Արմոդոքսիան այսօր. Պահք և Գոհաբանություն

Ամերիկայում երկիրը նոյեմբեր ամսվա երրորդ շաբաթը դադար է առնում՝ Գոհաբանության օրը նշելու համար։ Եվ թեև պնդում են, որ Միացյալ Նահանգները աշխարհիկ երկիր է, «գոհաբանություն» բառը ստիպում է հավատալ հակառակին։

Այսօր մենք նշում ենք Գոհաբանության օրը, և առավել քան տեղին է, որ այն համընկնում է Եկեղեցու Պահքի շրջանի հետ, քանի որ Եկեղեցու հավաքական երկրպագությունը հիմնված է գոհաբանության արարքի վրա։

Շնորհակալություն հայտնելը ենթադրում է, որ կա մեկը կամ մի բան, որին Դուք երախտագիտություն եք հայտնում։ Եվ թեև նորաձև է զրույցներից դուրս մղել Աստծուն, երախտագիտությունը նաև ենթադրում է, որ գնահատանքն ուղղված է ինքներդ Ձեզանից վեր կանգնած մեկին կամ մի բանին։

Հիսուսը մեզ հետ կիսվում է այս պատմությամբ. «Երկու մարդ տաճար բարձրացան աղոթելու. մեկը՝ փարիսեցի, մյուսը՝ մաքսավոր։ Փարիսեցին կանգնեց և իր մեջ այսպես աղոթեց. «Աստվա՛ծ, շնորհակալություն Քեզ, որ ես մյուս մարդկանց նման չեմ՝ հափշտակող, անարդար, շնացող կամ նույնիսկ այս մաքսավորի նման։ Ես շաբաթը երկու անգամ ծոմ եմ պահում, տասանորդ եմ տալիս իմ ունեցած ամեն ինչից»։ Իսկ մաքսավորը, հեռվից կանգնած, նույնիսկ չէր համարձակվում աչքերը դեպի երկինք բարձրացնել, այլ ծեծում էր իր կուրծքը՝ ասելով. «Աստվա՛ծ, ողորմի՛ր ինձ՝ մեղավորիս»։ Հիսուսն ապա ասում է մեզ. «Այս մարդը իջավ իր տուն արդարացած, ոչ թե մյուսը…» (Ղուկաս 18:10-14)

Հաճախ մեր գոհաբանությունը նմանվում է փարիսեցու աղոթքին։ Ի տարբերություն համեմատական գնումների՝ երախտագիտությունը չի վերաբերում այն բաների համեմատությանը, որոնք մենք ունենք կամ չունենք, ուրիշների ունեցածի կամ չունեցածի հետ։ Հեշտ է նայել կույր մարդուն և շնորհակալ լինել մեր տեսողության համար։ Կամ տեսնել փողոցում ապրող մարդուն և շնորհակալ լինել, որ մենք անօթևան չենք։ Կամ լսել սովից կամ պատերազմից տուժած երկրների մասին և շնորհակալ լինել, որ մենք ունենք սնունդ և խաղաղություն։ Փառք Աստծո, մենք կարող ենք ասել, որ ես նրանց նման չեմ։

Հայ եկեղեցու պատմության մեջ գոհաբանական աղոթքներ մատուցվել են ինչպես առատության, այնպես էլ սակավության ժամանակներում, ինչպես խաղաղության, այնպես էլ պատերազմի ու նույնիսկ ցեղասպանության օրերին։ Երախտագիտությունը սեփական «ես»-ը զսպելու և Ձեզ ավելի մեծ մի բանի մաս զգալու կարողությունն է։ Սա կրոնականության և, ի վերջո, խաղաղության սկիզբն է։

Այսօր թող մեր աղոթքը լինի այն ամենի համար, ինչ օրհնված է մեր կյանքում՝ ընտանիք, սեր, գեղեցկություն։ Մենք աղոթում ենք Սաղմոս 26-ը. Քննի՛ր ինձ, Տե՛ր, և փորձի՛ր ինձ, զննի՛ր իմ միտքն ու սիրտը։ Քանզի Քո ողորմությունը իմ աչքերի առաջ է, և ես ընթացել եմ Քո ճշմարտության մեջ։ Իմ ձեռքերը անմեղությամբ կլվանամ և կշրջեմ Քո սեղանի շուրջ, ո՛վ Տեր, որպեսզի գոհաբանության ձայնով հռչակեմ և պատմեմ Քո բոլոր հրաշալի գործերի մասին։ Ամեն։

Շնորհավոր Գոհաբանության օր։