Պատգամը

Արմոդոքսիան այսօր. Պատգամը

Երբ մենք հռչակում ենք մեր հավատքը Հիսուս Քրիստոսի հանդեպ, հաճախ կենտրոնանում ենք Նրա անձի վրա և ակամա մոռանում հավատքի հիմնարար տարրերից մեկը՝ այն պատգամը, որը Նա քարոզել է։ 325 թվականին Եկեղեցու կողմից ընդունված և աշխարհի բոլոր եկեղեցիներում ամեն կիրակի արտասանվող Նիկիական հանգանակում մենք հռչակում ենք մեր հավատքը Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու, ինչպես նաև Սուրբ Եկեղեցու բացառիկության հանդեպ։ Մենք ունենք հավատո հանգանակի ավելի կարճ ձևեր, որոնցից մեկը Հայ Եկեղեցում մկրտության ժամանակ խոստովանում է կնքահայրը։ Արևմտյան եկեղեցիներում, ինչպիսիք են Հռոմեական կաթոլիկ և անգլիկան եկեղեցիները, արտասանվում է Առաքելական հանգանակը։ Սուրբ Ներսես Շնորհալու 9-րդ դարի աղոթքում մենք կարդում ենք Հիսուսի՝ Աստծո Որդու մասին ավելի հակիրճ ձևակերպում. «Որ ի Հօրէ ծոցոյ իջեր, և ի Սրբոյ Կուսէն Մարիամայ մարմնացար վասն մերոյ փրկութեան, խաչեցար և թաղեցար, և յարեար ի մեռելոց և համբարձար առ Հայր»։

Բոլոր հանգանակներում և հավատո դավանանքներում սահմանվում է Հիսուսի՝ Աստծո Որդու անձը։ Բացակայում է Նրա պատգամը, կամ ավելի պարզ՝ դրա հիշատակումը։ Ես «բացակայում» բառն եմ օգտագործում «անտեսված» կամ «մոռացված» բառերի փոխարեն, քանի որ կարծում եմ, որ այս հանգանակների ձևավորումը ժամանակի և հասարակական պահանջների արդյունք էր։ Հայ Եկեղեցու դեպքում վաղ դարերում նրա հոտը համասեռ էր։ Մարդիկ հաճախում էին եկեղեցի և կիսում ընդհանուր արժեքներ, ուստի անհրաժեշտություն չկար հանգանակում հիշատակելու պատգամը։

Արմոդոքսիան նպատակ ունի այդ հնագույն հավատքը տեղափոխել այսօրվա աշխարհ և հասարակություն։ Գլոբալացված հասարակության մեջ, որտեղ բազմաթիվ տարբեր պատգամներ են պայքարում Ձեր ուշադրության համար, Հիսուսի պատգամը կարող է հեշտությամբ մերժվել, անտեսվել կամ նույնիսկ մոռացվել՝ Հիսուսին այլ ընտրություններից գերադասելու եռանդուն ջանքերի պատճառով։ Հասուն հավատքը հասկանում է, որ հենց Հիսուսի պատգամն է եզակի և գերազանցում է ամեն ինչին։ Նրա պատգամի մեջ մենք հասկանում ենք «Աստված սեր է» հայտարարության լրիվությունը։ Հիսուսի պատգամն է, որ մեզ կապում է ժամանակի սկզբին, և դրա մեջ մենք գտնում ենք Հիսուսի՝ որպես Աստծո Որդու աստվածությունը։ «Ես իմ անձով չեմ եկել, այլ ճշմարիտ է նա, ով ինձ ուղարկեց» (Հովհաննես 7:28)։

Աղոթենք Սուրբ Ներսես Շնորհալու 9-րդ դարի աղոթքը՝ հավելումով. «Որդի Աստծո, ճշմարիտ Աստված, Որ ի Հոր ծոցից իջար և մարմնացար Սուրբ Կույս Մարիամից մեր փրկության համար, Որ Քո խոսքով և կյանքով ուսուցանեցիր ճշմարիտ սիրո և գթության պատգամը, Որ խաչվեցիր, թաղվեցիր, հարություն առար մեռելներից և համբարձվեցիր առ Հայր, մեղանչեցի երկնքի դեմ և Քո առաջ, հիշիր ինձ՝ ավազակի պես, երբ գաս Քո արքայության մեջ։ Ամեն»։