Այրված ճյուղեր

Արմոդոքսիան այսօր. Ճյուղերի այրումը

«Եթե մեկը Ինձ մնալու չլինի, – ասում է Հիսուսը, – նա դուրս կնետվի որպես ճյուղ և կչորանա. նրանց հավաքում են, կրակի մեջ գցում, և նրանք այրվում են»։

Հիսուսը մեզ զգուշացնում է առանց նպատակի ապրած կյանքի մասին։ Որթատունկին կապված լինելով՝ մենք հասկանում ենք, որ պտուղ տալու միջոցով ունենք նպատակ և իմաստ։ Մեռած ճյուղերը չեն կարող պտուղ տալ։ Այն ամենը, ինչ մահանում է, չորանում և փտում է։ Այս փոխաբերությամբ Հիսուսը հավելում է, որ բերքատու ճյուղերի համար տեղ է ազատվում՝ անպտուղ ճյուղերը հավաքելու և այրելու միջոցով։

Այժմ մի զգուշացում, նախքան կսկսեք շուրջներդ չորացող ճյուղեր փնտրել։ Մեր գործը պտուղ տալն է։ Մեր գործը Որթատունկին՝ Սիրուն կապված մնալն է, որպեսզի կարողանանք բարի պտուղներ տալ։ Աստված միակ Խնամողն է՝ Այգեգործը, ով որոշում է, թե որ ճյուղերը պետք է մնան և որոնք պետք է էտվեն։

Այս շաբաթվա դասերի հետ մեկտեղ, ևս մեկ անգամ կարդացեք Հովհաննեսի 15-րդ գլուխը և կիսվեք Ձեր կապի բերած ուրախությամբ։

Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։