Մեծ պահքի ճանապարհ, օր 6 – Տեսլականի իրականացում

Օր 6. Տեսլականի իրականացում

Պահքի բաղադրատոմս

Սրբերին հիշատակում են Եկեղեցու օրացույցում Մեծ պահքի ընթացքում, ինչպես և ամբողջ տարվա ընթացքում։ Այս տարի Մեծ պահքի առաջին շաբաթ օրը Եկեղեցին հիշատակում է Սուրբ Թեոդորոս Զորավարին՝ 4-րդ դարի մի անձնավորության։

Ուղղափառ ավանդույթի համաձայն՝ մենք սրբերին դիտարկում ենք որպես նպատակասլաց կյանքով ապրելու և Քրիստոսի ուղին ընտրելու օրինակներ։ Սրբերին երբեք չեն երկրպագում։ Նրանցից յուրաքանչյուրը մեզ նման մարդ է։ Իրենց մարդկային էության մեջ նրանք կարողացել են բարձրանալ իրենց կոչմանը՝ սովորաբար անձնազոհության միջոցով, և յուրօրինակ կերպով արտահայտել իրենց սերը։ Այդպիսի սրբերից մեկը, ում Եկեղեցին հիշատակում է, Սուրբ Սահակ Պարթևն է։ Նա մի սուրբ էր, ով օգտագործեց Աստծուց տրված իր տաղանդները և աշխարհին տարածեց սիրո ու հույսի Ավետարանը։

Սուրբ Սահակն ապրել է 5-րդ դարում։ Նրա պատմությունը սկսվում է հարյուր տարի առաջ, երբ հայ ժողովուրդը 301 թվականին ընդունեց քրիստոնեությունը։ Անմիջապես սկսվեց ժողովրդին Քրիստոսի ուղիներով կրթելու գործընթացը։ Արագորեն պարզ դարձավ, որ ժողովրդի կրթության մեջ առաջին հերթին անհրաժեշտ է Սուրբ Գիրքը թարգմանել հայերեն։ Մեսրոպ անունով մի հայ վանական (Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց) տեսլական ուներ ստեղծելու հայոց այբուբեն՝ քրիստոնեական պատգամը իր ժողովրդին հասցնելու միակ նպատակով։ Այդ տեսլականը իրականություն դարձնելու գործում նա գտավ գործընկեր՝ ի դեմս գլխավոր եպիսկոպոսի կամ Կաթողիկոսի՝ Սահակ Պարթևի։ Որպես Հայոց եկեղեցու գլուխ՝ Սուրբ Սահակը հանձնարարեց և ֆինանսավորեց նախագիծը։ 431 թվականին ավարտվեց Աստվածաշնչի թարգմանությունը հայերեն։

Հայ ուղղափառ ավանդույթում Աստվածաշունչը այնքան թանկ ու սրբազան է, որ ունի յուրահատուկ անվանում։ Այն կոչվում է Աստծու շունչ՝ Աստվածաշունչ։ Տեսլականը դարձավ իրականություն։ Հայ ժողովուրդը հնարավորություն ստացավ կարդալու և հասկանալու Սուրբ Գիրքը իր մայրենի լեզվով։

Մեզանից յուրաքանչյուրն ունի իր երազանքները։ Մենք ունենք մեր տեսլականը, թե ինչպիսին պետք է լինեն մեր կյանքն ու համայնքները։ Մենք երազում ենք նպատակներ մեր ընտանիքի և ինքներս մեր համար։ Մեզանից յուրաքանչյուրը, անցնելով Մեծ պահքի ճանապարհը, պետք է օգտվի այդ երազանքները վերանայելու հնարավորությունից։ Պահքի ընթացքում մենք վերանայել ենք մեր սննդակարգը և ստուգել մեր հարաբերությունները։ Այսօր մենք ուշադիր նայում ենք մեր երազանքներին։ Ի՞նչ երազանքներ ունենք մենք ինքներս մեր, ինչպես նաև մեր ընտանիքների և համայնքների համար։ Ի՞նչ երազանքներ ունեն մեր ընտանիքի անդամներն ու ընկերները, որոնք կարող են մեր աջակցության կարիքն ունենալ։ Այսօրվա դասը երազանքները իրականության վերածելու և ուրիշներին ձեր ունեցած քաջալերանքն ու աջակցությունը ազատորեն տալու մասին է։ Մեսրոպ Մաշտոցը, հասկանալով, որ չի կարող միայնակ իրականացնել իր երազանքը, միացավ մարդկանց ավելի մեծ համայնքի, ովքեր կիսում էին իր տեսլականը։ Սահակ Պարթևը, գիտակցելով բարիք գործելու իր ցանկությունը, պետք է գտներ միջոցներ՝ իր երազանքը կյանքի կոչելու համար։ Միասին նրանք իրականություն դարձրին այդ երազանքը։

Թող մենք ուժ գտնենք ընտանիքի և ընկերների հետ մեր հարաբերություններում։ Գտեք մարդկանց, ովքեր կիսում են ձեր տեսլականը։ Քաջալերեք այն փոքր քայլերը, որոնք ուրիշներն անում են մեծ առաջընթացի և, ի վերջո, նպատակին հասնելու համար։ Իսկ հիմա ստիպեք ինքներդ ձեզ ավելի մեծ մտածել...

Մինչ մենք Մեծ պահքի ընթացքում խորացնում ենք մեր աղոթքը և խորհրդածության մեջ դառնում դեպի ներս, եկեք հիշենք, որ Հիսուսը նույնպես երազանք ունի։ Դա խաղաղության երազանք է։ Նրա երազանքը ներառում է սեր, բարություն և ողորմություն Իր բոլոր զավակների հանդեպ։ Նա հույսը դրել է մեզ վրա, որ մենք կլինենք այն Սահակ Պարթևը, որը կքաջալերի և կաջակցի Իր երազանքին։ Նա ակնկալում է, որ մենք՝ Իր սուրբ մարմինը՝ Եկեղեցին, կդառնանք այն միջնորդները, այն միջոցը, որով խաղաղությունը կարող է գալ։ Մենք դառնում ենք Նրա ձեռքերը, ոտքերը և բերանը՝ այս աշխարհում Նրա գործը կատարելու համար։

Եկեք աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքը՝

Ո՛վ Հիսուս, Հոր Իմաստություն, Իմաստություն շնորհիր ինձ, որպեսզի կարողանամ մտածել, խոսել և անել այն, ինչ բարի է Քո աչքերում։ Փրկիր ինձ չար մտքերից, խոսքերից և գործերից։ Ողորմիր Քո արարածներին և ինձ՝ մեծ մեղավորիս։ (Հավատով խոստովանում եմ 11/24)