Հակոբոս և Հովհաննես. Որոտման որդիներ (պատճեն)

Արմոդոքսիան այսօր. Որոտի որդիներ. Աշակերտներ

“The Sons of Thunder” is how Jesus referred to two of his disciples, two sons of a man named Zebedee, according to the Gospel of Mark (3)

We can imagine why Jesus gave them such a nickname. Perhaps, like thunder they were uncontrollably loud? Brash? Maybe ready for a brawl? Or perhaps like Thunder they didn’t care if their message was welcome or not, they were ready to yell it out. Aggressive? Confrontational? Jesus called James and John the “The Sons of Thunder.”

Սուրբ Ղուկասը գրի է առել մի դեպք, երբ Սամարիայի բնակիչները չցանկացան ընդունել Քրիստոսի պատգամը, և Հակոբոսն ու Հովհաննեսը, տեսնելով դա, ասացին. «Տե՛ր, կամենո՞ւմ ես, որ ասենք՝ երկնքից կրակ իջնի և սպառի նրանց, ինչպես Եղիան արեց»։

In the Gospel according to St. Mark we see Jesus telling his disciples (chapter 10) that  “We are going up to Jerusalem, and the Son of Man will be betrayed to the chief priests and to the scribes; and they will condemn Him to death and deliver Him to the Gentiles;  and they will mock Him, and scourge Him, and spit on Him, and kill Him. And the third day He will rise again.” Perhaps a bit of surprise, discomfort, disbelief might have been the case for the disciples. Not so with the sons of Zebedee who came to Jesus and asked, “Teacher, we want You … to grant us that we may sit, one on Your right hand and the other on Your left, in Your glory.” Definitely low on the sensitivity scale. Imagine, your friend of 3 years tells you he’s going to die and you first question to him is about status in the afterlife?

Բայց միևնույն ժամանակ մենք գիտենք, որ Հիսուսը ողջունեց նրանց։ Նրանք ընկերների այն «Ներքին շրջանակի» մեջ էին, որոնց Պետրոսի հետ միասին Հիսուսը հրավիրեց իրեն միանալու իր ծառայության ամենակարևոր պահերին, ինչպես օրինակ՝ երբ նա հարություն տվեց երիտասարդ աղջկան (Մատթեոս 9) կամ Պայծառակերպության ժամանակ, որը բացահայտեց Արարչի Լույսը (Մարկոս 9)։

Որոտի որդիները Հարությանը հաջորդող տարիներին շարունակեցին վկայել Հարուցյալ Քրիստոսի մասին։ Հակոբոսը դարձավ առաջին աշակերտը, որ նահատակվեց հավատքի համար, իսկ Հովհաննեսը հայտնի դարձավ Աստծո սերը ներկայացնելու իր յուրահատուկ ոճով։ Նա չորրորդ Ավետարանի և Նոր Կտակարանի վերջում գտնվող թղթերի հեղինակն էր։ Այս որոտընդոստ ձայնը բացատրում էր սիրո պատգամը՝ որպես Աստծո հետ կապի վերջնական միջոց։

During these last days of the year, and in preparation for the Theophany, the Armenian Church remembers James and John, the Sons of Thunder. For us, we ask ourselves, how comfortable are we with the message of Christ and his love? Are we able to unashamedly proclaim it? How thunderous is our voice when we speak about Christ and the Love of God?

Մենք աղոթում ենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքների 10-րդ ժամից. Ո՛վ Քրիստոս, որ Կենդանի Հուր ես, իմ հոգին բորբոքի՛ր Քո սիրո կրակով, որը դու ուղարկեցիր երկրի վրա, որպեսզի այն այրի իմ հոգու պիղծ հետքերը, սրբի իմ խիղճը, մաքրի իմ մարմնի մեղքերը և իմ սրտում վառի Քո գիտության լույսը։ Ամեն։