Պայծառակերպված լույս

Արմոդոքսի՝ այսօր. Մեկ րոպե ամառային ժամանակի համար

Խոսքեր, որոնք հանգեցրին Այլակերպության մաս 3

Պետրոսի հռչակումը, թե Հիսուսը «Քրիստոսն է՝ Կենդանի Աստծո Որդին», Տիրոջ կողմից օրհնության է արժանացնում նրան։ «Երանի՜ քեզ, Սիմո՛ն, Յովնանի որդի», – ասում է Հիսուսը, – «որովհետև մարմինն ու արյունը չէ, որ հայտնեցին քեզ սա, այլ Իմ Հայրը, որ երկնքում է։ Եվ Ես ասում եմ քեզ, որ դու Պետրոսն ես, և այս ժայռի վրա Ես կկառուցեմ Իմ եկեղեցին, և դժոխքի դռները չեն հաղթահարի այն»։

Այստեղ հավերժականը համադրվում է ժամանակավորի հետ։ Քրիստոսի՝ որպես Կենդանի Աստծո Որդու հռչակումը այն հիմքն է, որի վրա կառուցվում է Եկեղեցին։ Հենց Եկեղեցին է (Այլակերպության պատմության մեջ՝ Պետրոսը, Հովհաննեսը և Հակոբոսը), որի աչքերը բացվում են Քրիստոսի Լույսի հայտնության առջև։ Այս Լույսը սկզբնական Լույսն է, որը կախված չէ որևէ այլ աղբյուրից, բացի Աստվածայինից։ Ի սկզբանե, նախքան արեգակի կամ աստղերի գոյությունը, եղել է Լույսը՝ անկախ նրանից, թե ինչպես եք սահմանում առաջին պահերը՝ որպես Մեծ պայթյուն, թե Արարչի խոսքերով՝ «Թող լույս լինի»։ Նախքան լույսը չափելու կամ քանակականացնելու որևէ բան լինելը, գոյություն ունի Լույսը։ Այլակերպության ժամանակ մարդկությունը՝ Եկեղեցին, ականատես եղավ Հավերժական Լույսի մի փոքրիկ ակնթարթի։

Այսօրվա մեկ րոպեն՝ ամառային ժամանակի համար։