“If anyone does not abide in Me,” says Jesus, “he is cast out as a branch and is withered; and they gather them and throw them into the fire, and they are burned.”
Jesus cautions us about a life lived without purpose. In being connected to the vine, we understand that we have purpose and meaning by bearing fruit. The dead branches cannot bear fruit. Whatever dies withers and decays. With this metaphor, Jesus adds that room is made for the productive branches by gathering and burning the barren branches.
Now a word of caution before you start looking around for withering branches. Ours is to produce. Ours is to be connected to the Vine, to Love, so that we may produce good fruit. God is the sole Caretaker – the Vinedresser – who decides which branches remain and which are pruned.
With the lessons of the week, read the John 15 passage one more time and share the joy of your connection.
Armodoxy for Today, one minute for Summertime: Actions to Love
Christianity is a religion of action. Over and over again, Christ teaches that we are to use the talents God has given us to bring goodness to lives – ours, as well as the lives of others. It is in doing that we discover responsibility. Hence, life has value and meaning when we act, when we share the gifts God showers on us, with others.
Jesus’ singular commandment was to love. And to avoid an misunderstanding, Jesus demonstrates the action of love with His life. “Love one another as I have loved you,” he says (John 13:34). Jesus’ love is a sacrificial love. We’re called to that same standard, to love by giving of ourselves.
Today’s one minute for Summertime.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/08/bike-by-bus-stop-752.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-08-07 00:10:272026-08-06 22:17:21Սերը գործողություն է
The proclamation made by Peter, that Jesus is “the Christ, the Son of the Living God” grants him a blessing by the Lord himself. “Blessed are you, Simon Bar-Jonah,” says Jesus, “for flesh and blood has not revealed this to you, but My Father who is in heaven. And I say to you that you are Peter, an on this rock I will build My church, and the gates of Hades shall not prevail against it.
Herein the eternal realm is aligned with the temporal. The Proclamation of the Christ as the Son of the Living God is the foundation upon which Church is built. It is the Church (in the story of the Transfiguration = Peter, John and James) who’s eyes are opened to the Revelation of the Christ Light. This Light is the original Light, not predicated on any other source but the Divine. In the beginning, before there was a sun or stars, there is Light, whether your definition of first moments are a Big Bang or the Words of the Creator, “Let there be Light.” Before there is anything to measure or quantify light, there is Light! At the Transfiguration, humanity – the Church – experienced a glimpse of the Eternal Light.
Today’s one minute for Summertime.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/07/Eternal-Light-transfiguration.jpg600600Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-07-15 00:10:142026-07-14 20:36:40Պայծառակերպված լույս
A set of conversations between Jesus and his disciples took place before the Transfiguration. This week we are looking at the sayings of Jesus as a preface to the Revealtion of God at this Event.
According to Matthew’s Gospel (16) Jesus asks his disciples, about the buzz on the streets of Jerusalem. “Who do people say that I, The Son of Man, am?”
The disciples gave some interesting answers – “Some say John the Baptist; others say Elijah; and still others, Jeremiah or one of the prophets.”
“But what about you?” Jesus asks. “Who do you say I am?”
This dialogue has been an ongoing one for two thousand years with people describing Jesus as a good man, a holy man, a teacher, a politician, a religious fanatic, or, as Simon Peter answered, “You are the Messiah, the Son of the living God.”
People continue to dissect, analyze and try to understand Jesus. The important question has always been the same: What about you? Who do YOU say that I am?
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/07/Faceless-Jesus-who-do-you-say-that-I-am.jpg900600Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-07-14 00:10:012026-07-14 20:17:20Պայծառակերպության տեքստեր, մաս 2
Armodoxy այսօր. Ճանապարհ դեպի Լույսի կենտրոն. հինգ մասից բաղկացած մինի-սերիալ՝ նվիրված Հայ Եկեղեցու կյանքի այս հատուկ շաբաթվան: Հինգ օր, հինգ ոգեշնչում, հինգ կայծ, որոնք միավորվում են՝ Քրիստոսի Լույսը շողալու համար:
Օր 5. Սուրբ Էջմիածին. Հայաստանի քրիստոնեացման շաբաթօրյա տոնակատարության վերջին օրը Սուրբ Էջմիածնի տոնն է։ Սուրբ Էջմիածնի շարականը ներառում է «Եկայք շինեսցուք զխորան լուսոյ» արտահայտությունը։
Հայաստանի դարձով «Ճշմարիտ Լույսը, որ լուսավորում է ամեն մարդու» (Հովհաննես 1:9), լուսավորեց Հայաստանը։ Գրիգորը և Տրդատը՝ ձեռք ձեռքի տված, եկեղեցին և պետությունը միասին, եկան Ավետարանը տարածելու ժողովրդի մեջ։ Տեսիլքում Գրիգորը տեսավ Հիսուս Քրիստոսին, որ իջնում է երկնքից և ոսկե մուրճով նշում չորս կետ՝ սահմանելով մի տարածք։ Այստեղ կառուցվեց քրիստոնեության առաջին տաճարը։ «Էջմիածին» բառը սահմանում է նրա տեսիլքը՝ բառացիորեն նշանակելով «Միածնի էջքը»։
Շաբաթ տևող տոնակատարությունը՝ Սրբուհիներ Հռիփսիմեի, Գայանեի և Սուրբ Գրիգորի տոներով, ավարտվում է այն հռչակմամբ, որ Աստծո Միածին Որդին իջավ երկնքից և դարձավ Լույսը, որ լուսավորեց հայոց հոգին։ Այսօր ամբողջ Հայաստանում հազարավոր ուխտավորներ են հավաքվում Հռիփսիմեի, Գայանեի և Խոր Վիրապի վանքերում՝ հաղորդակցվելու այս պատմության էությանը։ Սակայն հայ եկեղեցու պատմության վաղ շրջանում տոնակատարության այս օրինաչափությունը հաստատվեց, քանի որ Քրիստոսի Լույսը փոխակերպել էր ժողովրդին։ Միայն 100 տարի անց Հայաստանի եկեղեցին հանձնարարեց թարգմանել Սուրբ Գրքերը։ Այդ նպատակով Մեսրոպ Մաշտոց անունով մի վանական ստեղծեց հայոց այբուբենը։ Այդ այբուբենով ամբողջ Աստվածաշունչը թարգմանվեց այնպիսի եղանակով, որը աստվածաշնչագետների կողմից համարվում է «Թարգմանությունների թագուհի»։ Եվ հետագայում հայ ազգը վայելեց գրականության ոսկեդարը։ Մշակույթն ու կրթությունը այս ժամանակաշրջանի գլխավոր նշաններն էին՝ շնորհիվ Եկեղեցու։
Դարձից ընդամենը 150 տարի անց Հայաստանը ստիպված եղավ պատերազմել Հիսուս Քրիստոսի հանդեպ իր հավատարմության պատճառով։ Վարդանանց պատերազմը համարվում է պատմության մեջ քրիստոնեությունը դավանելու ազատության համար մղված առաջին ճակատամարտը։ Արդյունքում քրիստոնեությունը տարածվեց հրդեհի պես։ Սա առաջին անգամը չէր, որ հայերը ոտքի կանգնեցին հանուն իրենց հավատքի։ Նրանք հալածվել են մինչև Ցեղասպանության աստիճան և շարունակում են հալածվել, քանի որ կրում են «քրիստոնյա» պիտակը։ Հիսուսը հրավիրեց մեզ՝ ասելով. «Եթե մեկը կամենում է հետևել Ինձ, թող ուրանա իր անձը, ամեն օր վերցնի իր խաչը և հետևի Ինձ»։ Այդ խաչը հայ ժողովրդի համար ծանր է եղել, բայց այն նաև նրա փրկությունը։ Արքեպիսկոպոս Հովնան Տերտերյանն ասել է. «Սուրբ Էջմիածնի շնորհիվ մեր՝ որպես ազգ և ժողովուրդ, ներկայությունը ապահով է»։
Շատերը փորձում են հրաժարվել խաչից՝ ընտրելով աշխարհիկ հարմարավետությունը։ Ցավոք, նրանք զոհաբերում են կյանքի լիությունը և այն փայլը, որը գալիս է Լույսից։
Նորին Սրբություն Գարեգին Ա-ն՝ ի հիշատակ օրհնյալ, ժամանակին հռչակեց. «Էջմիածինը առաքելություն է», և այդ պարզ խոսքով ուղղություն սահմանեց մեզանից յուրաքանչյուրի համար, ով առնչվում է այս պատմությանը։ Ինչպես Epostle-ի միջոցով փոխանցվող ողջ պատմությունը, այնպես էլ մինի-սերիալում ձեր լսած Էջմիածնի պատմությունը իրական արժեք է ստանում, երբ մենք այն կապում ենք մեր կյանքի հետ։ Առաքելությունը մերն է՝ հռչակել Լույսի կարևորությունը խավարի մեջ։ Մեր շուրջը տիրող պատերազմների, ատելության և անհանդուրժողականության պայմաններում Էջմիածնի հայկական պատմությունը աշխարհին հույսի կայծ է տալիս՝ բորբոքված ուժով, փորձություններով սնված, բայց Հիսուս Քրիստոսով հիմնավորված և լուսավորված։
Այս կիրակի Սուրբ Էջմիածնի տոնն է։ Աղոթենք. Ո՛վ Տեր Հիսուս Քրիստոս, Դուք հպվեցիք մեզ Ձեր ամենահամեստ պատգամաբերներից մեկով՝ մի երիտասարդ աղջկա միջոցով, ով «Ոչ» ասաց մեծերին ու հզորներին։ Փոխարենը՝ մի ազգ և ժողովուրդ բացահայտեց Ճշմարիտ Լույսը։ Դուք եկաք խավարի մեջ, այն մարդկանց կյանք, ովքեր հյուսեցին սիրո, կարեկցանքի, հանդուրժողականության, համբերության, բժշկության և հարության գորգը։ Թող մենք լինենք այդ Լույսի արտացոլանքը մեր բոլոր գործերում։ Առաջնորդե՛ք մեզ, Տե՛ր, սեր, կարեկցանք, հանդուրժողականություն և բժշկություն խթանող ուղիներով, որպեսզի արժանի լինենք Խաղաղարարի օրհնությանը։ Ամեն ինչում մենք շնորհակալություն ենք հայտնում և փառաբանում Ձեզ՝ Հոր և Սուրբ Հոգու հետ միասին։ Ամեն։
Շապիկ՝ Լունա և Գրեգորի Բեյլերյան, 2023
https://epostle.net/wp-content/uploads/2024/12/etchmiadzin_Cathedral_photographs_by_gregory_beylerian-46.jpg7501000Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-06-05 00:10:492026-06-04 21:30:52Արարատ շաբաթ, օր 5. Էջմիածինը՝ լույսի կենտրոն
Armodoxy for Today: The Theophany – Christ is born and revealed!
We have arrived at the Theophany. Advent has prepared us to accept with clarity and purpose, the great news: Christ is Born and Revealed. More than a “Christmas Celebration” we now understand the great Revelation: “For God so love the world that he gave his only begotten Son…” (John 3:16) Most have learned or memorized this passage by heart. Following Advent, and this Advent Journey, I trust that these words resonate deep in your spiritual consciousness.
It is not by accident that we have not spoken about the virgin birth, the obedience of Joseph, the visit of the Magi or the shepherds’ vigil thus far. No worries, we will. But today we move to the Baptism of Jesus, the starting point of his ministry. The Baptism is recorded by all the evangelists – Matthew, Mark, Luke and John — in their Gospels. In a very real sense, his baptism was the “birth” of him ministry. Reading the account of St. Matthew (chapter 3) we find, “When He had been baptized, Jesus came up immediately from the water; and behold, the heavens were opened to Him, and He saw the Spirit of God descending like a dove and alighting upon Him. And suddenly a voice came from heaven, saying, ‘This is My beloved Son, in whom I am well pleased.’”
At this one moment in history, God is revealed as the Holy Trinity. The Son of God stands in the River Jorden, the Holy Spirit descends on Jesus in a dovelike manner and the voice of God the Father is heard. The Revelation of all three Persons of the Holy Trinity gives definition to the Feast of “Theophany.” Asdvadzahaydnoutiun
In the Armenian Church the Feast of Theophany encompasses all of the events in the life of our Lord Jesus from his Birth to his Baptism. At the conclusion of the Divine Liturgy, water is blessed to symbolize the Baptism of Jesus. Into the water is poured Holy Miuron, that is chrism or “Holy Oil” which comes from the time of Christ and is preserved and renewed in the Armenian Church every seven years.
Today is a new beginning. It is a new day of celebration. In modern terms, you can think of it as a hard reset, it is like hitting the reset button on your device and coming back to the original form. In this case, were back – reset – life as it was meant to be. Today, the Light shines bright, for the Author of Light is shining in our hearts.
Now that you have arrived at Theophany after this intense period of Advent, I invite you to follow along the daily podcasts, “Armodoxy for Today” where we will explore the intricacies of the Armenian Church and her faith. The OG – original Gospel message as presented by the Armenian Church. If you have missed any of the Advent series, you’ll find the lessons archived on Epostle.net. Moving forward, we’ll learn where the Christmas narratives of shepherds, wisemen and stars fit into our Faith? What is the mystical and magical quality of Holy Miuron? What is the strength of the Holy Divine Liturgy that is repeated every week? Because Armodoxy for Today connects the dots between the ancient and the current, the sacred and the secular, our relationships today with the beauty of God’s Kingdom and His Love and Kindness for each of us.
On this special day, our prayer is the prayer of the Angels, let there be peace on earth and good will toward all. I leave you today with a special hymn, Aysor Hayragan, Today the Voice of the Father, is heard at the River Jordon and in our lives today. It is meditative and I invite you to be swept away by the melody and this celebratory rendition by the Vem Radio Choir. (Visit the Vem website for broadcasts and information.)
Christ is Born and Revealed! Blessed is the Revelation of Christ.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/01/Epostle-Baptism-Icon.jpg765495Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-01-06 00:01:132026-01-05 23:09:04Աստվածահայտնություն. Աստծո հայտնությունը
Թարգմանությունը ըմբռնման առաջին քայլն է։ Այն փաստը, որ մեր աշխարհում այսօր այդքան շատ թյուրիմացություններ կան, մատնանշում է թարգմանելու անկարողությունը (կամ անցանկությունը)։ Հայ եկեղեցին առաջիկա հանգստյան օրերին նշում է «Սրբոց Թարգմանչաց» տոնը։ Այս խմբի անդամները ժամանակակիցներ չեն եղել, այսինքն՝ նրանք ապրել են տարբեր ժամանակաշրջաններում՝ իրարից բաժանված մոտ 700 տարվա ընթացքով, սակայն նրանք հայտնի են որպես մեկ խումբ՝ Սուրբ Թարգմանիչներ։ Երեկ մենք դիտարկեցինք այդ խումբը և հասկացանք, որ նրանց միավորող ընդհանուր թելը հաղորդակցվելու նրանց կարողությունն էր՝ բարդ և խճճված երևույթները պարզեցնելու միջոցով։
Հիսուսը վերջնական թարգմանիչն էր։ Նա եկավ մի աշխարհ, որը պատված էր օրենքներով ու կանոնակարգերով, որոնք մարդկանց օտարացնում էին հավատքի էությունից՝ Աստծուց։ Նա պարզեցրեց այն։ Ցորենի, սերմերի, հողի և տաղանդների մասին առակներով Նա պարզեցրեց նպատակի և աստվածակենտրոնության ամենաբարդ գաղափարները։ Նա պարզեցրեց բարդ օրենքները։ Հին Կտակարանում կա 617 օրենք։ Մովսեսը դրանք հասցրեց 10 պատվիրանի։ Հիսուսը դրանք էլ ավելի պարզեցրեց՝ հասցնելով մեկ բառի՝ Սեր։ «Սիրի՛ր Տիրոջը՝ քո Աստծուն, քո ամբողջ սրտով, քո ամբողջ հոգով և քո ամբողջ մտքով», – պատասխանեց Նա, երբ հարցրին, թե որն է մեծագույն պատվիրանը։ «Եվ երկրորդը նման է դրան. Սիրի՛ր մերձավորիդ քեզ պես։ Այս երկու պատվիրաններից են կախված ամբողջ Օրենքը և Մարգարեները» (Մատթեոս 22:37-38)։
Մտածե՛ք, թե որքան պարզ է սա։ Եթե սիրում եք Աստծուն և սիրում եք մերձավորին, ապա չեք կարող սպանել, չեք կարող ստել, չեք կարող գողանալ, դուք լցված եք ուրիշների հանդեպ հարգանքով։ Հետևաբար, օրենքի և մարգարեների պարզեցումը գտնվեց Հիսուս Քրիստոսի անձի մեջ։ Նա օրենքի և մարգարեների կատարումն է։ Նա հստակ ասաց. «Ես եմ ճանապարհը, ճշմարտությունը և կյանքը» (Հովհաննես 14:6)։
The Holy Translators directed people to Christ. It was St. Nersess Shnorhali, the 12th century member of this group, who equated Christ with Love. “The name of Love is Jesus” he wrote in the Aravod Luso hymn. In pointing to Christ, the Holy Translators were pointing to love as the golden key of understanding. That is, through love, the most complex and complicated realities are translated and simplified.
Թարգմանիչները պատմական անձինք են, սակայն մեր օրերում ևս կան թարգմանիչներ։ Մտածեք մի մոր մասին, որը կանգնած է իր ամուսնու, երեխաների, երբեմն ծնողների կամ հարազատների միջև և ինչ-որ կերպ թարգմանում է տարբերվող մտքերն ու տրամադրությունները՝ ներդաշնակություն հաստատելու համար։ Մտածեք ուսուցչի մասին, որը լրացուցիչ ժամանակ է հատկացնում աշակերտին՝ վստահեցնելու նրան, որ անհաջող քննությունից հետո էլ կան հնարավորություններ։ Կամ մտածեք քահանայի մասին, որը մխիթարություն է բերում մի ընտանիքի, որը չի կարողանում հասկանալ, թե ինչպես է վերապրելու սիրելիի ողբերգական կորուստը։ Նրանք բոլորն այն մարդիկ են, ովքեր ընդունել են թարգմանելու՝ այսինքն՝ ուրիշներին հասկանալու հրավերը։ Եվ այդ հրավերն այժմ տրված է մեզ՝ Ձեզ և ինձ։ Ընդունե՛ք այդ հրավերը։ Թարգմանե՛ք դառնության, ատելության, անջատողականության և այն ամենի բարդությունը, ինչը խանգարում է մեզ հասկանալ միմյանց, թարգմանե՛ք դրանք Քրիստոսի պատգամի պարզության՝ սիրո միջոցով։
Աղոթենք. «Տե՛ր Քրիստոս մեր Աստված, Ձեր Սուրբ Թարգմանիչների՝ Սուրբ Մեսրոպի, Եղիշեի, Մովսես Քերթողի, Դավիթ Անհաղթ փիլիսոփայի, Գրիգոր Նարեկացու և Ներսես Կլայեցու բարեխոսությամբ, խնդրում եմ, որ բացեք սիրտս ըմբռնման համար, որպեսզի կարողանամ ներդաշնակ լինել շրջապատիս և նրանց հետ, ում հետ շփվում եմ։ Թող որ ուրախություն գտնեմ Ձեր սիրո պատվիրանի պարզության մեջ և այն միշտ պահեմ իմ առջև՝ այս կյանքով անցնելիս։ Ամեն ինչում փառաբանում եմ Ձեզ՝ Հոր և Սուրբ Հոգու հետ։ Ամեն»։
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/10/Translate-805-e1760072204723.jpg7801125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-10-10 00:01:132025-10-09 21:57:41Թարգմանելով այսօր
Worship is often looked at as an extra bit of religiosity in the Christian experience. Implied in worship and the language of worship is often feelings of purpose, that is to please God. Much of the Old Testament contributes to this feeling that has traces of the pagan rituals to please the gods, and avoid their wrath.
Worship is your acceptance of Christ’s invitation, to participate in life. Worship in the Armenian Church, contrary to everything you may have heard or felt, is a celebration. It takes place in the presence of God and all the saints, and unites us with all others who participate in the worship throughout the world, as one Christian family. Here we lose the self and understand ourselves as part of the bigger collective, with responsibilities toward our families, communities and the world.
Armodoxy for Today, one minute for Summertime: Fulfilling the Law and Prophets
At the Transfiguration, Jesus is surrounded by two Old Testament characters, Moses and Elijah. They represent the Law and the Prophets respectively. God’s voice is heard saying, “This is my beloved Son, with whom I am well pleased. Listen to Him.” *
In the Armenian Church tradition, Jesus is the fulfilment of the Law and the Prophets, a pronouncement which is made every Sunday at the conclusion of the Divine Liturgy in every Armenian Church. Indeed, the Kingdom of God is at hand. It is enacted.
God gave the Law, He gave the prophets, but He so loved the world, that He gave His only begotten Son. (John 3:16)
Today’s one minute for Summertme.
*Matthew 17:1–8, Mark 9:2–13, Luke 9:28–36, 2 Peter 1:16–18
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/07/Jesus-Law-and-Prophets-e1753760282671.jpg7731125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-07-29 00:01:232025-07-28 21:02:57Օրենքի և մարգարեների կատարումը
Armodoxy for Today: 10x One Minutes on the Lord’s Prayer, Part 4 –Your Kingdom Come
Before Jesus arrived at the River Jordon to be baptized, John the Baptist was proclaiming, “Repent, for the Kingdom of Heaven is near.” (Matthew 3:2) In common parlance use the expression “To Kingdom come” after words such as blow, blast, or send as a threat, e.g., “I’ll blow you to Kingdom come.” And so, often God’s Kingdom is seen as a location, someplace in the future which also signals an end to all things.
But as Armodoxy attests, the original message and Kingdom was ushered in with Christ. We read from Scripture, “Once, on being asked by the Pharisees when the kingdom of God would come, Jesus replied, “The coming of the kingdom of God is not something that can be observed, nor will people say, ‘Here it is,’ or ‘There it is,’ because the kingdom of God is in your midst.” (Luke 17:20-21) It is not by chance that Jesus was standing in their midst when he said these words.
Our request in the Lord’s Prayer is that God’s Kingdom may be revealed to us. We are asking for His presence in our lives, today, in the here and now.
This is the fourth of 10, one minute for Summertime.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/07/sunset-kingdom-741.jpg11251125Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-07-17 00:01:422025-07-16 18:15:46Եկեսցե արքայություն Քո – 4-ը 10-ից
