Միացյալ Նահանգներում այսօր մենք նշում ենք Աշխատանքի օրը՝ սեպտեմբերի առաջին երկուշաբթին։ Այլ երկրներում գոյություն ունեն նմանատիպ տոներ, ինչպիսին է Աշխատավորների օրը, սակայն ամերիկյան տոնը մի փոքր տարբերվում է նրանով, որ այն կենտրոնանում է հենց աշխատանքի՝ այն գործունեության վրա, որը կատարում է մարդը։
Մեր հասարակության մեջ աշխատանքը եկամուտ է բերում, իսկ կուտակված եկամուտը՝ ֆինանսական պարգևներ, ինչը կարող է աղավաղել և աղավաղում է իրական արժեքների մեր ընկալումը։ Փողը դառնում է նպատակ, այլ ոչ թե նպատակին հասնելու միջոց։
Քրիստոս մեզ հրավիրում է արդյունավետ կյանքի։ Լինի դա Հովհաննեսի 15-րդ գլխում ներկայացված որթատունկի և ողկույզների փոխաբերության միջոցով, թե Մատթեոսի 25-րդ գլխում նկարագրված Տաղանդների առակի միջոցով, որտեղ Նա հորդորում է մեզ օգտագործել այն տաղանդները, որոնք Աստված շնորհել է յուրաքանչյուրիս։ Մեծ թե փոքր, քիչ թե շատ՝ յուրաքանչյուր մարդ ունի տաղանդներ, որոնք պետք է բացահայտվեն։ Աշխատանքի օրվա տոնի համար սա տեղին որոնում է։
Այսօր՝ մեկ րոպե ամառային ժամանակի համար։7
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/09/Labor-Day-Badges-773-e1756697550933.jpg1125923Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-09-07 00:10:172026-09-06 16:25:06Աշխատանքի օրվա աշխատանքները
1958 թվականի սեպտեմբերի 2-ին՝ Սառը պատերազմի թեժ պահին, Թուրքիա-Հայաստան սահմանի երկայնքով հետախուզական թռիչք իրականացնող ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի անզեն C-130 ինքնաթիռը խոցվեց Խորհրդային Միության կողմից։ Թալին քաղաքի մերձակա Սասնաշեն գյուղում տեղի ունեցած ավիավթարի հետևանքով զոհվեցին ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի տասնյոթ զինծառայողներ։ Խորհրդային իշխանությունները մի քանի տարի շարունակ չբացահայտեցին ինքնաթիռի խոցման մանրամասները, և միայն 1992 թվականին՝ միջադեպից 34 տարի անց, 17 զինծառայողների աճյունները վերադարձվեցին Միացյալ Նահանգներ՝ պատշաճ հարգանքի տուրք մատուցելու և հուղարկավորելու համար։ Այդ ժամանակից ի վեր պարբերաբար անցկացվում են հիշատակի միջոցառումներ, այդ թվում՝ ավիավթարի վայրում խաչքարի և հուշարձանի տեղադրում, ինչպես նաև ԱՄՆ ռազմական և պետական պաշտոնյաների այցելություններ։
2018 թվականին ինձ հրավիրեցին Նեբրասկայի «Օֆուտ» ռազմաօդային բազա՝ ելույթ ունենալու ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի C-130 #60528 ինքնաթիռի խոցման 60-ամյակին նվիրված հավաքի ժամանակ։ Ես նաև հայոց եկեղեցու կարգով հոգեհանգստյան աղոթք մատուցեցի այս զինծառայողների հիշատակին։
C-130 ինքնաթիռը թռիչք էր կատարել Թուրքիայի, այսինքն՝ օկուպացված Հայաստանի ռազմակայանից։ Այն ընկավ Խորհրդային Միության տարածքում, որը օկուպացված Հայաստանի մեկ այլ հատվածն է։ Ինքնաթիռը խոցած ՄիԳ-17 կործանիչը կոչվել էր ինքնաթիռի հայ կոնստրուկտոր Միկոյանի անունով։ Եվ այս հայ հոգևորականը Նեբրասկայում հավաքված ավելի քան 200 ժառանգներին և ռազմաօդային ուժերի անձնակազմին խոստացավ, որ երբեք չի մոռանա այս միջադեպը և կպատմի այս պատմությունը բոլոր նրանց, ում կհանդիպի իր ճանապարհին։
Please join me at https://epostle.net/Sasnashen for the entire story of courage, bravery, valor, cover-up, commemoration and life. For today, I leave you with the words of the inscription on the plaque that sits at the crash site in Sasnashen:
Մենք երբեք չպետք է մոռանանք, որ ազատությունը երբեք անվճար չի տրվում։ Այն աշխարհի ամենաթանկ բանն է։ Ազատության համար երբեք միանվագ չեն վճարում։ Յուրաքանչյուր սերունդ պարտավոր է իր մասնաբաժինը վճարել։ Մեզանից յուրաքանչյուրը կարող է միայն հնարավորություն ընձեռել հաջորդ սերունդներին՝ ազատ ապրելու համար։
«Արմոդոքսին» այսօր» հաղորդաշարի հատուկ թողարկում՝ մեկ րոպեից ավելի տևողությամբ՝ ամառային շրջանի համար։
Բարեպաշտ քրիստոնյան, անշուշտ, կօգտվի Քրիստոսին օգնելու կամ նրա հետ շփվելու հնարավորությունից։ Շատերի համար Քրիստոսը միայն պատմության մեջ հայտնված անձնավորություն է, ուստի անվտանգ է նրան օգնության հասնելու ցանկությունը։ Եթե ես այն ժամանակ խաչելության վայրում լինեի, անկասկած, կընդդիմանայի նրա մեղադրողներին կամ տանջողներին։
Այն բոլոր մարտահրավերներից, որոնք Հիսուսն առաջարկում է Թագավորությանը մասնակցելու համար, չկա ավելի հստակ հրավեր, քան այն, որ նա առաջարկում է, երբ ասում է. «Քանզի քաղցած էի, և ինձ կերակրեցիք, ծարավ էի, և ինձ ջուր տվեցիք, օտար էի, և ինձ հյուրընկալեցիք, մերկ էի, և ինձ հագցրեցիք, հիվանդ էի, և ինձ այցելեցիք, բանտում էի, և ինձ մոտ եկաք... Քանի որ իմ այս փոքր եղբայրներից մեկին արեցիք, ինձ արեցիք» (Մատթեոս 25)։
Հիսուսին հանդիպելու համար ժամանակի մեջ ճանապարհորդելու կարիք չկա, նա մեր շուրջն է։
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Homeless-Matthew-25-772.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-09-01 00:10:402026-08-31 21:07:10Տեսնելով Հիսուսին այսօր
Արմոդոքսիան այսօր. Չարիքը լուսնի փոխաբերության միջոցով
Աստծո հրավերը՝ մասնակից լինելու կյանքի լիությանը, հաճախ կասկածի է ենթարկվում չարիքի առկայության պայմաններում։ «Չարիքի հիմնախնդիրը» «Ինչո՞ւ գոյություն ունի չարիքը» հարցն է, հատկապես բարի և ամենակարող Աստծո մասին ավանդույթի համատեքստում։ Թեև կրոնը չարիքի հիմնախնդրի լուծման բազմազան տարբերակներ է առաջարկել, որոնք հայտնի են որպես թեոդիցիաներ, ցավոք, այն նաև մղել է մարդկանց մեղադրական մատով ցույց տալու ուրիշներին՝ որպես չարիքի հեղինակների։
Պարզ գիշերվա ընթացքում լուսնին արագ հայացք նետելը կարող է օգնել պատասխան գտնելու հարցում։ Լուսնի խառնարաններով պատված մակերեսը պայմանավորված է մթնոլորտի բացակայությամբ։ Տիեզերական մարմինները հարվածել են դրա մակերեսին, և արդյունքը ակնհայտ է։ Ինչ վերաբերում է Երկրին, ապա մենք ունենք մթնոլորտ, որը պաշտպանում է մեզ ժայռերից և քարաբեկորներից, որոնք քայքայվում են դեպի ներքև ընթանալիս։ Այս պաշտպանության գինն այն է, որ մենք ստիպված ենք բախվել մթնոլորտային աղետների, ինչպիսիք են փոթորիկները, մրրիկները, տորնադոները և այլն։ Այս ամենը գործարքի մի մասն է։
Պաշտամունքը հաճախ դիտարկվում է որպես քրիստոնեական կյանքի լրացուցիչ կրոնական տարր։ Պաշտամունքի և դրա լեզվի մեջ հաճախ ենթադրվում է նպատակասլացության զգացում, այն է՝ հաճեցնել Աստծուն։ Հին Կտակարանի մեծ մասը նպաստում է այս զգացողությանը, որն իր մեջ պարունակում է հեթանոսական ծեսերի հետքեր՝ աստվածներին հաճեցնելու և նրանց զայրույթից խուսափելու համար։
Պաշտամունքը Քրիստոսի հրավերն ընդունելն է՝ կյանքին մասնակցելու համար։ Հայ եկեղեցում պաշտամունքը, ի հեճուկս այն ամենի, ինչ Դուք գուցե լսել կամ զգացել եք, տոնախմբություն է։ Այն տեղի է ունենում Աստծո և բոլոր սրբերի ներկայությամբ և մեզ միավորում է աշխարհի բոլոր այն մարդկանց հետ, ովքեր մասնակցում են պաշտամունքին՝ որպես մեկ քրիստոնյա ընտանիք։ Այստեղ մենք կորցնում ենք «ես»-ը և հասկանում մեզ որպես ավելի մեծ հավաքականության մաս՝ պատասխանատվություն կրելով մեր ընտանիքների, համայնքների և աշխարհի հանդեպ։
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
Շապիկ. Էջմիածնի միաբանություն, Գրեգորի Բեյլերյան, 2014 թ.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Worship-Congregation-e1756158465931.jpg7541125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-28 00:12:042026-08-27 12:59:16Պաշտամունք, որն ուղղված է ում.
Հայկական ազգանունները ավանդաբար ավարտվում են «յան» վերջածանցով՝ ցույց տալու համար պատկանելությունը։ Այն նշանակում է «…ընտանիքից»։ «Պետրոսյան» ազգանունը նշանակում է Պետրոսի ընտանիքից, ինչը անգլերենում համարժեք է Փիթերսոնին։
Հիսուսի ընտանիքի անդամները նույնպես ունեն «յան» անվանադրման ավանդույթը։ Նրանց անվանում են քրիստոնյա, այսինքն՝ Քրիստոսի ընտանիքից։ Նրա ընտանիքը կազմված է նրանցից, ովքեր ընդունում են Նրա հրավերը՝ միանալու համար։
Մատթեոսի ավետարանի 12-րդ գլխում մենք կարդում ենք Հիսուսի խոսքերը, երբ Նա «իր ձեռքը մեկնեց իր աշակերտների վրա և ասաց. «Ահա՛ իմ մայրը և իմ եղբայրները. որովհետև ով որ կատարում է իմ երկնավոր Հոր կամքը, նա՛ է իմ եղբայրը, քույրը և մայրը»»։ (հմր. 48-50)
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/Baby-dad-Van-Gogh.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-26 00:10:572026-08-25 21:28:44Իանը ընտանիք է
Բեյսբոլի խաղում խաղացողը կարող է դուրս մնալ կամ գնդակին չդիպչելով, կամ էլ լավ նետված գնդակին չարձագանքելով: Պատիժը՝ «ստրայքը», կիրառվում է թե՛ գործողության, թե՛ անգործության համար, եթե հարվածելու հնարավորություն եղել է: Այո՛, ստրայքը գրանցվում է ինչպես նպատակին չհասնող գործողության, այնպես էլ բաց թողնված հնարավորության համար:
Քրիստոսը մեզ հրավիրում է գործելու: Հիսուսը պատվիրում է մեզ «խնդրել, փնտրել և թակել» (Մատթեոս 7:7), ինչպես նաև «կերակրել քաղցածներին, հագցնել մերկերին, մխիթարել տառապյալներին» (Մատթեոս 25): Մեր կյանքում հարվածելու հնարավորությունները բազմաթիվ են, երբ ամեն օր մեզ են նետվում հուսահատությունն ու հիվանդությունը:
Քրիստոնյան կոչված է գործելու՝ հարվածելու՝ օգտագործելով իր տաղանդները՝ այն օրհնությունները, որոնք յուրահատուկ են միայն իրեն:
Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/swinging-the-bat-no-strike-754-e1754330717696.jpg7601125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-25 00:10:022026-08-23 17:34:03Երկու հարված՝ դուրս
Թեև քրիստոնեությունը գործի կրոն է, երբեմն անհնար է թվում մեր խոսքերով, գործերով և աղոթքներով որևէ ազդեցություն թողնել՝ մեծ թե փոքր: Հիվանդությունները, քաղցկեղը և պատերազմները սարսափելի են, և մեկ մարդու աղոթքը կամ ներդրումը աննշան է թվում դրանց ստեղծած քաոսը մեղմելու համար:
Օդերևութաբան Էդվարդ Լորենցը շրջանառության մեջ դրեց «թիթեռի էֆեկտ» տերմինը, որը ցույց է տալիս, թե ինչպես մի թվացյալ աննշան իրադարձություն՝ ինչպես թիթեռի թևերի թափահարումը, կարող է տեսականորեն ազդել լայնածավալ երևույթների վրա, օրինակ՝ շաբաթներ անց տեղի ունեցող տորնադոյի ձևավորման: Թիթեռի էֆեկտը հզոր հիշեցում է այն մասին, որ մի նուրբ, գրեթե աննկատ ժեստը կարող է փոխել շատ ավելի մեծ իրադարձությունների ընթացքը:
Երբեք մի՛ հուսահատվեք խնդրի մեծությունից: Գնահատեք խոսքերի, ընտրությունների և գործերի թաքնված նշանակությունը: Ոչինչ երբեք իսկապես աննշան չէ: Հիշե՛ք Հիսուսի կոչը. «Եթե մանանեխի հատիկի չափ հավատ ունենաք՝ [ամենափոքր սերմերից մեկը], կասեք այս լեռանը՝ “տեղափոխվի՛ր այստեղից այնտեղ”, և այն կտեղափոխվի. և ոչինչ ձեզ համար անհնարին չի լինի»։ Մատթեոս 17:20
«Եթե մեկը Ինձ մնալու չլինի, – ասում է Հիսուսը, – նա դուրս կնետվի որպես ճյուղ և կչորանա. նրանց հավաքում են, կրակի մեջ գցում, և նրանք այրվում են»։
Հիսուսը մեզ զգուշացնում է առանց նպատակի ապրած կյանքի մասին։ Որթատունկին կապված լինելով՝ մենք հասկանում ենք, որ պտուղ տալու միջոցով ունենք նպատակ և իմաստ։ Մեռած ճյուղերը չեն կարող պտուղ տալ։ Այն ամենը, ինչ մահանում է, չորանում և փտում է։ Այս փոխաբերությամբ Հիսուսը հավելում է, որ բերքատու ճյուղերի համար տեղ է ազատվում՝ անպտուղ ճյուղերը հավաքելու և այրելու միջոցով։
Այժմ մի զգուշացում, նախքան կսկսեք շուրջներդ չորացող ճյուղեր փնտրել։ Մեր գործը պտուղ տալն է։ Մեր գործը Որթատունկին՝ Սիրուն կապված մնալն է, որպեսզի կարողանանք բարի պտուղներ տալ։ Աստված միակ Խնամողն է՝ Այգեգործը, ով որոշում է, թե որ ճյուղերը պետք է մնան և որոնք պետք է էտվեն։
Այս շաբաթվա դասերի հետ մեկտեղ, ևս մեկ անգամ կարդացեք Հովհաննեսի 15-րդ գլուխը և կիսվեք Ձեր կապի բերած ուրախությամբ։
Արմոդոքսիան այսօր. չմոռանալով չամիչի և երկաթի մասին
Չամիչը չորացրած խաղող է։ Այո՛, այն համեղ, հյութալի և անուշաբույր խաղողը, որը Որթատունկին միացած ճյուղի արդյունք է, եթե չսպառվի, կչորանա ու կկնճռոտվի։ Ստացված խաղողն ունի վերջնական նպատակ և կոչում՝ համ, սնունդ և գեղեցկություն պարգևել ուրիշներին ու աշխարհին։ Սակայն իր կենսացիկլի ավարտին, երբ այն անջատվում է Որթատունկից, այն մահացած է։ Անկախ նրանից, թե որքան գեղեցիկ տեսք, համ կամ բույր ունի, այն անկասկած մահացած է։
Հիսուսն այս փոխաբերությունը կիրառում է հիշեցնելու համար, որ գեղեցկությունը միայն մակերեսային է։ Եթե մենք կապված չենք Աստվածայինին, գուցե վայելում ենք հարստություն, գեղեցկություն և շքեղություն՝ այսինքն՝ լավ տեսք, համ և բույր ունենք, բայց հոգեպես մահացած ենք։ Իհարկե, չամիչը նույնպես սննդարար է, այն երկաթի աղբյուր է։ Մտածե՛ք այդ մասին. երկաթը սառը մետաղ է։ Այո՛, Հիսուսի փոխաբերությունը գործում է, քանի որ այն պատկերում է Ճշմարիտ Որթատունկից բաժանվածությունը։
