Ճանաչում – Մագդաղենացի

Ուղղափառությունն այսօր. Ճանաչում

Մեր Տիրոջ Հարությունից հետո մի խումբ կանայք գնացին գերեզման՝ Հիսուսի մարմինը օծելու։ Նրանց թվում էր Հիսուսի աշակերտուհի Մարիամ Մագդաղենացին։

Հովհաննեսի Ավետարանում կարդում ենք.

Իսկ Մարիամը կանգնած էր գերեզմանի դրսում և լալիս էր։ Մինչ լալիս էր, խոնարհվեց դեպի գերեզմանը և տեսավ սպիտակ զգեստներով երկու հրեշտակների, որ նստած էին այնտեղ, ուր դրված էր Հիսուսի մարմինը՝ մեկը գլխի, մյուսը՝ ոտքերի կողմում։ Նրանք ասացին նրան. «Ո՛վ կին, ինչո՞ւ ես լալիս»։

Նա ասաց նրանց. «Իմ Տիրոջը տարել են, և չգիտեմ, թե ո՛ւր են դրել նրան»։ Այս ասելով՝ նա հետ դարձավ և տեսավ Հիսուսին, որ կանգնած էր, բայց չիմացավ, որ Հիսուսն է։

Հիսուս ասաց նրան. «Ո՛վ կին, ինչո՞ւ ես լալիս. ո՞ւմ ես փնտրում»։

Նա, կարծելով, թե պարտիզպանն է, ասաց նրան. «Տե՛ր, եթե դու տարար նրան, ասա՛ ինձ, թե ո՛ւր դրեցիր, և ես կվերցնեմ նրան»։

Հիսուս ասաց նրան. «Մարիա՛մ»։

Նա դարձավ դեպի նրան և ասաց եբրայերեն. «Ռաբբունի՛» (որ նշանակում է «Վարդապե՛տ»)։

Մարիամը չճանաչեց Հիսուսին, մինչև որ Հիսուսը նախ ճանաչեց նրան և կանչեց նրա անունով։ Հարության մասին խորհելիս մենք հիշում ենք, որ Հիսուսի շրջապատի մարդիկ առօրյա հոգսերով ապրող անձինք էին, ովքեր հայտնվեցին երբևէ պատմված ամենամեծ պատմության կենտրոնում։ Խորհե՛ք ձեր ինքնության, այն մարդկանց մասին, որոնց գուցե ճանաչում եք կամ չեք ճանաչում, և նրանց մասին, ովքեր կանչում են ձեզ անունով։ Ինչպե՞ս է դա ազդում ձեր կյանքի վրա։ Մարիամ Մագդաղենացու պարագայում դա, ինչպես կտեսնենք, վճռորոշ նշանակություն ունեցավ։

Աղոթք Սուրբ Մարիամ Մագդաղենացուն

Ո՛վ փառահեղ Սուրբ Մագդաղենացի, «ապաշխարողների օրինակ», շնորհե՛ք ինձ ինքնազրկման մեջ հարատևելու շնորհը՝ իմ ուխտերի ոգուն համապատասխան։ Աղոթե՛ք Աստծուն իմ փոխարեն, որպեսզի իմ մահվան պահին ես կարողանամ կանգնել մեր Տեր և Վարդապետ Հիսուսի առաջ՝ հավատքի և հույսի յուղով լցված իմ լամպով, որը վառվում է սիրո մաքուր բոցով, և այդպիսով արժանանամ Ձեզ հետ միասին ընդունվելու Նրա հավիտենական Արքայություն։ Ամեն։

Շապիկի լուսանկար՝ Լունա և Գրեգորի Բեյլերյան, 2023 թ.