Բոլոր բաղադրիչները
Արմոդոքսիան այսօր. ամբողջացրե՛ք այն Պատգամով
Այս շաբաթ ամփոփելով հավատքի հասունության թեման՝ մենք այն ամբողջացնում ենք ամենակարևոր բաղադրիչով՝ Պատգամով։ Այս շաբաթվա մեր բոլոր ուղերձներում Հիսուսը կենտրոնում է։ Հաճախ, Նրա հանդեպ մեր սերն ու նվիրումը արտահայտելու եռանդում, մենք մոռանում ենք այն պատգամը, որը Նա քարոզեց, և այդ պատգամի կոչը, որը պետք է մեզ մղի գործողության։
325 թվականին Եկեղեցու կողմից ընդունված և աշխարհի բոլոր եկեղեցիներում ամեն կիրակի արտասանվող Նիկիական հանգանակում մենք հռչակում ենք մեր հավատքը Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու, ինչպես նաև Սուրբ Եկեղեցու բացառիկության հանդեպ։ Հանգանակի ամենամեծ մասը նվիրված է Աստծո Որդուն՝ Հիսուսին։ Մենք ունենք հավատո հանգանակի ավելի կարճ ձևեր, որոնցից մեկը Հայ Եկեղեցում մկրտության ժամանակ կնքահոր կողմից դավանվում է։ Արևմտյան եկեղեցիներում, ինչպիսիք են Հռոմեական կաթոլիկ և անգլիկան եկեղեցիները, արտասանվում է Առաքելական հանգանակը։ Սուրբ Ներսես Շնորհալու 4-րդ ժամի աղոթքում մենք կարդում ենք Աստծո Որդու՝ Հիսուսի մասին ավելի հակիրճ ձևակերպում. «Որ իջար ի ծոցոյ Հօր, և մարմնացար ի Սրբոյ Կուսէն Մարիամայ վասն մերոյ փրկութեան, խաչեցար և թաղեցար, և յարեար ի մեռելոց և համբարձար առ Հայր»։
Բոլոր հանգանակներում և հավատո դավանանքներում սահմանվում է Աստծո Որդու՝ Հիսուսի անձը։ Բացակայում է Նրա պատգամի մասին հռչակագիրը կամ, ավելի պարզ ասած, Նրա պատգամի հիշատակումը կամ հղումը։ Ես օգտագործում եմ «բացակայում է» բառը, այլ ոչ թե «անտեսված է» կամ «մոռացված է», քանի որ հավատում եմ, որ այդ հանգանակների մշակումը ժամանակի և հասարակական կարիքների արդյունք էր։ Հայ Եկեղեցու պարագայում վաղ դարերում նրա հոտը համասեռ էր։ Մարդիկ հաճախում էին եկեղեցի և կիսում ընդհանուր արժեքներ, ուստի անհրաժեշտություն չկար հանգանակում հղում կատարել պատգամին։
Արմոդոքսիան նպատակ ունի այդ հնագույն հավատքը տեղափոխել այսօրվա աշխարհ և հասարակություն։ Գլոբալացված հասարակության մեջ, որտեղ բազմաթիվ տարբեր պատգամներ են պայքարում Ձեր ուշադրության համար, Հիսուսի պատգամը կարող է հեշտությամբ մերժվել, անտեսվել կամ նույնիսկ մոռացվել՝ Հիսուսին այլ ընտրություններից գերադասելու եռանդուն ջանքերի պատճառով։ Հասուն հավատքը հասկանում է, որ հենց Հիսուսի պատգամն է եզակի և գերազանցում է ամեն ինչին։ Նրա պատգամի մեջ մենք հասկանում ենք «Աստված սեր է» հայտարարության լրիվությունը։ Հիսուսի պատգամն է, որ մեզ կապում է ժամանակի սկզբին, և դրա մեջ մենք գտնում ենք Հիսուսի՝ որպես Աստծո Որդու աստվածությունը։ «Ես իմ անձով չեմ եկել, այլ ճշմարիտ է նա, ով ինձ ուղարկեց» (Հովհաննես 7:28)։
Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու 4-րդ ժամի աղոթքը՝ հավելումով. «Որդի Աստծո, ճշմարիտ Աստված, Որ իջար Հոր ծոցից և մարմնացար Սուրբ Կույս Մարիամից մեր փրկության համար, Որ Քո խոսքերով և կյանքով ուսուցանեցիր ճշմարիտ սիրո և կարեկցանքի պատգամը, Որ խաչվեցիր, թաղվեցիր, հարություն առար մեռելներից և համբարձվեցիր առ Հայր, մեղանչեցի երկնքի և Քո առաջ, հիշի՛ր ինձ ավազակի պես, երբ գաս Քո արքայության մեջ։ Ամեն»։
