Այս շաբաթ Հայոց եկեղեցին հիշատակում է սրբուհիների մի քույրության՝ Պեպրոնեի (կամ Ֆեբրոնիայի), Մարիանեի և Վարդան Մեծի դուստր Շուշանիկի հիշատակը։ Ժամանակով և իրադարձություններով իրարից բաժանված՝ նրանք միավորված են հավատքի քույրությամբ։ Այս սրբերից յուրաքանչյուրն ունի մի պատմություն, որտեղ նրանք վեր են բարձրացել իրենց մարդկային վիճակից և ցուցաբերել արտակարգ սեր Աստծո և մարդկանց հանդեպ։
Սուրբ Պեպրոնեն, Մարիանեն և Շուշանիկը եկեղեցու վաղ շրջանի ներկայացուցիչներ էին։ Նրանք այնպիսի կանայք էին, որոնք տեսնում էին չարիքը, հնարավորություն ունեին հնազանդվելու, սակայն ընտրեցին այլ ճանապարհ։ Այստեղ առանցքային բառը «ընտրեցին»-ն է. այսինքն՝ ունենալով ապրելու հնարավորություն՝ նրանք ընտրեցին հետևել անհնազանդության ուղուն և հավատարիմ մնալ իրենց սրտի թելադրանքին, քանի որ իրենց համոզմունքներին ու սկզբունքներին հակառակ ապրելը նրանց համար կյանք չէր համարվում։
Սրբերի հիշատակումը Հայոց եկեղեցու ավանդույթի կարևոր և էական մասն է։ Սրբերը Աստված կամ աստվածներ չեն, ամենևին։ Նրանք մարդիկ են՝ մարմնով ու արյունով, ինչպես Դուք և ես, իրենց խղճի համաձայն կամքը գործադրելու ազատությամբ։ Նրանք նրանք են, ովքեր ընտրում են հավատքով ապրելու դժվարին ուղին։ Մենք հիշատակում ենք նրանց, քանի որ որպես մարդիկ՝ մարդկային բոլոր տկարություններով հանդերձ, նրանք ցուցադրել են աստվածահաճո կյանքի դրսևորումներ։ Նրանք ցույց են տալիս որպես մարդ Աստծուն հաճելի կյանքով ապրելու հնարավորությունը, այդպիսով դառնալով մեզ համար ոգեշնչման և կյանքի օրինակներ։
Այս երեք կանանց՝ Պեպրոնեի, Մարիանեի և Շուշանիկի հիշատակման մեջ մենք գտնում ենք փոփոխություններ իրականացնելու իրական ուժի դրսևորումներ, ոչ թե ֆիզիկական ուժով, այլ հոգևոր շնորհով։
Սուրբգրային պարզ հատվածները նրանց ուղեցույցն ու ոգեշնչումն էին.
Առաջնորդվելով մեր Տիրոջ խոսքերով. Մատթեոս 16.26 – «Որովհետև ի՞նչ օգուտ կունենա մարդ, եթե շահի ամբողջ աշխարհը, բայց կորցնի իր հոգին»։
Հասկանալով Աստծո կամքը, ինչպես արտահայտված է Եսայի մարգարեի միջոցով. Եսայի 1.17 – «Սովորե՛ք բարիք գործել, փնտրե՛ք արդարություն, ուղղե՛ք բռնավորին…»։
Վստահելով Տիրոջը, ով մեզ հավաստիացնում է. Մատթեոս 6.19–21 – «Ձեզ համար գանձեր մի՛ դիզեք երկրի վրա… այլ ձեզ համար գանձեր դիզե՛ք երկնքում… Որովհետև որտեղ որ ձեր գանձն է, այնտեղ էլ կլինի ձեր սիրտը»։
Պեպրոնեն, Մարիանեն և Շուշանիկը երեք նվիրյալ երիտասարդ կանայք են, որոնք ոգեշնչում և սովորեցնում են մեզ հետևել Աստծո ուղուն, ինչպես այն արտահայտված է Հիսուս Քրիստոսի միջոցով։ Իմանալ Աստծո կամքը և վստահել Տիրոջը։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/09/Febronia-Pepron-Icon.300.jpg21001560Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-09-24 00:10:242026-09-23 21:52:32Պեպրոնե. փոքր, բայց մեծ
Հայ եկեղեցու սովորույթներից ու ավանդույթներից է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնին խաղողօրհնեքի արարողությունը։ Հիսուսն օգտագործում է խաղողի և որթատունկի փոխաբերությունը՝ նկարագրելու համար Իր և Իր հետևորդների հարաբերությունները։ Մենք հաջորդ շաբաթ ավելի խորությամբ կանդրադառնանք այդ թեմային, իսկ այսօր եկեք կենտրոնանանք այն հարցի վրա, թե ինչու է խաղողօրհնեքը կապված Սուրբ Աստվածածնի հետ։
Հաշվի առնելով Հայաստանի կլիմայական պայմանները՝ խաղողի առաջին բերքը հասունանում էր օգոստոսի կեսերին, ինչը Վերափոխման տոնը դարձնում էր հարմար ժամանակ՝ երկրագործների համար իրենց առաջին բերքը որպես երախտագիտության նշան եկեղեցուն ընծայելու համար։ Քահանան օրհնում էր այս ընծան՝ գոհաբանական աղոթքով շնորհակալություն հայտնելով բարենպաստ եղանակի և բերրի հողի համար։ Այնուհետև օրհնված խաղողը եկեղեցու միջոցով բաժանվում էր համայնքին։
Առաջին բերքը ոչ թե մնացուկներն էին, այլ բերքի լավագույն մասը։ Ձեր լավագույնը պետք է ընծայեք Աստծուն՝ ձեր ունեցվածքը, աշխատանքը, եռանդն ու տաղանդները, որոնք Եկեղեցու միջոցով բաշխվում են համայնքի անդամների միջև։ Սուրբ Մարիամը, ով Քրիստոսին ճանաչում էր դեռ արգանդից մինչև Հարություն, առաջին քրիստոնյան էր։ Այս օրը մենք ընծայում ենք մեր աշխատանքի առաջին պտուղները։
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Vineyard-762.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-15 00:10:252026-08-13 21:19:02Ինչու՞ կապել խաղողը Մարիամի հետ
«Որոտի որդիներ»՝ այսպես Հիսուսն անվանեց Իր աշակերտներից երկուսին՝ Զեբեդեոս անունով մարդու երկու որդիներին, ըստ Մարկոսի Ավետարանի (3)։
Մենք կարող ենք պատկերացնել, թե ինչու Հիսուսը նրանց նման մականուն տվեց։ Միգուցե նրանք որոտի պես անզուսպ բարձրաձո՞ւն էին։ Հանդուգն։ Միգուցե պատրա՞ստ էին կռվի։ Կամ գուցե, որոտի պես, նրանց չէր հետաքրքրում՝ իրենց ուղերձը ցանկալի՞ է, թե՞ ոչ, նրանք պատրաստ էին այն բարձրաձայն հռչակել։ Ագրեսի՞վ։ Հակամարտո՞ղ։ Հիսուսը Հակոբոսին և Հովհաննեսին անվանեց «Որոտի որդիներ»։
Սուրբ Ղուկասը գրի է առել մի դեպք, երբ Սամարիայի բնակիչները չցանկացան ընդունել Քրիստոսի պատգամը, և Հակոբոսն ու Հովհաննեսը, տեսնելով դա, ասացին. «Տե՛ր, կամենո՞ւմ ես, որ ասենք՝ երկնքից կրակ իջնի և սպառի նրանց, ինչպես Եղիան արեց»։
Մարկոսի Ավետարանում մենք տեսնում ենք, թե ինչպես է Հիսուսն ասում Իր աշակերտներին (գլուխ 10). «Ահա մենք Երուսաղեմ ենք բարձրանում, և Մարդու Որդին մատնվելու է քահանայապետներին ու դպիրներին. Նրան մահվան են դատապարտելու և հեթանոսներին են հանձնելու, որպեսզի ծաղրեն, ծեծեն, թքեն Նրա վրա և սպանեն. և երրորդ օրը Նա հարություն է առնելու»։ Հավանաբար աշակերտների մոտ զարմանք, անհարմարություն և թերահավատություն առաջացավ։ Սակայն Զեբեդեոսի որդիների պարագայում այլ էր. նրանք մոտեցան Հիսուսին և խնդրեցին. «Վարդապե՛տ, ուզում ենք, որ... մեզ շնորհես նստելու՝ մեկը Քո աջ կողմում, մյուսը՝ ձախ կողմում, Քո փառքի մեջ»։ Ակնհայտորեն զգայունության պակաս կար։ Պատկերացրեք, ձեր երեք տարվա ընկերը պատմում է, որ պատրաստվում է մահանալ, իսկ ձեր առաջին հարցը նրան վերաբերում է հանդերձյալ կյանքում ձեր ունեցած կարգավիճակին։
Բայց միևնույն ժամանակ մենք գիտենք, որ Հիսուսը ողջունեց նրանց։ Նրանք ընկերների այն «Ներքին շրջանակի» մեջ էին, որոնց Պետրոսի հետ միասին Հիսուսը հրավիրեց իրեն միանալու իր ծառայության ամենակարևոր պահերին, ինչպես օրինակ՝ երբ նա հարություն տվեց երիտասարդ աղջկան (Մատթեոս 9) կամ Պայծառակերպության ժամանակ, որը բացահայտեց Արարչի Լույսը (Մարկոս 9)։
Որոտի որդիները Հարությանը հաջորդող տարիներին շարունակեցին վկայել Հարուցյալ Քրիստոսի մասին։ Հակոբոսը դարձավ առաջին աշակերտը, որ նահատակվեց հավատքի համար, իսկ Հովհաննեսը հայտնի դարձավ Աստծո սերը ներկայացնելու իր յուրահատուկ ոճով։ Նա չորրորդ Ավետարանի և Նոր Կտակարանի վերջում գտնվող թղթերի հեղինակն էր։ Այս որոտընդոստ ձայնը բացատրում էր սիրո պատգամը՝ որպես Աստծո հետ կապի վերջնական միջոց։
Տարվա այս վերջին օրերին և Աստվածահայտնությանը նախապատրաստվելիս՝ Հայ Եկեղեցին հիշում է Հակոբոսին և Հովհաննեսին՝ Որոտի որդիներին։ Մենք ինքներս մեզ հարց ենք տալիս՝ որքանո՞վ ենք մեզ հարմարավետ զգում Քրիստոսի և Նրա սիրո պատգամի հետ։ Արդյո՞ք կարող ենք առանց ամոթի հռչակել այն։ Որքա՞ն որոտընդոստ է մեր ձայնը, երբ խոսում ենք Քրիստոսի և Աստծո սիրո մասին։
Մենք աղոթում ենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու աղոթքների 10-րդ ժամից. Ո՛վ Քրիստոս, որ Կենդանի Հուր ես, իմ հոգին բորբոքի՛ր Քո սիրո կրակով, որը դու ուղարկեցիր երկրի վրա, որպեսզի այն այրի իմ հոգու պիղծ հետքերը, սրբի իմ խիղճը, մաքրի իմ մարմնի մեղքերը և իմ սրտում վառի Քո գիտության լույսը։ Ամեն։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/12/Lightning-strikes-James-and-John-863.jpg7651140Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-12-29 16:58:222025-12-29 21:29:50Հակոբոս և Հովհաննես. Որոտման որդիներ (պատճեն)
Միացե՛ք Գրեգորի Բեյլերյանին Սևանավանքի՝ Հայաստանի ամենանշանավոր և հոգևոր հարուստ վայրերից մեկի խաղաղ զբոսանքին, որը գտնվում է Սևանա լճի գեղատեսիլ ափին։
Վաղ գարնանը նկարահանված այս տեսանյութը, երբ լանդշաֆտը դեռ պատված է ձյունով, հնարավորություն է տալիս հանգիստ և խորհրդածող հայացք նետել 9-րդ դարի այս հնագույն վայրին։ 874 թվականին Բագրատունյաց թագավորական տոհմից իշխանուհի Մարիամի կողմից հիմնադրված Սևանավանքը սկզբնապես կառուցվել է կղզու վրա և ծառայել որպես ապաստարան այն վանականների համար, ովքեր փնտրում էին միայնություն և աստվածային կապ։ Այսօր այն կանգուն է որպես Հայաստանի խորը քրիստոնեական ժառանգության և մշակութային տոկունության հզոր խորհրդանիշ։
Այս տեսանյութում ես շրջում եմ վանքի տարածքում, մտնում եմ քարե մատուռ և կիսվում եմ պատմական տեղեկություններով, անձնական խոհերով և այս սրբավայրի հոգևոր մթնոլորտով։
Անկախ նրանից՝ Դուք պլանավորում եք այցելել Հայաստան, թե պարզապես ուսումնասիրում եք այն հեռվից, հուսով եմ՝ այս տեսանյութը Ձեզ կպարգևի խաղաղության, գեղեցկության և ոգեշնչման զգացում։
Խնդրում եմ հավանել, մեկնաբանել և բաժանորդագրվել, եթե այս տեսակի բովանդակությունը հոգեհարազատ է Ձեզ։ Շուտով կներկայացնենք Հայաստանի սրբավայրերի նոր ուսումնասիրություններ և պատմություններ։
Հոգեգալուստը Սուրբ Հոգու տոնն է։ Զատիկից հիսուն օր անց՝ Սուրբ Հոգու գալուստով, աշակերտները զորացան՝ աշխարհին հասցնելու սիրո և հույսի Ավետարանը։ Այսօր տեխնոլոգիաները նոր լեզու են, և մենք այստեղ ենք։ Տեր Վազգենը կիսվում է իր մտքերով ստորև ներկայացված տեսաուղերձում։
Իմացե՛ք ավելին Հոգեգալստի և այլ տոների մասին՝ միանալով մեզ ամեն օր Epostle.net կայքում կամ հետևելով մեզ Instagram-ում կամ Facebook-ում։ Տեր Վազգենի ամենօրյա պատգամները կարող եք լսել նաև Spotify-ում և Pandora-ում՝ որոնելով «Armodoxy for Today» անվանումը։ Կամ սեղմե՛ք տրամադրված հղումներին՝ մեզ միանալու և հետևելու համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/06/pentecost1.png604974Սուսաննա Պողոսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՍուսաննա Պողոսյան2025-06-07 12:35:082025-06-17 19:54:35Հոգեգալուստ՝ Սուրբ Հոգու տոնը
Քաթիա Համբարյանի անվան մանկական հիշատակի մոմավառությունը տեղի կունենա կիրակի՝ դեկտեմբերի 8-ին, ժամը 18:45-ին։
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ Հայ Առաքելական եկեղեցում (2215 E. Colorado Blvd., Pasadena) և վիրտուալ՝ Epostle.net կայքում
Շնորհավորում ենք Ձեզ գալիք Գոհաբանության օրվա կապակցությամբ։ Սա այն ժամանակն է, երբ ընտանիքները հավաքվում են միասին՝ տոնելու, շնորհակալ լինելու մեր օրհնությունների համար, և երբ սկսվում է Սուրբ Ծննդյան եռուզեռը՝ երաժշտությամբ, տոնակատարություններով, զարդարանքներով… Ժամանակ, երբ տոնական սեղանի շուրջ մեր՝ սգացող ընտանիքների համար, դատարկ աթոռ է մնում։
Որպես Քաթիայի ծնողներ և ընտանիք՝ մենք այս ճանապարհին ենք արդեն 28 տարի!!! Չկա մի օր, որ չմտածենք նրա մասին, չկարոտենք նրան։ Մենք երկար ճանապարհ ենք անցել առաջին տարիներից, երբ չգիտեինք՝ ինչ անել, ինչպես հաղթահարել այդ ժամանակաշրջանը։ Երբ չէինք ուզում դուրս գալ տնից՝ հուսալով, որ ամեն ինչ արագ կանցնի, քանի որ արցունքները, վիշտն ու դատարկությունը մեր առօրյայի մի մասն էին. մեր նոր «ես»-ը՝ կոտրված սրտով, փորձում էր ապրել առանց նրա ֆիզիկական ներկայության։ Ամեն տարի մենք ավելի ուժեղացանք, սովորեցինք նորից սիրել և շնորհակալ լինել նրա մասին թանկ հուշերի ու այն ժամանակի համար, որ անցկացրել ենք նրա հետ։ Այդ հուշերն են մեզ առաջ մղում, ինչպես նաև Քաթիայի հանդեպ մեր հավերժական սերը և նրա ծնողներն ու ընտանիքը լինելու պատիվը։
The comforting event all these years is the Children’s Memorial Service on the 2nd Sunday of December. We began commemorating 27 years ago in Cathia’s memory and have continued every year ever since. Many of you have been part of this commemoration and have shared pictures of your loved ones. Last year we launched a virtual memorial with all of those pictures as stars in heaven. This year we will once again LIVE STREAM the event as well as meeting in person at St Gregory Armenian Apostolic Church in Pasadena. Please join us in person at 7PM (Pacific Time) or, if you cannot make it, please join us on the web at Children’s Memorial – epostle from anywhere in the world. You will be entering the portal where our children’s stars shine all all around us. Walk in the Gallery and watch us live. We are adding a new feature this year: You may add a note to your child’s star where visitors can learn more about these special angels. Please email me by December 5, a small note if you would like to add a note.
Եթե գիտեք ընտանիքների, որոնք կորցրել են երեխա, խնդրում ենք փոխանցել նրանց այս տեղեկությունը։ Սգացող ընտանիքները մխիթարություն են գտնում այս միջոցառման մեջ՝ կիսվելով, զրուցելով, մոմ վառելով և հարգելով մեր Փայլող աստղերի հիշատակը։
Խնդրում ենք ընդունել սա որպես հրավեր՝ գալու և միանալու մեզ։
Հարգանքով՝
Մարիա Համբարյան, Քաթիայի մայրիկ
(626) 826-7833
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/12/DSCF0063-scaled.jpg17072560Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2024-12-06 10:55:462024-12-06 10:55:46Կատյա Համբարյանի անվան մանկական հուշահամալիր՝ հրավեր մասնակցելու և ներկա գտնվելու
Այսօրվա հատվածը խոսում է հավատքի դրսևորումների երրորդ հիմնասյան մասին։ Լեռան քարոզի այս հատվածում Հիսուսը խոսեց ողորմության գործերի, ապա՝ աղոթքի մասին։ Իսկ այսօր Նա շարունակում է...
Երբ պահք պահեք, տրտում մի՛ եղեք կեղծավորների պես, որոնք այլանդակում են իրենց երեսները, որպեսզի մարդկանց ցույց տան, թե պահք են պահում։ Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, նրանք ստացել են իրենց վարձքը։ Իսկ դու, երբ պահք պահես, օծի՛ր գլուխդ և լվա՛ երեսդ, որպեսզի մարդկանց չերևաս պահք պահող, այլ՝ քո Հորը, որ ծածուկ տեղում է. և քո Հայրը, որ տեսնում է ծածուկը, կհատուցի քեզ հրապարակավ։ (Մատթեոս 6:16-18)
Պահքը հավատքի այն երրորդ դրսևորումն է, որը, ըստ Տիրոջ բացատրության, Ձեր և Ձեր Արարչի միջև է։
Պահքը սննդից ֆիզիկական հրաժարումն է։ Աղոթքի և ողորմության գործերի պես՝ պահքը քրիստոնյայի կյանքում անհրաժեշտ ևս մեկ տարր է։ Հիսուսը ոչ միայն սովորեցրեց այն, այլև ինքը պահք պահեց, հատկապես՝ իր մկրտությունից հետո և ծառայությունը սկսելուց առաջ անապատում անցկացրած 40-օրյա մեկուսացման ընթացքում։
Պահքն ամրապնդում է անհատի կամքն ու վճռականությունը։ Պահքի ընթացքում մարդը քաղց է զգում, երբեմն՝ նաև ցավ։ Հենց ֆիզիկական այդ կարոտի պահերին ենք մենք հասկանում Հիսուսի խոսքերը՝ 40-օրյա պահքի ժամանակ ասված. «Մարդ միայն հացով չպիտի ապրի, այլ Աստծու բերանից ելնող ամեն խոսքով»։
Պահքի և աղոթքի կոչը Ձեր ուժեղ կողմերն ու սահմանները ճանաչելու կոչ է։ Անհրաժեշտ է պատրաստել և զորացնել Ձեր ներքին էությունը հոգևոր պատերազմի համար։ Արտաքին բոլոր ֆիզիկական պատերազմների հետևում կան ավելի մեծ հոգևոր ճակատամարտեր, որոնցից հնարավոր չէ խուսափել։ Հաճախ մարդիկ իրենց վախերի և խնդիրների լուծումները փնտրում են իրենցից դուրս։ Մեզանից յուրաքանչյուրն իր մեջ ունի լուծման մի մասը դառնալու կարողությունը։
Աղոթենք, Տեր և Աստված մեր՝ Հիսուս Քրիստոս։ Նախքան երկրի վրա Ձեր սուրբ ծառայությունը սկսելը, Դուք առանձնացաք և պահք պահեցիք։ Դուք մեզ սովորեցրիք, որ մենք միայն հացով չենք ապրում, այլ Աստծո բերանից ելնող ամեն խոսքով։ Թող այդ խոսքերը հագեցնեն արդարության մեր քաղցը և զորացնեն մեր հոգին ու խիղճը՝ խաղաղության և փոխըմբռնման համար հաստատուն կանգնելու։ Մենք շնորհակալություն ենք հայտնում Ձեզ՝ Հոր և Սուրբ Հոգու հետ միասին։ Ամեն։
Ժամանակի պատգամը բացվել է Սան Ֆրանցիսկոյի Դեյվիդսոն լեռան խաչի մոտ՝ ի հիշատակ առաջին Զատկի արշալույսի պատարագի 1923թ.90-ամյա պատգամատուփի իրերի բացում և նորի թաղում. Կրոնական և քաղաքական առաջնորդները միացան պատմական իրադարձությանը
2023 թվականի ապրիլի 1-ին՝ շաբաթ օրը, Սան Ֆրանցիսկոյի Դեյվիդսոն լեռան խաչի ստորոտում, բազմաթիվ հանդիսատեսների ներկայությամբ բացվեց ժամանակի պատգամատուփը։ Ճիշտ իննսուն տարի առաջ այդ օրը Սան Ֆրանցիսկոյի պաշտոնյաներն ու համայնքի անդամները հավաքվել էին Դեյվիդսոն լեռան գագաթին՝ ականատես լինելու, թե ինչպես է Ամերիկայի բոյսկաուտների 88-րդ ջոկատը խաչի ստորոտում թաղում կնքված պղնձե արկղ՝ ի հիշատակ 1923 թվականի ապրիլի 1-ին այնտեղ անցկացված առաջին Զատկի արշալույսի պատարագի։
«Դեյվիդսոն լեռան խաչի մոտ տեղի ունեցող այսպիսի պատմական պահերը ցույց են տալիս, թե ինչպես մեր հայ-ամերիկյան համայնքները կարող են հարստացնել և ոգեշնչել հասարակությանը՝ մարդկանց համախմբելով մեր տոկունության և հույսի հնամյա հովանու ներքո», - նշել է Սան Ֆրանցիսկոյի Սուրբ Հովհաննես հայ առաքելական եկեղեցու հովիվ և Դեյվիդսոն լեռան խաչի հայկական խորհրդի անդամ, տեր Մեսրոպ քահանա Աշը։
Ժամանակի պատգամի բացման ժամանակ ներկա էին Սան Ֆրանցիսկոյի պատմական ընկերության ներկայացուցիչները, որոնք խնամքով ընդունեցին իրերը. դրանք կպատրաստվեն արխիվացման և հունիսին կցուցադրվեն Սան Ֆրանցիսկոյի իրենց թանգարանում՝ հանրության դիտման համար։
Պատգամատուփում հայտնաբերված իրերի թվում, որոնք շատ ավելին էին, քան կազմակերպիչներն ակնկալում էին, կային կաշվե կազմով Աստվածաշունչ, Սան Ֆրանցիսկոյի հեռախոսագիրք, թռուցիկներ, բոյսկաուտի կրծքանշան, 1933 թվականի քաղաքային արձանագրություն և մի քանի թերթ, այդ թվում՝ «Սան Ֆրանցիսկո Քրոնիկլ»-ի 1932 թվականի մարտի 27-ի համարը, որի առաջին էջում Զատկի տոնակատարության լուսանկարների կոլաժ էր, ինչպես նաև ժամանակի այլ թերթեր, որոնցից շատերի վերնագրերը հղում էին կատարում սպանության մի գործի։
Հին ժամանակի պատգամը բացելուց հետո նույն վայրում թաղվեց նոր, ավելի մեծ պղնձե պատգամատուփ։ Հիշարժան իրեր ներկայացրին տեղի տարբեր հոգևոր առաջնորդներ, այդ թվում՝ Սան Ֆրանցիսկոյի կաթոլիկ արքեպիսկոպոսության արքեպիսկոպոս Սալվադոր Կորդիլեոնեն և Սան Ֆրանցիսկոյի հույն ուղղափառ մետրոպոլիայի մետրոպոլիտ Գերասիմոսը։
Բազմության առջև արքեպիսկոպոս Կորդիլեոնեն ընթերցեց Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոսի 2015 թվականին Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիր՝ Ծիծեռնակաբերդ կատարած այցի ժամանակ արված հուզիչ մեջբերումը և դրա պատճենը դրեց նոր պատգամատուփի մեջ։
Հայ-ամերիկյան համայնքի անունից Արևմտյան թեմի առաջնորդ արքեպիսկոպոս Հովնան Տերտերյանը նոր պատգամատուփի մեջ դրեց 1884 թվականի Կոստանդնուպոլսի Նոր Կտակարանը, որը պատկանել է Ցեղասպանությունը վերապրածի, և այս իրադարձության համար հատուկ պատրաստված հայկական խաչքար։
Հոգևորականներից բացի, պատիվ էր ունենալ նահանգային և քաղաքային բազմաթիվ քաղաքական գործիչներ, որոնք ներկա էին այս պատմական իրադարձությանը։ Կալիֆոռնիայի փոխնահանգապետ Էլենի Կունալակիսը, Սան Ֆրանցիսկոյի քաղաքապետ Լոնդոն Բրիդը, ինչպես նաև Սան Ֆրանցիսկոյի վերահսկիչներ Միրնա Մելգարը և Ահշա Սաֆայը հանդես եկան հակիրճ խոսքով և հանդիսավոր կերպով իրենց փոքրիկ, Սան Ֆրանցիսկոյին առնչվող հուշանվերները դրեցին նոր ժամանակի պատգամատուփի մեջ։
Պատմական այս իրադարձությունը կազմակերպել էր Հյուսիսային Կալիֆոռնիայի հայ-ամերիկյան կազմակերպությունների խորհուրդը (CAAONC)՝ ավելի քան 30 հայ-ամերիկյան կազմակերպությունների միավորում, որը 1997 թվականին Սան Ֆրանցիսկոյի քաղաքային աճուրդի միջոցով ձեռք էր բերել Դեյվիդսոն լեռան խաչը։ CAAONC-ը վերանորոգել է խաչը և պահպանում է այն ու բլրի գագաթը՝ ի նշան երախտագիտության Սան Ֆրանցիսկոյին՝ Հայոց ցեղասպանությունը վերապրածների համար ապահով ապաստարան դառնալու համար։
«Սան Ֆրանցիսկոյի հայ-ամերիկյան համայնքը գոհունակությամբ փրկեց խաչը 1997 թվականին քանդվելուց և վերջին 25 տարիների ընթացքում հոգացավ այն՝ ի հիշատակ թուրքական կառավարության կողմից իրականացված Հայոց ցեղասպանության զոհերի», - նշեց CAAONC-ի հիմնադիր խորհրդի անդամ և միջոցառման հանդիսավար Ռոքսան Մակասջյանը։
«Մենք դա անում ենք որպես երախտագիտություն Սան Ֆրանցիսկոյին՝ մեկ դար առաջ հայ փախստականներին ընդունելու համար, և որպես մեր պատմությունը հարգելու միջոց՝ թե՛ որպես 301 թվականին քրիստոնեությունն ընդունած առաջին ազգ, թե՛ որպես Հայոց ցեղասպանությունը վերապրածների ժառանգներ։ Մեզ համար այս խաչը և ժամանակի այս պատգամատուփը մարմնավորում են հիշողության կարևորությունն ու նպատակը», - մեկնաբանեց Մակասջյանը։
Լսեք տեր Վազգեն Մովսեսյանի «The Next Step» փոդքաստի #390 թողարկումը, որը պատրաստվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 16-ին. 33-րդ րոպեից տեր Վազգենը ամփոփում է Գլենդելի Սուրբ Պետրոս հայկական եկեղեցու անդամների խմբի ուխտագնացությունը, որը նա էր առաջնորդում։ Ուխտագնացությունը 3 օրում 7 եկեղեցիներ այցելելն էր, ներառյալ՝ արշավը դեպի Դեյվիդսոն լեռան խաչ։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2023/04/Mt-Davidson-picture.jpg20481536Մարիա Համբարյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՄարիա Համբարյան2023-04-02 12:22:542024-11-24 21:24:59Դեյվիդսոն լեռան ժամանակի պատիճը հայտնաբերված է
Շնորհավորում ենք: Դուք նշանված եք և պատրաստվում եք ամուսնանալ: Սա ժամանակ է, որպեսզի Դուք աճեք միմյանց հանդեպ սիրո մեջ և խորհեք այն ուխտի լրջության մասին, որը տալու եք Սուրբ Խորանի առջև: Ստորև ներկայացված ֆայլը պարունակում է հարցեր, որոնք նախատեսված են որպես «զրույցի սկիզբ/երկխոսության խթանիչ»: Ես կազմել եմ այս հարցերը՝ հիմնվելով վերջին 40 տարիների ընթացքում ծխական քահանայի իմ ունեցած փորձի վրա: Հուսով եմ, որ այս հարցերը քննարկելով՝ Դուք ավելի լավ կճանաչեք միմյանց, և ավելին՝ ավելի լավ կհասկանաք Ձեզ՝ որպես կին կամ ամուսին, և այն կյանքը, որը միասին եք կիսելու:
