Lenten Journey Day 40 – Worship

Ինչ գեղեցիկ օր է այսօր։ Սա 40-րդ օրն է. քառասուն օր առաջ մենք սկսեցինք այս Մեծ պահքի ուղևորությունը։ Մենք ձեռքբերման զգացում ունենք։ Սա լավ զգացողություն է։ Սա 40 օրվա ծոմապահություն էր՝ որոշակի կերակուրներից հրաժարում։ Սա 40 օրվա աղոթքի կյանքի ինտենսիվացում էր։ Սա 40 օրվա բարեգործություն էր՝ ոչ միայն չեկեր գրելով, այլ մեր անձի մի մասը նվիրաբերելով։ Մենք հաշվել ենք մեր օրհնությունները և տաղանդները՝ խորհրդածելով կյանքում և մեր աշխարհում մեր նպատակի և գործառույթի մասին։ Սա խորհրդածության ժամանակ էր։

Բնական է, որ այսօր Դուք հետ հայացք նետեք, գուցե նույնիսկ վերանայեք այն թեմաները, որոնք ուսումնասիրել եք այս շրջանում։ Սակայն հետ հայացք նետելիս պետք է անկեղծ լինեք։ Հակառակ դեպքում, Ձեր իսկ վերաբերմունքն ու գործողությունները կմատնեն Ձեզ։

Այսօր, երբ մենք հավաքվում ենք Մեծ պահքի այս 40-րդ օրը, մենք գալիս ենք որպես նոր արարածներ։ Մենք վերափոխվել ենք։ Մենք փոխվել ենք, գուցե ոչ հենց այն կետին, որտեղ կցանկանայինք լինել, բայց փոփոխությունը նկատելի է։ Մասնավորապես, մենք նոր հայացք ունենք։ Մենք մեզ այլ կերպ ենք տեսնում՝ որպես անհատներ և մեր համայնքների ու աշխարհի կառուցվածքի մեջ։

Հաջորդ թեման, որ բնականաբար հաջորդում է, «Երկրպագությունն» է։ Սա այն ոլորտն է, որը Դուք դեռ չեք ուսումնասիրել։ Այն ամենաարտասովորն ու բնականն է։ Սա վերջին քայլն է, որը Դուք պետք է կատարեք Մեծ պահքի այս շրջանում։

Երկրպագության մեջ Դուք Ձեզ հասկանում եք Աստծո հետ հարաբերության մեջ՝ բավականին յուրահատուկ կերպով։ Երկրպագությունը աղոթք չէ, այլ գովաբանություն։ Երկրպագությունը խնդրելը չէ, այլ տալը։ Դա Ձեզ տալն է և խոնարհվելը այն ամենի առջև, ինչը Ձեզանից մեծ է։ Այսպիսով, երկրպագությունը Մեծ պահքի շրջանի վերջին քայլն է։

Այս տարի հրաշալի ճանապարհորդություն էր, քանի որ Դուք աճել եք՝ թե՛ անհատապես, թե՛ միասին։ Լսելով, խոսելով, կիսվելով, միմյանց ձեռք մեկնելով, այսինքն՝ սիրելով։ Մի պահ մտածեք այս մասին։ Այն սերը, որով Դուք կիսվում եք ուրիշների հետ, սահմանում է, թե ով եք Դուք կյանքի մեջ, կյանքի համար և կյանքի շուրջ։ Եվ այսօր Դուք նոր սահմանում ունեք։ Այսօր Դուք կյանքի նոր հնարավորություն ունեք։ Դուք հնարավորություն ունեք դեմ առ դեմ հանդիպելու այս սուրբ շրջանին և նոր աչքերով նայելու հարությանը։ Ձեր աչքերը կենտրոնանում են խաչելությունից այն կողմ, և Դուք տեսնում եք դատարկ գերեզմանը։ Դուք վկայում եք և դառնում գերեզմանի մի մասը։

Պատկերացրեք դա... նստած լինել Հիսուսի գերեզմանում։ Պատկերացրեք՝ արթնանալ խաչելության տանջանքներից հետո։ Պատկերացրեք՝ արթնանալ թաղումից հետո։ Այժմ Դուք կարող եք պատշաճ կերպով կիսել այն, ինչ ի սկզբանե նախատեսված էր կիսել՝ դառնալ փրկության գործընթացի մասնակից։ Հարցը փրկվելը չէ, այլ մասնակից լինելը։ Եվ հենց այստեղ է, որ երկրպագությունը Ձեզ կատարյալ օրինակ է տալիս։

Հայ եկեղեցում երկրպագությունը մասնակցություն է։ Դա մասնակցության գործողություն է։ Դա միայն վկա լինելը չէ, այլ Ձեր ողջ էությամբ ու զգայարաններով դրա մեջ ընկղմվելը։ Տեսողությամբ ընկալել այն, ինչ Ձեր շուրջն է՝ տեսողական հրճվանքները, գույները, մոմերը, ծաղիկները։ Զգալ խորանի ծաղիկների բույրը, ինչպես նաև խունկը, որը Ձեր աղոթքները երկինք է հասցնում։ Լսել հրեշտակների գեղեցիկ հնչյուններն ու երանգները։ Չասել՝ «ես չեմ հասկանում, ուստի թող հրեշտակները գան ինձ մոտ», այլ հարցնել՝ «ինչպե՞ս կարող եմ ես թռչել հրեշտակների հետ»։ «Ինչպե՞ս կարող եմ մասնակցել»։ Ձեր շոշափելիքի զգացումը նույնպես կարևոր է երկրպագության արարողությունների ժամանակ։ Դուք պետք է հպվեք միմյանց։ Դուք պետք է ֆիզիկապես սիրեք միմյանց։ Դուք պետք է համբուրեք միմյանց՝ ասելով. «Դուք իմ կյանքում նույնքան կարևոր եք, որքան ես կցանկանայի կարևոր լինել Ձեր կյանքում»։ Այդ հպման գործընթացում Դուք սկսում եք հասկանալ, թե ինչ է նշանակում Ձեզ դնել ուրիշների տեղում։ Ձեր եղբայրների ու քույրերի, Ձեր ժողովրդի, դժվարությունների մեջ գտնվող այլ մարդկանց տեղում։ Դուք Ձեզ դնում եք նրանց տեղում և հասկանում նրանց դժվարությունները։ Գուցե աշխատանքի կորո՞ւստը։ Հարազատի կորո՞ւստը։ Գուցե նրանք չե՞ն կարողանում ընկալել հոգևորը, ընկալել այն սերը, որ Աստված դրել է Ձեր սրտում։ Եվ այսպես, Դուք ֆիզիկապես ձեռք եք մեկնում միմյանց։