All things are connected to one another in a universal network of life. Economics gives us the resources to buy the Bible, which defines sin, which psychology attempts to diminish. Physics explains the movement of the building blocks which chemistry and biology exploit into physical realities; art presents in forms that express ideas that form ideologies that philosophy dissects and analyses. Politics creates systems that organize those ideologies, and religion is there to ensure the equity of distribution, claiming to have a connection to a higher understanding of fairness. At least, that’s the Armodox understanding of what the religion, primarily Christianity, should be.
In a free society, the separation of church and state is indeed necessary so that conscience can be expressed, however the separation of church and state does not mean that clergy should not and cannot comment on political realities. Quite the contrary, they are the ones who might align those realities to higher understandings of selfhood and responsibility. The call and consecration to priesthood is a sacred one not because it is aligned with God, but because it is service of humanity.
Today’s one minute for summertime.
https://epostle.net/wp-content/uploads/2026/07/Universal_Network.jpg600900Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2026-07-02 00:10:382026-07-01 21:42:29Առանձին, բայց մի մասը
Եթե ցանկանում եք խաղաղություն պահպանել ընտանիքում կամ ընկերների շրջանում, ապա վաղ տարիքից ձեզ սովորեցրել են խուսափել քաղաքականության և կրոնի մասին քննարկումներից: Նույնիսկ «Peanuts»-ի հերոս Լինուս Վան Պելտը՝ իր անբաժան ծածկոցը ձեռքին, գիտի. «Ես սովորել եմ, որ երբեք չպետք է մարդկանց հետ քննարկել երեք բան՝ կրոնը, քաղաքականությունը և Մեծ դդումը»:
18-րդ դարի երգիծաբան Ջոնաթան Սվիֆթն էր, որ մատնանշեց այս անհամատեղելի խառնուրդի պատճառը, երբ գրեց. «Դուք չեք կարող բանականությամբ մարդուն դուրս բերել մի բանից, որի մեջ նա չի մտել բանականության միջոցով»: Այո՛, մեծ մասամբ մենք «ծնվում ենք» մեր համոզմունքների մեջ՝ լինեն դրանք կրոնական թե քաղաքական, և դրանք ժառանգում ենք մեր ընտանիքից ու ընկերներից:
Սակայն «Արմոդոքսիում» (Armodoxy) մեր հիմնարար ըմբռնումն այն է, որ ամեն ինչ կապված է կյանքի համընդհանուր ցանցով: Տնտեսագիտությունը մեզ տալիս է Աստվածաշունչ գնելու միջոցներ, որը սահմանում է մեղքը, իսկ հոգեբանությունը փորձում է նվազեցնել այն: Ֆիզիկան բացատրում է այն շինանյութերի շարժը, որոնք քիմիան և կենսաբանությունը վերածում են ֆիզիկական իրողությունների, իսկ արվեստը դրանք ներկայացնում է այնպիսի ձևերով, որոնք արտահայտում են գաղափարներ, որոնք էլ ձևավորում են գաղափարախոսություններ, որոնք փիլիսոփայությունը վերլուծում և քննում է: Քաղաքականությունը ստեղծում է համակարգեր, որոնք կազմակերպում են այդ գաղափարախոսությունները, իսկ կրոնը կոչված է ապահովելու բաշխման արդարությունը՝ հավակնելով կապ ունենալ արդարության ավելի բարձր ըմբռնման հետ:
Մենք խնդիրների ենք բախվում, երբ պնդում ենք, թե բաշխման մեկ համակարգը մյուսից լավն է: Հին հնդկական մի ասացվածք ասում է. «Լեռը տանող հարյուրավոր ուղիներ կան, և բոլորն էլ տանում են նույն տեղը, ուստի կարևոր չէ, թե որ ուղին եք ընտրում: Միակ մարդը, որ ժամանակ է վատնում, նա է, ով վազում է լեռան շուրջը և բոլորին համոզում, որ նրանց ընտրած ուղին սխալ է»:
Հիսուսը խուսափում է այդ քննարկումից՝ պատասխանատվությունը դնելով անհատի վրա: Արդարությունը ձեռք է բերվում զոհաբերությամբ՝ ինքներդ ձեզ տալով: Նա սովորեցնում է սա, ապա ցույց տալիս իր իսկ կյանքով: Այստեղ վիճելու բան չկա, քանի որ երբ մենք տալիս ենք, դա մեր և Աստծո միջև է: Մենք չենք տալիս՝ ապացուցելու համար, որ մի համակարգը մյուսից լավն է, ոչ էլ տալիս ենք համակարգը արդարացնելու համար: Մենք տալիս ենք, որովհետև դա սիրո արտահայտությունն է, որն էլ Աստծո արտահայտությունն է: Սա քննարկման կամ բանավեճի ենթակա չէ: Եթե ցանկանում եք դավանել քրիստոնեությունը, ապա սիրեք և զոհաբերեք ինքներդ ձեզ: Պարզ է, որ կրոնը ոչ թե պետք է բանավիճել, այլ ապրել:
Հայ եկեղեցու սուրբ Հովհան Ոսկեբերանը (4-րդ դար) գրում է. «Եթե դու չես կարողանում Քրիստոսին գտնել եկեղեցու դռան մոտ նստած մուրացկանի մեջ, ապա Նրան չես գտնի նաև սուրբ հաղորդության բաժակի մեջ»:
Մենք ավարտում ենք Նրա աղոթքներից մեկով. «Ամենակարող Աստված, Դու Քո Որդու միջոցով խոստացել ես, որ երբ երկու կամ երեք հոգի հավաքվեն Նրա անունով, Դու կլինես նրանց մեջ. Կատարիր այժմ, Տե՛ր, մեր ցանկություններն ու խնդրանքները այնպես, ինչպես լավագույնն է մեզ համար. պարգևիր մեզ այս աշխարհում Քո ճշմարտության գիտությունը, իսկ գալիք աշխարհում՝ հավիտենական կյանք: Ամեն»:
https://epostle.net/wp-content/uploads/2025/09/all-connected-e1758160133399.jpg1125908Վազգեն Մովսեսյանhttps://epostle.net/wp-content/uploads/2022/07/final_logo_large_for_epostle_web-300x189.pngՎազգեն Մովսեսյան2025-09-18 00:01:102025-09-17 18:49:27Ամեն ինչ կապված է
