով ամեն օր զոհվող հազարավոր մարդկանց իրականությանը։

Աշխարհը արագ է փոխվում՝ երբեմն մարմնին ներխուժող գնդակով, երբեմն էլ երկիր ներխուժող զորքերով։ Հույս գտնելը և ավելի պայծառ վաղվա օրվա հանդեպ հավատը երբեմն, ավելի ճիշտ՝ հաճախ, դժվար է թվում, եթե ոչ անհնար։ Հույսն է, որ մեզ ստիպում է շարունակել երազել ավելի լավ վաղվա մասին։

Այս շաբաթ մեր եկեղեցիներում ընթերցվող Ավետարանը Մատթեոսի 18-րդ գլխից է, որտեղ Հիսուսը հրավիրում է իր աշակերտներին պատկերացնել Աստծո արձագանքը մեր տեսած բռնությանը։ «Ի՞նչ եք կարծում,- հարցնում է Նա,- եթե մեկը հարյուր ոչխար ունենա, և նրանցից մեկը մոլորվի, մի՞թե չի թողնի իննսունինը ոչխարներին և չի գնա լեռները՝ փնտրելու մոլորվածին։ Եվ եթե պատահի, որ գտնի այն, ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, նա ավելի կուրախանա դրա համար, քան այն իննսունինի համար, որոնք չէին մոլորվել։ Այդպես էլ ձեր երկնավոր Հոր կամքը չէ, որ այս փոքրիկներից մեկը կորչի»։

Աստված ողորմած է։ Նրան տխրեցնում է մեր՝ ներդաշնակ ապրելու անկարողությունը, և Նա հավերժ հույս ունի մեր վերադարձի, միմյանց հասկանալու և սիրո պատվիրանի ներքո ապրելու համար։

Մենք աղոթում ենք տուժածների և աշխարհում տիրող իրավիճակի համար, աղոթում ենք հույսի համար, որպեսզի կարողանանք շարունակել երազել։

Աղոթենք. «Տե՛ր Հիսուս, մարդկության հույս, պահպանիր հույսը իմ մեջ, երբ տեսնում եմ ինձ շրջապատող չարիքը։ Զորություն տուր նրանց, ովքեր տուժել են չարի գնդակներից ու ռումբերից, որպեսզի նրանք կարողանան հաղթահարել իրենց առջև ծառացած խոչընդոտները և շարունակեն երազել ավելի լավ վաղվա մասին։ Ամեն»։

Շապիկի լուսանկար՝ Envato Elements